Asset 14

Zeg het gewoon niet

Tip: Zeg het gewoon niet

Er zijn veel dingen die ik vaker hardop zou willen zeggen: dat ik verliefd ben op iemand (het liefst tegen die iemand), dat ik me zorgen maak om mijn studieschuld, dat ik van mijn ouders houd, ook al zijn ze soms zo moeilijk, dat de meerderheid van de boeken in mijn huis ongelezen is, dat ik soms nog steeds verlang naar mijn ex, of dat ik graag naar huis wil.

Maar daar gaat het nu even niet om. Voordat ik ga proberen bovenstaande dingen vaker hardop uit te spreken, wil ik eerst heel graag leren om bepaalde dingen vooral níet te zeggen.

Toen ik nog studeerde, zocht ik een baantje. Op een goede dag zat ik tegenover een vrouw in een klein Amsterdams theater. Ze zocht iemand die tijdens avondprogramma’s het overzicht kon houden over de foyer, die het publiek via een omroepsysteem kon laten weten dat de zaal geopend was, dichtging of dat de pauze bijna voorbij was. Het leek me leuk werk: precies de goede hoeveelheid inhoud en uitdaging maar niet te veeleisend. Het gesprekje ging goed. Ik zag mezelf daar al staan op een avond in de nabije toekomst: zicht op de entree en de deur van de zaal, oogcontact met de mensen achter de bar, hoe laat is het, oké, we gaan beginnen.

‘Wil je na je studie ook graag aan de slag in de theaterwereld?’ was de laatste vraag van het sollicitatiegesprek. Niet per se. Ik wilde gewoon heel graag een baantje. Als ik dan toch moest werken, leek dit baantje me perfect. Dat was hoe ik erin stond en wat ik zei. Pas toen ik na het gesprek naar huis was gefietst en op mijn bed zat te overdenken hoe het was gegaan, besefte ik dat mijn laatste antwoord misschien iets te eerlijk was geweest. Niet geheel onverwacht kreeg ik het baantje niet.

Het was niet de eerste keer dat ik te eerlijk was en ook zeker niet de laatste. Er zijn talloze andere voorbeelden: die keer dat ik solliciteerde naar een baantje in een soepwinkel en toegaf dat ik niet echt ambitie had om later te werken als (soep)kok, die keer dat ik me gedwongen voelde om de jongen met wie ik een paar keer had afgesproken te vertellen dat ik met iemand anders had gezoend, die keer dat ik onder een verkeersboete uit had kunnen komen als ik had kunnen doen alsof ik niet wist dat het op die plek verboden was om te fietsen.

Over de jaren heen heb ik door schade en schande geleerd dat eerlijkheid niet altijd het langst duurt. Dat de sociale regels omtrent zeggen wat waar is en krijgen wat je wilt soms helemaal niks te maken hebben met eerlijkheid. ‘Lotte,’ zeggen mijn vrienden, ‘Je hoeft niet alles te zeggen, degene met wie je praat weet niet wat je níet vertelt.’ Nee, dat klopt in feite, maar dat klopt volgens mijn morele kompas niet en daar gaat het mis. Goed, het is duidelijk dat het aan mij ligt. Daarom wil ik alle andere te eerlijke mensen een hart onder de riem steken: het ligt aan jou, maar beter zeg je het gewoon niet.

 

Beeld: Russell Davies via Flickr.

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Lotte Akkerman schrijft, leest, redigeert, borduurt en verzamelt schelpen. Ze houdt niet van verandering.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan