Asset 14

Bevriend de vrienden van je opa en oma

Tip: Bevriend de vrienden van je opa en oma

Sinds het overlijden van mijn grootouders plan ik eens in de zoveel tijd een logeeruitje naar een oude vriendin van mijn oma. Ruim van tevoren kondig ik mijn komst naar Friesland aan en de dame in kwestie belt mij standaard vier dagen voor onze afspraak op met de vraag wat ik wil eten. Wanneer ons telefoongesprek op zijn eind loopt, roept ze hard door de hoorn: dááág, vrouwtje, tot gauw! Later hoor ik van mijn moeder dat ook zij gebeld is met het nieuws dat ik op bezoek kom en wat we die avond gaan eten.

Na een lange reis (tram-trein-bus-bus-wandeling) sta ik voor de deur, aan de knop hangt een Fries vlaggetje met ‘Wolkom’ erop. De vriendin van mijn oma haalt me binnen onder groots gejuich en noemt me meisje. Zij is een van de weinigen die dit ongestraft mag doen. Voordat we kunnen gaan zitten, moet ze even mijn moeder telefoneren om te zeggen dat ik er ben.

Onder het genot van tientallen kopjes thee hoort ze me uit en praten we over mijn opa en oma, die we allebei erg missen. Keer op keer kunnen we elkaar met tranen in onze ogen dezelfde verhalen vertellen. Over de kookkunsten en de grapjes van mijn opa, over bezoekjes aan het theater met mijn oma, over die keer dat mijn oma van de trap viel en over de verlossing die de dood soms kan zijn. De manier waarop de oude dame met mij omgaat, is doordrongen van haar liefde voor mijn grootouders. Het is een les in vriendschap en verdriet.

Rond etenstijd bied ik tevergeefs mijn hulp in de keuken aan. ‘Nee, nee, ga jij maar zitten en laat je lekker verwennen’, joelt de vriendin van mijn oma terwijl ze me onder een dekentje op de bank zet. Even later krijg ik een dienblad op mijn schoot met een bord bietenstamppot en een rundervink (mijn eetwens). Daarna volgt duo-vla met chocolademousse én advocaat (haar dessertwens). Ze neemt zelf ook een bakje en vraagt steeds glunderend of ik het lekker vind. Ik knik braaf. De rest van de avond bestaat uit nog meer thee en verhalen. Soms kijken we televisie. Liever nog bekijken we oude foto’s.

Om half tien doet ze tevreden de kachel en het licht uit en beveelt me om in de stoel bij het raam te gaan zitten. ‘Kijk, dit is mijn slaappil’, en ze gebaart naar de duisternis om ons heen. ‘Als oma nou toch eens wist dat jij hier bij mij bent’, zegt ze met een steeds zachter wordende stem. Ik mis mijn oma even heel erg, maar besef ook dat ik dankzij haar oude vriendin nog steeds zo dicht bij het geleefde en achtergelaten leven van mijn grootouders kan staan.

Misschien ken je de vrienden van je grootouders niet, of leven je opa en oma gewoon nog. Maar het delen en vieren van herinneringen aan verloren vrienden of familieleden met iemand die ze door en door heeft gekend, valt iedereen aan te raden. En als je niet van logeren houdt, kun je het ook gewoon bij telefoneren of een kaartje laten.

Beeld: Lotte Akkerman

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar tommy@hardhoofd.com!

Mail

Lotte Akkerman schrijft, leest, redigeert, borduurt en verzamelt schelpen. Ze houdt niet van verandering.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer