Asset 14

Word verzamelaar

Tip: Word verzamelaar

Als klein meisje hield ik al van bewaren: een groeiende stapel treinkaartjes van de logeerweekenden bij mijn opa en oma, oude tandenborstels op kleur gesorteerd boven mijn wastafel, sinds ik als negenjarige in Disneyland Parijs was alles van Minnie Mouse, een bonte collectie kitscherige sneeuwbollen van plaatsen over de hele wereld, stenen en schelpen van ver of dichtbij. Verzamelingen hebben de wereld voor mij altijd minder overweldigend gemaakt.

Sinds een aantal jaren voert minimalisme in de mainstreamcultuur de boventoon: muziek, foto’s en films bestaan in de cloud, interieurs zijn spierwit met hier een daar een tintje grijs, in de kledingkast hangt een beperkt aantal kledingstukken dat tijdloos is en van goede kwaliteit. We moeten vooral niet te veel spullen hebben en zoveel mogelijk met elkaar delen. Een teken aan de wand: de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo heeft wereldwijd boekenplanken overgenomen en op dit moment slaat zij haar slag in menige Netflix-kijklijst.

Ik sta erbij en ik kijk ernaar, want ik wil niet ontspullen, ik wil spullen.

Inmiddels zijn de treinkaartjes en tandenborstels allang weg, de sneeuwbollen zijn ingepakt en verdwenen, Minnie zwerft nog wel rond op mijn oude slaapkamer bij mijn ouders, maar de verzameling is in ruste. Mijn schelpenverzameling daarentegen is springlevend en is tegenwoordig mijn kernverzameling. Daaromheen zweven nog wat andere collecties: kaartjes met werk van Matisse, boeken van Hella S. Haasse, oude bioscooptickets, washandjes met vakantiebestemmingen erop, gedroogde bloemen uit tuinen die ik liefheb.

Het mag duidelijk zijn dat mijn eventuele opruimsessie met Marie Kondo ongeveer zo zou verlopen: ‘Does this spark joy? Ja. En dit? Ja, dit ook. En dat? Ja, ook. Oké, deze dan? Ja, deze ook. [Pijnlijke stilte]’

Minder spullen is niet altijd beter. Spullen kunnen een belangrijk moment of een belangrijke plaats markeren. Een verzameling kan een verzamelaar terugvoeren naar een lang verleden tijd – of dat nu een verbroken relatie is of de achttiende eeuw. Als verzamelaar heb je altijd iets te doen; als je niet weet waar je bent, weet je in ieder geval waar je naar moet zoeken. En: een verzameling confronteert de verzamelaar op een prettige manier met veelheid. Je kunt extreem je best doen om een zo compleet mogelijke collectie aan te leggen, maar er is altijd meer. Een verzameling kan structuur aanbrengen in deze veelheid aan ervaringen.

Minimalisten lezen dit misschien vol afschuw, maar ik wil ze toch uitdagen om eens iets te verzamelen. Het mag van alles zijn: sleutels van deuren die niet meer in je leven zijn, schaalmodellen van auto’s, grijze haren, mooie zinnen, pasfoto’s van vreemden of juist bekenden, of gewoon, ouderwets, kastanjes of zo. Als het geen joy sparkt, stop er dan mee. Maar geef het een kans, desnoods zo minimaal mogelijk!

Op ieder strand waar ik kom, liggen meer schelpen dan ik ooit zou kunnen bewaren. Maar als ik dan thuis naar mijn verzameling kijk, ben ik weer terug op Terschelling in 2014, aan de Oostzeekust vorige zomer of in Normandië een paar jaren terug met mijn ex. De potjes met schelpen herinneren me aan dingen die ik liever zou willen vergeten, of zorgen er juist voor dat ik fijne dingen niet verlies. En dan denk ik: deze heb ik toch maar mooi gevonden, die lagen daar op mij te wachten.

Beeld: Lotte Akkerman.

Mail

Lotte Akkerman schrijft, leest, redigeert, borduurt en verzamelt schelpen. Ze houdt niet van verandering.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer