Asset 14

Wat extra sjeu

TIP: Wat extra sjeu 3

Ik heb sinds een tijdje een Afrikaanse reuzeslak. Hij heet Benno en hij is ongeveer zo groot als mijn handpalm. Hij eet het allerliefst stukjes appel en er staat een clown uit een kringloopwinkel in zijn bak, daar klimt hij soms op en dat vind ik dan heel erg schattig. Benno beweegt prachtig op Nick Cave en klassieke muziek.

Benno is mijn allereerste huisdier ooit. Mijn vrienden begrijpen niet altijd waarom ik hem zo fantastisch vind. Ze maken grapjes over escargots en maken foto’s voor in groeps-WhatsApps, met onderschriften als: HAHAHA. Ik zeg dan dat ik écht een band heb met Benno, en dat hij op de badrand zit als ik badder en op mijn arm als ik schrijf. Hij brengt me tot rust. Als ik echt op dreef ben, sleep ik de maatschappij erbij (Burn-outs! Boze mensen! Druk-druk-druk!), en betoog ik dat iedereen een slak moet nemen.

Toen ik pas een weekje van huis ging, mocht Benno bij mijn spiksplinternieuwe vriendje logeren. Ik benadrukte dat dit een teken van extreem vertrouwen was. Maar ik wist dat het wel goed zou komen tussen die twee. Hij noemt hem liefkozend Benito en pas betrapte ik ze toen mijn vriendje zijn hand bij zijn neus had en Benno aanspoorde zijn gezicht op te glijden. De foto die ik hiervan maakte stuurde ik naar mijn beste vriendin, met als onderschrift: ‘LIEFDE VAN MIJN LEVEN.’

Tijdens mijn vakantie ontvang ik foto’s van Benno, prinsheerlijk op een bedje van sla, of gezellig mee voor de televisie. Bij thuiskomst tref ik hem aan in een bak met genoeg eten voor een heel slakkenleven. ‘Straks gaat ‘ie jou nog liever vinden’, zeg ik beteuterd. ‘Daar geloof ik niks van’, zegt hij.

Die avond eten we andijviestamppot, en Benno zit op tafel met z’n eigen blaadjes, tussen ons in. ‘Wat vond je broer van ‘m?’, vraag ik. ‘Verrassend leuk’, zegt hij. ‘Als je familie me maar geen rariteitenkabinet gaat vinden’, hoor ik mezelf zeggen. In mijn hoofd som ik de verhalen op, waarvan ik zeker weet dat hij ze verteld heeft: ze heeft een slak, schrijft toneelstukken, ging op parochiereis naar Rome met haar opa en een bus vol senioren, én vertoefde drie nachten in een all-inclusive-paradijs met Het Pijpcollectief. Ik klink als een kermis, een potentieel geval theatrale persoonlijkheidsstoornis. Ik vraag me af: waarom wil ik al deze dingen?

Wil ik een slak omdat ik het zo’n lief dier vind? Of omdat anderen dat niet vinden? Geloof ik echt dat ik een band met Benno heb, of zeg ik dat alleen om te provoceren? Is hij een poging om mijn leven wat extra sjeu te geven? Is hij, net als al het andere, onderdeel van een zoektocht naar markante anekdotes? En zo ja, is dat erg? Misschien wel niet.

Ondertussen glijdt Benno langzaam de kant van mijn vriendje op. ‘Kijk, hij vindt jou liever’, zeg ik en ik probeer niet als een kleuter te klinken. ‘Heb je hem niet gewoon met zijn hoofd mijn kant op gezet?’ We kijken een tijdje, hij trekt langzaam een streep over de tafel. Hij heeft gelijk, het maakt Benno niet uit waar hij heengaat. Hij beweegt maar wat, zonder gedachtes. Ik kan iedereen aanraden een Afrikaanse reuzenslak te nemen. Ze brengen je rust.

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer