Asset 14

Vooruit de Vecht in

TIP: Vooruit de Vecht in

De mogelijkheid van een leaseauto was nooit in me opgekomen. Ik ben geen held op de weg, noch in een gemotoriseerd voertuig en dacht een beroep en sector gekozen te hebben waarin zakelijke auto’s niet op mijn pad zouden komen. Misschien heb ik die keuze zelfs wel daarom gemaakt. Dat een fiscaal verrekenbaar voertuig me toch overkwam, vulde me met angst. En daarna met woede, op mezelf, dat ik zo’n autorijdend cliché ben: een meisje dat niet durft.

Hij werd thuisbezorgd op een donderdagmiddag, de veel te grote zwarte Franse diesel. Ik was niet thuis; mijn geliefde tekende voor ontvangst en stuurde een foto. ‘Jezus’, appte ik terug. ’s Nachts kon ik amper slapen en droomde ik over de parkeergarage op mijn werk. ‘De ingang is heel nauw’, had een collega me nog gewaarschuwd, niet wetende wat hij me aandeed.

De volgende ochtend moest ik erin. In de auto. Mijn geliefde liep mee naar buiten. Met tranen in mijn ogen vroeg ik of hij ook wilde meerijden naar mijn werk. ‘Nee’, zei hij medelijdend doch beslist, ‘maar ik stel wel even je navigatie voor je in. En ik kijk hoe je wegrijdt.’

Ik zette de auto in zijn achteruit en gaf gas. Zoals beloofd keek mijn geliefde toe en zag hoe ik in volle vaart vóóruit bijna de Vecht in reed.

De achteruit zat ook een beetje lastig, gaf hij toe. Samen lazen we het instructieboekje en zetten de auto nu echt achteruit. En daar ging ik.

De airconditioning was veel te koud en de radio stond op een stomme zender, maar ik durfde nergens aan te komen. Er waren files en mijn navigatie stelde steeds voor om omleiding zus en omleiding zo te kiezen. Ik drukte zonder te kijken maar wat op het scherm, kruisje, weg, weg, accepteren, omleiden, maakt mij het uit.

Anderhalf uur in plaats van het door de navigatie beloofde halfuur later was ik in de parkeergarage, die best meeviel, en stond ik in de lift naar boven met mijn andere autorijdende collega’s. ‘Hoi’, zeiden ze, alsof het heel normaal was dat ik er ook was. Toen voelde ik me voor het eerst best oké. Ik was met de auto naar mijn werk gekomen, net als deze andere volwassenen.

’s Avonds ging ik met de auto naar een restaurant, uit eten met vriendinnen. Op zaterdag ging ik met de auto bij mijn broertje op visite. Maandag ging ik met de auto naar hard//hoofd in Amsterdam. Dinsdag reed ik ermee naar Helmond voor werk. Ik stond uren in de file, wist niet hoe ik moest rijden en waar ik moest parkeren, dingen waar ik normaal van wakker zou liggen, maar ik ging gewoon, en het lukte.

Ik stelde bluetooth in zodat ik naar Spotify kon luisteren op de speakers. Ik ging ergens rechts terwijl mijn navigatie links zei, omdat ik dacht dat het beter was, en dat was zo. Ik hoorde mezelf nonchalant tegen mensen zeggen ‘oh ik haal je even op’ of ‘hee ik rij wel komend weekend’.

Sinds ik autorij voel ik me anders. Zelfverzekerd. Zelfstandig. Ik kán dit. Of misschien wel: ík kan dit. Ik kan het iedereen aanraden.

Je zou kunnen zeggen dat ik na tien jaar een rijbewijs te hebben eindelijk echt geslaagd ben.

Beeld: Unsplash

Mail

Suzanne Schönbeck is bureauredacteur bij Sdu Uitgevers en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer