Deze week: een museum zonder ruis, Bram M., vrouwen op tv en Project Verveling." /> Deze week: een museum zonder ruis, Bram M., vrouwen op tv en Project Verveling." />
Asset 14

Lekker buitenspelen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vijf commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Commentaar

Terug naar de jaren vijftig

"Wat is dat voor achterlijk gedoe dat er vandaag in De Wereld Draait Door gewoon GEEN ENKELE VROUW aan het woord komt? Niet een! Mensen zonder piemel zijn blijkbaar alleen maar om naar te kijken als 'het meisje achter Matthijs'.” In mijn Facebooktimeline maakte iemand zich boos en velen volgden in de comments. Een goede zaak, maar met de bittere bijsmaak dat zo’n discussie op landelijk niveau – of, God verhoede, in en door de media zelf – nooit serieus en diepgravend wordt gevoerd. Alles wat er te zeggen valt, is al tientallen keren gezegd. "Er zitten te weinig vrouwen in talkshows" wordt gepareerd met "vrouwen zeggen vaker nee op uitnodigingen"; "Talkshows proberen het niet hard genoeg" krijgt – bijvoorbeeld door Pauw en Witteman – als weerwoord dat ze het er “elke redactievergadering over hebben”; en “mannen zijn kennelijk beter voor de kijkcijfers” wordt weggewuifd met “we volgen enkel de actualiteit".
Het dieperliggende probleem is dat ondervertegenwoordiging van vrouwen onbespreekbaar is geworden in Nederland, dat er zelfgenoegzaam wordt gedacht dat emancipatievraagstukken wel zo'n beetje zijn opgelost en we in een land van paradijselijke gelijkheid leven. Een blik naar de landen om ons heen laat echter zien dat er nog heel wat te halen valt. Zo blijft het opvallend dat bij de drie (of tegenwoordig eigenlijk twee) grote traditionele partijen altijd een man lijsttrekker wordt. In Duitsland is de Bondskanselier al jaren een vrouw, maar politiek in Nederland blijft voornamelijk een mannenspel. Om nog maar niet te spreken van de achterlijke (en discriminerende) regels voor ouderschapsverlof, waarbij mannen zich een krappe week met hun kind mogen bemoeien, voordat ze weer aan het werk moeten en vrouwen na hun verlof daarom meestal minder gaan werken. Dat hebben ze in Scandinavië beter geregeld.
Door de discussie te negeren, af te doen als een kleinigheid, of door deze te voeren op basis van bijzaken, worden zij die beweren dat er veel kan verbeteren, automatisch afgeschilderd als zielige zeurkousen – wanneer ze zich afvragen waarom er bij DWDD of Pauw en Witteman stelselmatig meer mannen aan tafel zitten bijvoorbeeld. En dat terwijl de emancipatie nog allerminst is voltooid en bovendien permanent bewaakt moet worden. Doen we dat niet, dan zakken we mijns inziens zo weer terug naar de jaren vijftig, of erger.

Door Melle Kromhout

Commentaar

Ga toch buitenspelen

In de Volkskrant van maandag stond een grote foto van twee grijnzende pubermeisjes in Haren, en ik kon alleen maar denken wat een desillusie het voor ze moet zijn geweest. Ze hadden het evenement vast al vroeg voorbij zien komen op Facebook, toen hun hele klas zich voor de gein had aangemeld. Voor ze het wisten had DJ Timur het erover, werd #projectxharen hartstikke trending en hapte ook De Wereld Draait Door. Dat beloofde lol. En jongens. Dus hadden ze hun strakste witte shirts laten bedrukken met PROJECT X HAREN, hun haren gestraight en hun tienerlippen een glosje gegeven. Na uren treinen bleek het vooral koud en saai, en wist geen van de feestgangers wat ze nou eigenlijk in Haren kwamen doen. Burgemeester Bats had niet eens een alternatief feestje verzorgd. Zaten ze daar in het hoge Noorden uiteindelijk opgescheept met precies het gevoel dat ze hier had gebracht: verveling.
Diezelfde verveling waardoor iedereen het überhaupt voortdurend en op alle kanalen tegelijk over Het Facebookfeestje had, die ertoe leidde dat hooligans (die zich het meest vervelen van allemaal) de boel weer eens kort en klein sloegen, en die er tot slot voor zorgt dat we het voorval tot vervelens toe analyseren, totdat het punt van absolute meta-verveling is bereikt.
En dat terwijl we de voorbije week zoveel andere dingen hadden kunnen doen om de verveling te bestrijden. Oktoberfest vieren in september, bijvoorbeeld. Ons samen met Jokertje aanmelden voor het Nationaal Verkeersexamen. Of net als Brenno de Winter een nep-ID maken en daarmee een ministerie binnengaan om aan te tonen hoe slecht er eigenlijk naar je pasje wordt gekeken. Of, en deze suggestie komt van Natuurmonumenten, gewoon 'ns lekker buiten gaan spelen. Handig: de vereniging maakte alvast een lijst met vijftig activiteiten voor wie niet meer weet hoe dat moet. Ik raad ‘m de verveelde pubermeisjes van harte aan, want is dat niet waarnaar ze diep in hun hart verlangden toen ze vrijdagavond naar Haren vertrokken? Gewoon eens lekker buitenspelen.

Kelli van der Waals

Nieuws in Beeld

"Relbook"

Illustratie: Gemma Pauwels

Commentaar

Gewoon even je bek houden

Op een enkele comapatiënt na zal het niemand zijn ontgaan dat het Stedelijk Museum weer open is: hoera! Ik had de festiviteiten graag in persona meegemaakt, maar een ijszak op een verzwikte enkel hield mij thuis. De feestvreugde beleven moest via krant en Twitter, maar gelukkig deed de publieke omroep op zaterdagavond live verslag van de opening.
Iedereen was blij, had zijn mooiste kloffie aangetrokken en nipte van glazen. Na acht jaar hadden we eindelijk weer toegang tot een van de belangrijkste moderne kunstcollecties ter wereld, maar op Nederland 2 werd vooral gezongen, gedanst, gerapt en (prachtig) harp gespeeld. Af en toe kwam er een doek of sculptuur in beeld, met een vluchtigheid alsof het een inhoudelijke discussie bij DWDD betrof.
Waarom kan beeldende kunst niet meer op zichzelf ervaren worden? Elk 'event' lijkt een soort verlengstuk van de Museumnacht te worden; kunst moet tegenwoordig altijd aangelengd worden met muziek, mode en Prosecco. Ik begrijp maar al te goed dat je na acht jaar even flink feest wil vieren in die badkuip, maar waarom moeten ‘de kijkers thuis’ lastig gevallen worden met te korte vraaggesprekken, het accent van Wende Snijders en het zweterige voorhoofd van Joost Zwagerman? Zoom liever drie minuten in op Willem de Kooning’s ‘Two Figures in a Landscape’, met hoogstens die harp op de achtergrond. Gewoon even aandachtig om Don Judd’s ‘Untitled’  heen lopen en je bek houden.
Burgervader Van der Laan sprak zijn bezorgdheid over ‘een hele generatie’ jongeren die tijdens hun schooltijd geen bezoek hebben kunnen brengen aan het Stedelijk. Om dat goed te maken is het een idee de huidige en toekomstige generaties te leren dat beeldende kunst iets is wat heel goed, misschien wel het beste, ervaren kan worden zonder dj’s, zonder moderne dans en zonder geouwehoer. Niet omdat kunst heilig is, maar omdat er niets mis is met wat rust en focus. Een museum zonder ruis: hoera!

Door Miriam van Ommeren

Commentaar

Witteboordencrimineel

Een "maffiamaatje" mag je hem van het Hooggerechtshof niet meer noemen. Laten we dan maar zeggen dat uit de Endstra-tapes en de rechtszaak tegen Willem Holleeder het beeld oprijst dat Bram Moszkowicz een consigliere-achtige relatie met zijn criminele klanten onderhoudt. Voeg daaraan toe dat hij zich vooraf grote sommen contant laat betalen die hij had moeten melden, daarover al jaren geen verantwoording heeft afgelegd in een jaarrekening, en dat de fiscus een hypotheek van 1 miljoen op zijn kantoor heeft gelegd wegens eerdere belastingontduiking. “Witteboordencrimineel” is toch wel de minste kwalificatie die van toepassing is op de handel en wandel van Neerlands bekendste strafpleiter.
Dat de deken van de Orde van Advocaten slechts een schorsing van een jaar eist, waarvan de helft voorwaardelijk, is dan ook wonderlijk. De affaire-Moszkowicz laat zien wat er gebeurt als je als advocaat het dienen van het recht verwart met het spekken van je portemonnee. Dat je contanten aanneemt die Geert Wilders buiten de wet op partijfinanciering om ontvangt van ronduit dubieuze geldschieters, is voor Moszkowicz niet meer dan business as usual. Dat je op je tuchtzaak reageert door weg te blijven en door Wilders-achtige retoriek tegen “bevooroordeelde” rechters te spuien, laat vooral zien dat je de rechtsstaat ten diepste minacht. En ook alles doet wat je als advocaat kunt doen om die rechtsstaat te ondermijnen.
Nu heeft Moszkowizc, zoals hij zelf klaagt, trial by media. En terecht. Ten tijde van de zaak-Holleeder moest hij nog onderduiken voor een dreigende liquidatie; nu wordt hij en plein public moreel, fiscaal en juridisch afgeserveerd. De schorsing van een half jaar is al genoeg om hem definitief te failleren. Zo blijkt de zaak-Holleeder in terugblik een keerpunt: toen bleek hoe gecriminaliseerd vastgoed en advocatuur waren, en sindsdien is dat actief teruggedrongen, met de affaire Bram M. als grootste succes. Dat Moszkowicz een nare patjepeeër is die je de rotte eieren van harte gunt, is bijzaak.

Door Floris Solleveld

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer