Deze week: een museum zonder ruis, Bram M., vrouwen op tv en Project Verveling." /> Deze week: een museum zonder ruis, Bram M., vrouwen op tv en Project Verveling." />
Asset 14

Lekker buitenspelen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vijf commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Commentaar

Terug naar de jaren vijftig

"Wat is dat voor achterlijk gedoe dat er vandaag in De Wereld Draait Door gewoon GEEN ENKELE VROUW aan het woord komt? Niet een! Mensen zonder piemel zijn blijkbaar alleen maar om naar te kijken als 'het meisje achter Matthijs'.” In mijn Facebooktimeline maakte iemand zich boos en velen volgden in de comments. Een goede zaak, maar met de bittere bijsmaak dat zo’n discussie op landelijk niveau – of, God verhoede, in en door de media zelf – nooit serieus en diepgravend wordt gevoerd. Alles wat er te zeggen valt, is al tientallen keren gezegd. "Er zitten te weinig vrouwen in talkshows" wordt gepareerd met "vrouwen zeggen vaker nee op uitnodigingen"; "Talkshows proberen het niet hard genoeg" krijgt – bijvoorbeeld door Pauw en Witteman – als weerwoord dat ze het er “elke redactievergadering over hebben”; en “mannen zijn kennelijk beter voor de kijkcijfers” wordt weggewuifd met “we volgen enkel de actualiteit".
Het dieperliggende probleem is dat ondervertegenwoordiging van vrouwen onbespreekbaar is geworden in Nederland, dat er zelfgenoegzaam wordt gedacht dat emancipatievraagstukken wel zo'n beetje zijn opgelost en we in een land van paradijselijke gelijkheid leven. Een blik naar de landen om ons heen laat echter zien dat er nog heel wat te halen valt. Zo blijft het opvallend dat bij de drie (of tegenwoordig eigenlijk twee) grote traditionele partijen altijd een man lijsttrekker wordt. In Duitsland is de Bondskanselier al jaren een vrouw, maar politiek in Nederland blijft voornamelijk een mannenspel. Om nog maar niet te spreken van de achterlijke (en discriminerende) regels voor ouderschapsverlof, waarbij mannen zich een krappe week met hun kind mogen bemoeien, voordat ze weer aan het werk moeten en vrouwen na hun verlof daarom meestal minder gaan werken. Dat hebben ze in Scandinavië beter geregeld.
Door de discussie te negeren, af te doen als een kleinigheid, of door deze te voeren op basis van bijzaken, worden zij die beweren dat er veel kan verbeteren, automatisch afgeschilderd als zielige zeurkousen – wanneer ze zich afvragen waarom er bij DWDD of Pauw en Witteman stelselmatig meer mannen aan tafel zitten bijvoorbeeld. En dat terwijl de emancipatie nog allerminst is voltooid en bovendien permanent bewaakt moet worden. Doen we dat niet, dan zakken we mijns inziens zo weer terug naar de jaren vijftig, of erger.

Door Melle Kromhout

Commentaar

Ga toch buitenspelen

In de Volkskrant van maandag stond een grote foto van twee grijnzende pubermeisjes in Haren, en ik kon alleen maar denken wat een desillusie het voor ze moet zijn geweest. Ze hadden het evenement vast al vroeg voorbij zien komen op Facebook, toen hun hele klas zich voor de gein had aangemeld. Voor ze het wisten had DJ Timur het erover, werd #projectxharen hartstikke trending en hapte ook De Wereld Draait Door. Dat beloofde lol. En jongens. Dus hadden ze hun strakste witte shirts laten bedrukken met PROJECT X HAREN, hun haren gestraight en hun tienerlippen een glosje gegeven. Na uren treinen bleek het vooral koud en saai, en wist geen van de feestgangers wat ze nou eigenlijk in Haren kwamen doen. Burgemeester Bats had niet eens een alternatief feestje verzorgd. Zaten ze daar in het hoge Noorden uiteindelijk opgescheept met precies het gevoel dat ze hier had gebracht: verveling.
Diezelfde verveling waardoor iedereen het überhaupt voortdurend en op alle kanalen tegelijk over Het Facebookfeestje had, die ertoe leidde dat hooligans (die zich het meest vervelen van allemaal) de boel weer eens kort en klein sloegen, en die er tot slot voor zorgt dat we het voorval tot vervelens toe analyseren, totdat het punt van absolute meta-verveling is bereikt.
En dat terwijl we de voorbije week zoveel andere dingen hadden kunnen doen om de verveling te bestrijden. Oktoberfest vieren in september, bijvoorbeeld. Ons samen met Jokertje aanmelden voor het Nationaal Verkeersexamen. Of net als Brenno de Winter een nep-ID maken en daarmee een ministerie binnengaan om aan te tonen hoe slecht er eigenlijk naar je pasje wordt gekeken. Of, en deze suggestie komt van Natuurmonumenten, gewoon 'ns lekker buiten gaan spelen. Handig: de vereniging maakte alvast een lijst met vijftig activiteiten voor wie niet meer weet hoe dat moet. Ik raad ‘m de verveelde pubermeisjes van harte aan, want is dat niet waarnaar ze diep in hun hart verlangden toen ze vrijdagavond naar Haren vertrokken? Gewoon eens lekker buitenspelen.

Kelli van der Waals

Nieuws in Beeld

"Relbook"

Illustratie: Gemma Pauwels

Commentaar

Gewoon even je bek houden

Op een enkele comapatiënt na zal het niemand zijn ontgaan dat het Stedelijk Museum weer open is: hoera! Ik had de festiviteiten graag in persona meegemaakt, maar een ijszak op een verzwikte enkel hield mij thuis. De feestvreugde beleven moest via krant en Twitter, maar gelukkig deed de publieke omroep op zaterdagavond live verslag van de opening.
Iedereen was blij, had zijn mooiste kloffie aangetrokken en nipte van glazen. Na acht jaar hadden we eindelijk weer toegang tot een van de belangrijkste moderne kunstcollecties ter wereld, maar op Nederland 2 werd vooral gezongen, gedanst, gerapt en (prachtig) harp gespeeld. Af en toe kwam er een doek of sculptuur in beeld, met een vluchtigheid alsof het een inhoudelijke discussie bij DWDD betrof.
Waarom kan beeldende kunst niet meer op zichzelf ervaren worden? Elk 'event' lijkt een soort verlengstuk van de Museumnacht te worden; kunst moet tegenwoordig altijd aangelengd worden met muziek, mode en Prosecco. Ik begrijp maar al te goed dat je na acht jaar even flink feest wil vieren in die badkuip, maar waarom moeten ‘de kijkers thuis’ lastig gevallen worden met te korte vraaggesprekken, het accent van Wende Snijders en het zweterige voorhoofd van Joost Zwagerman? Zoom liever drie minuten in op Willem de Kooning’s ‘Two Figures in a Landscape’, met hoogstens die harp op de achtergrond. Gewoon even aandachtig om Don Judd’s ‘Untitled’  heen lopen en je bek houden.
Burgervader Van der Laan sprak zijn bezorgdheid over ‘een hele generatie’ jongeren die tijdens hun schooltijd geen bezoek hebben kunnen brengen aan het Stedelijk. Om dat goed te maken is het een idee de huidige en toekomstige generaties te leren dat beeldende kunst iets is wat heel goed, misschien wel het beste, ervaren kan worden zonder dj’s, zonder moderne dans en zonder geouwehoer. Niet omdat kunst heilig is, maar omdat er niets mis is met wat rust en focus. Een museum zonder ruis: hoera!

Door Miriam van Ommeren

Commentaar

Witteboordencrimineel

Een "maffiamaatje" mag je hem van het Hooggerechtshof niet meer noemen. Laten we dan maar zeggen dat uit de Endstra-tapes en de rechtszaak tegen Willem Holleeder het beeld oprijst dat Bram Moszkowicz een consigliere-achtige relatie met zijn criminele klanten onderhoudt. Voeg daaraan toe dat hij zich vooraf grote sommen contant laat betalen die hij had moeten melden, daarover al jaren geen verantwoording heeft afgelegd in een jaarrekening, en dat de fiscus een hypotheek van 1 miljoen op zijn kantoor heeft gelegd wegens eerdere belastingontduiking. “Witteboordencrimineel” is toch wel de minste kwalificatie die van toepassing is op de handel en wandel van Neerlands bekendste strafpleiter.
Dat de deken van de Orde van Advocaten slechts een schorsing van een jaar eist, waarvan de helft voorwaardelijk, is dan ook wonderlijk. De affaire-Moszkowicz laat zien wat er gebeurt als je als advocaat het dienen van het recht verwart met het spekken van je portemonnee. Dat je contanten aanneemt die Geert Wilders buiten de wet op partijfinanciering om ontvangt van ronduit dubieuze geldschieters, is voor Moszkowicz niet meer dan business as usual. Dat je op je tuchtzaak reageert door weg te blijven en door Wilders-achtige retoriek tegen “bevooroordeelde” rechters te spuien, laat vooral zien dat je de rechtsstaat ten diepste minacht. En ook alles doet wat je als advocaat kunt doen om die rechtsstaat te ondermijnen.
Nu heeft Moszkowizc, zoals hij zelf klaagt, trial by media. En terecht. Ten tijde van de zaak-Holleeder moest hij nog onderduiken voor een dreigende liquidatie; nu wordt hij en plein public moreel, fiscaal en juridisch afgeserveerd. De schorsing van een half jaar is al genoeg om hem definitief te failleren. Zo blijkt de zaak-Holleeder in terugblik een keerpunt: toen bleek hoe gecriminaliseerd vastgoed en advocatuur waren, en sindsdien is dat actief teruggedrongen, met de affaire Bram M. als grootste succes. Dat Moszkowicz een nare patjepeeër is die je de rotte eieren van harte gunt, is bijzaak.

Door Floris Solleveld

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Racisme is een diep verweven onderdeel van het narratief van Nederland, waar we nog dagelijks de gevolgen van kunnen zien en voelen. Het is niet genoeg om je stil en afzijdig te houden van onrecht: verandering vereist actie. Lees meer

Echte schrijvers stellen uit

Echte schrijvers stellen uit

Elke schrijver is bekend met uitstelgedrag. Professioneel uitsteller Nicolas Voet legt in zijn essay uit waar het gelummel vandaan komt, en waarom het broodnodig is. Lees meer

Terra Infirma (deel 1)

Terra Infirma (deel 1)

Terwijl het coronavirus zich in de eerste maanden van 2020 over de wereld verspreidde en verschillende overheden verschillende maatregelen troffen, observeerde Nicky Runge de gang van zaken in haar woonplaats Hongkong. Lees meer

 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

 Damien Hirst is verknipt

Damien Hirst is verknipt

Ruim 30.000 dollar betaalde het New Yorkse kunstcollectief MSCHF voor een werk van Damien Hirst: een zeefdruk met 88 gekleurde stippen in elf rijen van acht. Geen weggegooid geld, als je het werk vervolgens in stukjes doorverkoopt. Lees meer

Reflecties van een proefkonijn

Reflecties van een proefkonijn (deel 3)

'Er is veel dat de wetenschap tot nu toe voor mekaar heeft weten te boksen, maar nog geen remedie tegen sociaal ongemak. Hoeft ook niet. Gaat vanzelf weer over.' Lees meer

Filmtrialoog: Solaris

Solaris

'Solaris' uit 1972 blijkt de perfecte film om in thuisquarantaine te bekijken. Lees meer

Hard//talk: Uit de coronacrisis een nieuwe economie in

Vanuit de coronacrisis naar een nieuwe economie

Als we nu echt rechtvaardig en solidair te werk willen gaan, moeten we de behoeftes van zwaar getroffen groepen zoals daklozen en vluchtelingen centraal stellen. Lees meer

Beste Susan

Beste Susan

Susan Sontag uitte zich nooit publiekelijk over haar lesbische geaardheid. Is dat wel eerlijk, vraagt Fien Veldman zich af. Ben je de maatschappij iets verplicht? Is er opheldering nodig als je seksuele identiteit niet uit je uiterlijk op te maken valt? En hoe zou je je dan moeten presenteren?  Lees meer

 Schrödingers Dictator

Schrödingers Dictator

Kim Jong-Uns onzichtbaarheid is voer voor speculaties: hij zou zijn overleden tijdens een operatie, zoek zijn of gewond geraakt bij een raketlancering. Dood of levend, zolang Kim zich niet in het openbaar heeft vertoond, is het enige logische antwoord: hij is het allebei. Pirmin Rengers illustreerde de dictator in superpositie. Lees meer

 De anderhalvemetersamenleving botst

De anderhalvemetersamenleving botst

In Apeldoorn proberen dertig kermisexploitanten de 'Kermis nieuw stijl' uit. Gaat prima. Lees meer

Dagboek van een proefkonijn

Dagboek van een proefkonijn (deel 2)

Hoelang houden mensen het vol in een kliniek en bloeit er weleens liefde op tussen proefpersonen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

 Groetjes uit mijn woonkamer

Groetjes uit mijn woonkamer

Jente Hoogeveen was er snel uit: als zij niet naar de tropen kan, haalt ze de tropen net zo makkelijk haar woonkamer. Lees meer

Het begin van een rouwwoordenboek

Het begin van een rouwwoordenboek

Na de dood van haar moeder besefte Babet te Winkel dat ze haar gevoelens niet met bestaande woorden kon omschrijven. Dus sloeg ze zelf aan het schrijven van een nieuw 'rouwwoordenboek'. Lees meer

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Wie zijn de mensen die zich als proefpersoon aanmelden en wat drijft hen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Heeft de huidige coronapandemie zin? Of hoeven we die vraag überhaupt niet te stellen? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan