Asset 14

Vervoer geen volle aquaria

TIP: Vervoer geen volle aquaria

Jesper is een echte dierenliefhebber. Als je met hem naar de dierentuin gaat, kan hij je alle ins en outs over de dwergkaaiman en de Afrikaanse maraboe vertellen. Daarnaast is hij een radicaal vegetariër, net als zijn grote idool Morrissey, de zanger die volledige evenementencomplexen vleesvrij laat maken voordat hij er wil komen optreden. Toen Jesper jarig was, was het cadeau dan ook snel gekozen. Hij kreeg een huisdier.

We gingen naar de Intratuin en kozen een prachtige goudvis uit, hij glitterde een beetje en had zwarte ringen om zijn ogen. Vervolgens shopten we verder: een glazen aquarium à 30 euro waarin de vis voldoende ruimte had om naar hartelust rond te zwemmen. In plaats van het clichématige kasteeltje kochten we een plastic sfinx (15 euro) voor onder in het aquarium, Jesper is namelijk ook heel erg geïnteresseerd in exotische culturen. Om het af te maken, kochten we van die gladde gekleurde steentjes (10,00) en een waterplantje (4,50). Het was al met al een duur grapje, maar dat deerde niet, want we hadden een fantastisch cadeau waarmee Jesper heel blij zou zijn.

Thuis aangekomen konden we niet wachten te zien hoe het vissenparadijs er in volle glorie uit zou zien. We besloten het alvast in te richten zodat we het in één keer konden overhandigen aan Jesper. Want als alles nog in een kartonnen doos verpakt zat en de vis in een plastic zak, hadden we natuurlijk nooit indruk gemaakt.

Het bleek lastiger dan gedacht om het aquarium naar onze wens te krijgen. Vooral de sfinx vormde een probleem. Hoewel het eigenlijk de enige functie is die een aquariumsfinx moet hebben, lukte het niet om het fabeldier naar de bodem te laten zinken. We hebben van alles geprobeerd: de sfinx verzwaren door er een stukje lood onder te plakken, hem klem leggen met steentjes, maar niets hielp. Keer op keer dreef hij weer naar de oppervlakte. Uiteindelijk heeft dubbelzijdig tapijttape uitkomst geboden.

Nadat we het aquarium ook gevuld hadden met water (65 cent per kubieke meter bij het gemeentelijke waterbedrijf), lieten we de goudvis los in zijn vijfsterren-residence. Hij was zeer verguld en begon enthousiast te kwispelen. We hadden inmiddels veel bekijks getrokken met ons aquarium; de gemeenschappelijke keuken van het studentenhuis waar dit alles plaatsvond stond vol belangstellenden. Eén van de sceptici onder hen wees ons op het volgende: 'Hoe ga je dat volle aquarium in hemelsnaam bij Jesper krijgen? Hij woont aan de andere kant van de stad.' Ik vond dit getuigen van een totaal gebrek aan fantasie. Gewoon, op de fiets. We deden het volle aquarium in een boodschappentas die op mijn stuur stond, met een oude lap onderin om de glazen bak te beschermen tegen schokken en stoten. Ik fietste soepel weg, niet zonder een gevoel van triomf.

De flat waarin Jesper woonde was al in zicht, toen ik moest uitwijken voor een auto en de stoep op knalde met mijn fiets. U raadt het al, een subtiel barstend geluid was het gevolg. Toen ik in de boodschappentas keek, bleek het aquarium al voor de helft leeggelopen. In paniek probeerde ik de vis te redden en er volgde een waterballet, waarbij de vis steeds tussen de vingers van mijn scheppende handen doorglipte. De plastic sfinx aanschouwde alles met een enigmatische blik. Toen al het water in de boodschappentas was gelopen kon de vis geen kant meer op. Ik kneep hem half fijn tussen mijn vingers en probeerde hem snel in de nabijgelegen singel te gooien, die zich achter een heg bevond waar we niet overheen konden klimmen. Ik gooide niet hard genoeg. Machteloos keken we toe hoe de vis steeds minder levenslustig spartelde aan de oever en tenslotte stil bleef liggen met glazige ogen. Onze eigenwijsheid had een leven geëist, en ik nam me voor om in de toekomst adviezen van fantasieloze sceptici in ieder geval in overweging te nemen. Het is misschien inderdaad af te raden om een vol aquarium te vervoeren.

Tegen Jesper zeiden we maar dat we vergeten waren een cadeau te kopen. Hij had ons dit nooit vergeven.

  

Beeld: Aaron Siskind - Hand B via metmuseum.org.

Mail

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer

Warning: Undefined variable $articleCount in /home/hardhoof/hardhoofd.com/releases/20220413071826/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel