Asset 14

Samenwonen met papa

TIP: Samenwonen met papa

Het ging uit met mijn vriendje en de winkel waar ik werkte was failliet. Zonder geld en met een gebroken hart keerde ik terug naar het huis van mijn ouders, iets dat ik tegen mijn zin deed, maar tot het bedenken van een andere oplossing was ik in mijn bedroefde toestand niet in staat.

Aanvankelijk leek het me niet eens een heel slecht idee. Terwijl ik bij mijn mama op de bank mijn hart zou laten helen, kon ik mijn leven rustig overzien - en dat alles zonder huur te hoeven betalen. Toch voelde het ergens als falen en op feestjes bleef ik dan ook nadrukkelijk zeggen dat ik niet bij mijn ouders woonde maar slechts verbleef.

Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden.

Geen geld uitgeven aan een huis en je toch schamen voor je situatie - natuurlijk werd mijn ondankbaarheid direct afgestraft. De kleine stad waar mijn ouders wonen bood mijn gebroken hart weinig afleiding. Maar ook aan mijn moeder kon ik niet wennen. Hoewel ik het altijd goed met haar had kunnen vinden, maakten we nu alleen nog maar ruzie - over de kleren die op de grond van mijn kamer lagen en over mijn muziek die te hard stond. Als ik ’s avonds weg ging, wilde ze precies weten hoe laat ik thuis zou zijn. Ik voelde me weer zestien, maar dan zonder de beloftes van het leven die bij die leeftijd horen.

Mijn vader kwam met een oplossing: boven zijn kapperszaak was een zolder die al jaren leegstond. Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden. Het bleek de ideale uitkomst. Mijn vader en ik zijn nu deeltijds huisgenoten. Tijdens zijn werkuren is hij op de zaak, maar aan het einde van de dag vertrekt hij naar zijn eigen huis. We zien elkaar vaak genoeg om over onze dag te vertellen maar niet zo vaak dat we ons aan elkaar beginnen te ergeren. Als ik een nacht niet thuiskom krijg ik geen boze berichtjes meer, maar als ik iemand zoek om wijn mee te drinken staat hij altijd paraat - perfect.

Mijn wekker hoef ik niet meer te zetten, want iedere morgen om zeven uur stipt stapt mijn vader fluitend zijn zaak binnen. Een slecht humeur kent hij niet en over kleren die op de grond liggen, klaagt hij nooit. Terwijl hij beneden in de zaak zijn klanten knipt, luister ik muziek op mijn zolder. Maar voor hij weer naar huis vertrekt, bespreken we altijd nog even de dag. Op vrijdagen blijft hij langer en haalt hij pizza’s bij het Italiaanse restaurant of drinken we samen bier in de stad. Mijn vader blijkt een ideale huisgenoot te zijn.

En net nu ik gewend ben aan het wonen met mijn vader, heb ik een baan gevonden in een grote stad. Volgende week helpt mijn papa me verhuizen en zal zijn zolder weer onbewoond zijn. Op feestjes zal ik zonder gêne kunnen vertellen dat ik in een eigen huis in de stad woon. Het verblijven is verleden tijd. Voortaan is mijn vader weer gewoon mijn papa in plaats van mijn huisgenoot en zullen onze dagelijkse ontmoetingen veranderen in maandelijkse bezoekjes. Papa, ik zal je missen.

Afbeelding: Flickr

Mail

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer