Asset 14

Samenwonen met papa

TIP: Samenwonen met papa

Het ging uit met mijn vriendje en de winkel waar ik werkte was failliet. Zonder geld en met een gebroken hart keerde ik terug naar het huis van mijn ouders, iets dat ik tegen mijn zin deed, maar tot het bedenken van een andere oplossing was ik in mijn bedroefde toestand niet in staat.

Aanvankelijk leek het me niet eens een heel slecht idee. Terwijl ik bij mijn mama op de bank mijn hart zou laten helen, kon ik mijn leven rustig overzien - en dat alles zonder huur te hoeven betalen. Toch voelde het ergens als falen en op feestjes bleef ik dan ook nadrukkelijk zeggen dat ik niet bij mijn ouders woonde maar slechts verbleef.

Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden.

Geen geld uitgeven aan een huis en je toch schamen voor je situatie - natuurlijk werd mijn ondankbaarheid direct afgestraft. De kleine stad waar mijn ouders wonen bood mijn gebroken hart weinig afleiding. Maar ook aan mijn moeder kon ik niet wennen. Hoewel ik het altijd goed met haar had kunnen vinden, maakten we nu alleen nog maar ruzie - over de kleren die op de grond van mijn kamer lagen en over mijn muziek die te hard stond. Als ik ’s avonds weg ging, wilde ze precies weten hoe laat ik thuis zou zijn. Ik voelde me weer zestien, maar dan zonder de beloftes van het leven die bij die leeftijd horen.

Mijn vader kwam met een oplossing: boven zijn kapperszaak was een zolder die al jaren leegstond. Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden. Het bleek de ideale uitkomst. Mijn vader en ik zijn nu deeltijds huisgenoten. Tijdens zijn werkuren is hij op de zaak, maar aan het einde van de dag vertrekt hij naar zijn eigen huis. We zien elkaar vaak genoeg om over onze dag te vertellen maar niet zo vaak dat we ons aan elkaar beginnen te ergeren. Als ik een nacht niet thuiskom krijg ik geen boze berichtjes meer, maar als ik iemand zoek om wijn mee te drinken staat hij altijd paraat - perfect.

Mijn wekker hoef ik niet meer te zetten, want iedere morgen om zeven uur stipt stapt mijn vader fluitend zijn zaak binnen. Een slecht humeur kent hij niet en over kleren die op de grond liggen, klaagt hij nooit. Terwijl hij beneden in de zaak zijn klanten knipt, luister ik muziek op mijn zolder. Maar voor hij weer naar huis vertrekt, bespreken we altijd nog even de dag. Op vrijdagen blijft hij langer en haalt hij pizza’s bij het Italiaanse restaurant of drinken we samen bier in de stad. Mijn vader blijkt een ideale huisgenoot te zijn.

En net nu ik gewend ben aan het wonen met mijn vader, heb ik een baan gevonden in een grote stad. Volgende week helpt mijn papa me verhuizen en zal zijn zolder weer onbewoond zijn. Op feestjes zal ik zonder gêne kunnen vertellen dat ik in een eigen huis in de stad woon. Het verblijven is verleden tijd. Voortaan is mijn vader weer gewoon mijn papa in plaats van mijn huisgenoot en zullen onze dagelijkse ontmoetingen veranderen in maandelijkse bezoekjes. Papa, ik zal je missen.

Afbeelding: Flickr

Mail

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer