Asset 14

De laatste reis van mijn oom

TIP: De laatste reis van mijn oom

Hij was al bijna zestig maar kwam nog iedere zondag bij mijn oma langs om zijn kleren te wassen. Pas later hoorde ik dat hij zelf ook gewoon een wasmachine had. Op zijn wasdagen trof ik mijn oom Peter vaak bij mijn oma in huis, waar hij - zelfs als zijn wasgoed al lang weer droog was - puzzels met haar maakte en port met haar dronk. Ik deed graag mee.

Mijn oom was al zijn hele leven alleen en woonde in een klein huis in de buurt van mijn oma. Hij werkte veel en met het geld dat hij spaarde, maakte hij ieder jaar een verre reis. Al vanaf dat ik klein was, luisterde ik graag naar zijn verhalen over de rare plekken waar hij was geweest. Hoewel er ieder jaar een mooi verslag bij kwam, bleef hij dezelfde verhalen herhalen. Over de varanen op Komodo had hij me al talloze keren verteld, maar ik liet ik hem altijd uitpraten.

Ook over de vele baantjes die hij had gehad, vertelde hij graag. Het laatste werk dat hij deed, was post bezorgen. Maar zijn spieren verzwakten en hij mocht van zijn baas alleen maar brieven blijven bezorgen als hij een speciale fiets met drie wielen zou nemen. Mijn oom wees het aanbod beslist maar bedroefd af. Hij sprak niet veel over de ziekte die hij had, maar we merkten allemaal hoe erg hij het vond dat hij steeds minder kon.

De enige reis die we ooit samen hebben gemaakt was een tripje naar Brussel. We beklommen het Atomium en mochten vanwege zijn spierziekte als enigen gebruik maken van de lift. Samen dwaalden we door de straatjes met kasseien en dronken we bier in donkere bars. Aan het einde van de dag kocht hij een petje waar 'Brussel' op stond, zodat hij ons reisje niet zou vergeten. De collectie met petjes van mijn oom was vrij groot, maar als ik hem zag op zondag droeg hij vrijwel altijd zijn Brussel-petje.

Peter hield van praten maar wilde ook graag weten hoe het met mij ging. Toen ik weer in Amsterdam kwam wonen en dus niet meer bij zijn wasdagen kon zijn, belde hij me meteen na mijn eerste werkdag op om te vragen hoe het was geweest. Hij vond het fijn dat ik weer in Amsterdam woonde, maar zei ook dat hij me zou gaan missen op zondag.

Een paar dagen later maakte hij zijn laatste reis. Met de fiets zou hij in tien dagen door Litouwen reizen. Op de vierde dag ging het mis en maakte hij een val. Toen hij enkele weken later weer in Nederland was, heb ik hem nog een keer gezien. Ik vroeg hem hoe zijn reis was geweest maar hij kon al niet meer antwoorden. Ik vertelde hem dat ik hem ook zou gaan missen, maar ik weet niet of hij het nog gehoord heeft.

We wisten dat het een keer zou gebeuren, maar niet dat het al zo snel zou zijn. Toen ik afgelopen week het abonnement van mijn telefoon moest verlengen, koos ik toch maar voor onbeperkt bellen. Zodat ik mijn moeder, mijn vader en mijn oma zo vaak mogelijk kan vragen hoe het met ze gaat en ze kan zeggen dat ik ze mis.

Mail

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer