Asset 14

Neem geen rijlessen

Tip: Neem geen rijlessen

‘Autorijden is vooruitkijken,’ legt de examinator uit terwijl hij iets bestudeert op zijn smartphone.

Ik zit verstijfd naast hem, turend naar een wirwar aan verkeersborden, rijbanen en medeweggebruikers. Een zonnig Amsterdam Nieuw-West openbaart zich in al zijn wanorde.

‘Zie je die Texaco?’

Texaco? Welke Texaco? Wat ik wél zie is een Volkswagen Passat die probeert in te voegen op mijn rijbaan. Mijn rijinstructeur, die achterin de auto zit, kreunt. Er klinkt getoeter.

‘Als je die Texaco niet zag, heb je dus niet genoeg vooruitgekeken, Imre,’ zegt de examinator.

Deze man kent me pas een half uur, maar noemt mijn naam al om de paar zinnen – een manipulatieve truc die je altijd moet wantrouwen bij gesprekspartners.

Ik mompel sorry en heb het idee dat er iets lekt in de auto. Of zijn het mijn eigen zweetdruppels die zich vormen op plekken waar ik normaal nooit transpireer?

Er is geen tijd om hierbij stil te staan, want we naderen een rotonde. Ik probeer rustig af te remmen en terug te schakelen om een snel naderend busje voorrang te geven. Paniekmoment: het busje geeft geen richting aan, maar slaat toch af. Waar ik had verwacht te moeten stoppen, rij ik plotseling met vaart de rotonde op.

Het oordeel van de examinator hangt als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd.

‘Waarom doe je dat?’
‘Wat?’
‘Waarom blijf je je koppeling ingedrukt houden?’

Wat is de zin van het leven? Bestaat er een god? Waarom blijf je je koppeling ingedrukt houden?

‘Ik weet niet… Ik wilde remmen en in z’n twee de rotonde nemen, maar dat ging niet helemaal goed, geloof ik.’

De examinator rolt met zijn ogen en bij mij begint het gevoel in te dalen dat ook dit derde herexamen op een mislukking zal uitdraaien.

Waarom doe ik dit mezelf aan? Een paar decennia geleden was de auto een symbool voor vrijheid, een manier om te gaan en staan waar je wilde. In 2018 zijn auto’s verworden tot vehiculum non gratum, verbannen uit steeds meer stadscentra, tot stilstand gekomen in kilometerslange files, voorbijgestreefd door zelfrijdende Google-auto’s.

Toch is een rijbewijs nog steeds een verplicht onderdeel van je bildung als jongvolwassene. ‘Heb je je rijbewijs al gehaald?’, is een vraag die vaak voorbij komt. ‘Zou je er niet eens aan beginnen?’

Al dat lesgeld – denk ik, terwijl ik plankgas twee vrachtwagens probeer in te halen – al dat lesgeld had ik ook kunnen besteden aan een reis door Zuidoost-Azië, aan een nieuw interieur, of gewoon aan heel vaak uit eten gaan. Koos ik voor rijlessen omdat ik het zelf wilde, of toch omdat iedereen het van me verwachtte?

Na een laatste discutabele parkeermaneouvre zit het examen erop. De examinator, mijn instructeur en ik lopen over het parkeerterrein naar het CBR-gebouw (het protocol is dat je pas binnen hoort of je gezakt bent). Verlost van de airco van de lesauto voelt de warme junilucht als een Turks stoombad.

Binnen gaat de examinator tegenover me zitten. Maar ik ben niet bang meer voor de negatieve boodschap die zal volgen. Auto’s zijn de verliezers van de geschiedenis – blikken gevangenissen die ongelukken veroorzaken en het milieu naar de verdoemenis helpen; emblemen van een vervlogen tijd, weggedrukt door schonere en veiligere concurrentie. Waarom zou je überhaupt een poging wagen om deze dingen te leren besturen?

Tegen iedereen die nog geen vermogen heeft uitgegeven aan rijlessen, wil ik schreeuwen: begin er niet aan! Je kunt je tijd en geld nuttiger en aangenamer besteden – wat je omgeving je ook wijsmaakt. Had iemand dit een paar maanden geleden maar tegen mij geschreeuwd, voor ik aan dit heilloze project begon. Maar goed, het is nooit te laat om te stoppen. Ik zeg mijn rij-ambities vaarwel, leve de vrijheid.

Ik kijk de examinator aan. Hij kijkt mij aan.

‘Imre, ik heb goed nieuws voor je.’

Zal je altijd zien.

Beeld: Mitchell Koops

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Imre van Son is (eind)redacteur bij Hard//hoofd en beter in tafelvoetbal dan je zou denken.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
Tip: Waarom ik geen arts ben

Waarom ik geen arts ben

Eva van den Boogaard ergerde zich tot voor kort aan de koelbloedige ‘artsenpraat’ van haar huisgenoot. Nu hij op de corona-afdeling over levens beslist, blijkt dat de mensheid niet zonder kan. Een tip om het rationele doktersbrein te koesteren. Lees meer

Alles vijf sterren: Buitengevoel en bingewatchcoma

Buitengevoel en bingewatchcoma

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een sixpack te kweken of alles volgens een productiviteitsschema te doen. Lees meer

Tip: Vier je halve verjaardag

Vier je halve verjaardag

De geboortedag van Marit Schilling valt té ongelukkig voor een feestje. Er zit maar een ding op: de verjaardagstraditie chirurgisch bewerken. Marit deelt haar vondst graag met alle (corona)verjaardagsslachtoffers, want aan taart en knuffels heeft een mens nooit genoeg. Lees meer

Tip: Herlees een stoffige plankvrucht 1

Herlees een stoffige plankvrucht

Ook voor Rijk Kistemaker ligt quarantaine op de loer. Waar we je vorige week nog enthousiast naar de boekenwinkel stuurden, blijven we nu thuis om een stoffig boek van de plank te plukken. Want voor Rijk opent herlezen evengoed nieuwe werelden. Lees meer

Alles vijf sterren: Zullen we een hut bouwen?

Zullen we een hut bouwen?

Deze boekenweek worden we blij van lievelingsboeken: ze zijn melancholisch, sprookjesachtig en prachtig imperfect. Lees meer

Tip: Rebelleer in je lokale boekhandel

Rebelleer in je lokale boekhandel

Kiki Bolwijn werkt als boekverkoper en pleit deze boekenweek voor rebellie en verzet in je lokale boekwinkel. Koop er een boek, want een plek waar een veelheid aan verhalen mag bestaan, is in onze tijd nog veel waardevoller dan ooit. Lees meer

Alles vijf sterren: Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Hetzelfde als onverwacht een cadeautje krijgen

Deze week worden we blij van met liefde in elkaar getimmerde minibiebs, een film die onze ogen opent en de perfectie van oefenende ijsdansers. Lees meer

Tip: Maak slecht werk

Maak slecht werk

Imre van Son liep als kind over van vreugde en energie om dingen te maken. Nu hij 31 is, lijkt de onbevangen geest van zijn jongere ik ingeruild te zijn door een meedogenloos oordeel over alles wat hij maakt. Een tip om gewoon weer eens een keer iets slechts te maken. Lees meer

 Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Solastalgia, of: Heimwee naar hier

Zindzi Zwietering werd gegrepen door solastalgia, of heimwee naar een plek die je nooit hebt verlaten, maar die door klimaatverandering voor altijd is veranderd. Lees meer

TIP: Tien verloren ballonnen

Tien verloren ballonnen

Het mooiste en tegelijk meest hartverscheurende wat Jan de afgelopen tijd zag. "Het is tien keer dezelfde levensles, die met een aan mishandeling grenzende regelmaat wordt herhaald: eerst wordt het allemaal alleen maar minder, en daarna komt aan alles ook nog eens een einde." Lees meer

Tip: Doe het op een driekwartsmaat

Doe het op een driekwartsmaat

Marte Hoogenboom leed onder haar luiheid. Tot ze haar gevoel voor ritme terugvond in de wals. Een tip om te leven in driekwartsmaat. Lees meer

Tip: Praat over je begrafenis 1

Praat over je begrafenis

Emma Stomp wilde als zevenjarige dansen rondom de grafkist van haar overgrootmoeder, maar dat bleek niet de bedoeling. Nu, bijna twintig jaar later, vraagt ze zich af: waarom vieren we de dood niet? Een tip om te praten over je begrafenis. Lees meer

Column: Een muur om tegenaan te leunen 1

Een muur om tegenaan te leunen

Tijdens het oppassen wordt Iduna Paalman geconfronteerd met de overbodigheid van haar behulpzame en correcte karakter. Want hulp vragen, en hulp accepteren, is nog niet zo makkelijk. Lees meer

Tip: Word (een klein beetje) volwassen

Word (een klein beetje) volwassen

Else Boer heeft na jaren ontdekt dat volwassen zijn niet alleen maar gaat over saaie banen en belastingen. Een beetje volwassenheid is namelijk best prettig. Een tip om te gaan adulten. Lees meer

 Menselijkheid in de knop gebroken

Menselijkheid in de knop gebroken

Yasmin Veenman ziet menselijkheid in de manier waarop we met bloemen omgaan. Jaloers ziet ze toe hoe zij hun schoonheid met kwetsbaarheid vermengen. Lees meer

Tip: Wees een exoot

Wees een exoot

Eva van den Boogaard ontwaakt in een onbekend huis. Is zij hier de vreemdeling? Of is het vooral vreemd dat haar gastheer haar dat laat denken? Een tip om je niet neer te leggen bij xenofobie. Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij ons 10-jarig jubileum kunnen verplaatsen en de geboekte artiesten kunnen betalen. Je eerste gesigneerde en genummerde kunstwerk is van Raquel van Haver. Vóór 1 mei hebben we 600 nieuwe kunstverzamelaars nodig.

Meer info