Asset 14

Neem geen rijlessen

Tip: Neem geen rijlessen

‘Autorijden is vooruitkijken,’ legt de examinator uit terwijl hij iets bestudeert op zijn smartphone.

Ik zit verstijfd naast hem, turend naar een wirwar aan verkeersborden, rijbanen en medeweggebruikers. Een zonnig Amsterdam Nieuw-West openbaart zich in al zijn wanorde.

‘Zie je die Texaco?’

Texaco? Welke Texaco? Wat ik wél zie is een Volkswagen Passat die probeert in te voegen op mijn rijbaan. Mijn rijinstructeur, die achterin de auto zit, kreunt. Er klinkt getoeter.

‘Als je die Texaco niet zag, heb je dus niet genoeg vooruitgekeken, Imre,’ zegt de examinator.

Deze man kent me pas een half uur, maar noemt mijn naam al om de paar zinnen – een manipulatieve truc die je altijd moet wantrouwen bij gesprekspartners.

Ik mompel sorry en heb het idee dat er iets lekt in de auto. Of zijn het mijn eigen zweetdruppels die zich vormen op plekken waar ik normaal nooit transpireer?

Er is geen tijd om hierbij stil te staan, want we naderen een rotonde. Ik probeer rustig af te remmen en terug te schakelen om een snel naderend busje voorrang te geven. Paniekmoment: het busje geeft geen richting aan, maar slaat toch af. Waar ik had verwacht te moeten stoppen, rij ik plotseling met vaart de rotonde op.

Het oordeel van de examinator hangt als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd.

‘Waarom doe je dat?’
‘Wat?’
‘Waarom blijf je je koppeling ingedrukt houden?’

Wat is de zin van het leven? Bestaat er een god? Waarom blijf je je koppeling ingedrukt houden?

‘Ik weet niet… Ik wilde remmen en in z’n twee de rotonde nemen, maar dat ging niet helemaal goed, geloof ik.’

De examinator rolt met zijn ogen en bij mij begint het gevoel in te dalen dat ook dit derde herexamen op een mislukking zal uitdraaien.

Waarom doe ik dit mezelf aan? Een paar decennia geleden was de auto een symbool voor vrijheid, een manier om te gaan en staan waar je wilde. In 2018 zijn auto’s verworden tot vehiculum non gratum, verbannen uit steeds meer stadscentra, tot stilstand gekomen in kilometerslange files, voorbijgestreefd door zelfrijdende Google-auto’s.

Toch is een rijbewijs nog steeds een verplicht onderdeel van je bildung als jongvolwassene. ‘Heb je je rijbewijs al gehaald?’, is een vraag die vaak voorbij komt. ‘Zou je er niet eens aan beginnen?’

Al dat lesgeld – denk ik, terwijl ik plankgas twee vrachtwagens probeer in te halen – al dat lesgeld had ik ook kunnen besteden aan een reis door Zuidoost-Azië, aan een nieuw interieur, of gewoon aan heel vaak uit eten gaan. Koos ik voor rijlessen omdat ik het zelf wilde, of toch omdat iedereen het van me verwachtte?

Na een laatste discutabele parkeermaneouvre zit het examen erop. De examinator, mijn instructeur en ik lopen over het parkeerterrein naar het CBR-gebouw (het protocol is dat je pas binnen hoort of je gezakt bent). Verlost van de airco van de lesauto voelt de warme junilucht als een Turks stoombad.

Binnen gaat de examinator tegenover me zitten. Maar ik ben niet bang meer voor de negatieve boodschap die zal volgen. Auto’s zijn de verliezers van de geschiedenis – blikken gevangenissen die ongelukken veroorzaken en het milieu naar de verdoemenis helpen; emblemen van een vervlogen tijd, weggedrukt door schonere en veiligere concurrentie. Waarom zou je überhaupt een poging wagen om deze dingen te leren besturen?

Tegen iedereen die nog geen vermogen heeft uitgegeven aan rijlessen, wil ik schreeuwen: begin er niet aan! Je kunt je tijd en geld nuttiger en aangenamer besteden – wat je omgeving je ook wijsmaakt. Had iemand dit een paar maanden geleden maar tegen mij geschreeuwd, voor ik aan dit heilloze project begon. Maar goed, het is nooit te laat om te stoppen. Ik zeg mijn rij-ambities vaarwel, leve de vrijheid.

Ik kijk de examinator aan. Hij kijkt mij aan.

‘Imre, ik heb goed nieuws voor je.’

Zal je altijd zien.

Beeld: Mitchell Koops

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar lotte@hardhoofd.com!

Mail

Imre van Son is (eind)redacteur bij Hard//hoofd en beter in tafelvoetbal dan je zou denken.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan