Asset 14

Maak slecht werk

Tip: Maak slecht werk

Als kind was slaap voor mij alleen een vervelende onderbreking. ‘Maken, maken, maken,’ was mijn slogan en niet gehinderd door medium- of genrerestricties werkte ik aan detectiveverhalen, strips, rapnummers en ga zo maar door. Vanuit het gezichtspunt van een 31-jarige is het een jaloersmakende productiviteit.

Ook provocerende onderwerpen schuwde mijn jongere ik niet. Tijdens economie op de middelbare school vulde ik mijn schrift met een strip over de superheld Durexman die de strijd aanbond met kwaadaardige spermacellen (Durexman had ter bescherming een condoom op zijn hoofd). Was de laatste pagina vol, dan moest mijn wiskundeschrift eraan geloven. De inspiratie was eindeloos en de drempel van een leeg vel non-existent.

Inmiddels zou je kunnen zeggen dat ‘het maken van dingen’ mijn beroep is geworden. Maar tegenwoordig word ik helemaal niet zo enthousiast wakker als ik weet dat er een leeg vel – of een leeg document – op me wacht. Sterker nog, ik trek liever de dekens nog een keer over mijn hoofd. En niet alleen de onbeperkte maak-vreugde ben ik met de jaren kwijtgeraakt. Ook als ik naar het oude werk kijk, begrijp ik niet wat ik er toen goed aan vond. De Durexman-strip blader ik bijvoorbeeld door met lichte schaamte.

Als kind kon het me geen reet schelen wat iemand vond van wat ik maakte. Maar nu ik ‘volwassen’ ben en ik (bijvoorbeeld) deze tip aan het schrijven ben, heb ik de mening van anderen juist geïnternaliseerd in het creatieproces. En dat roept vragen op als: is dit niet al eens eerder gedaan? Wie ben ik om dit op te schrijven? Wat is de deadline? Het leidt tot een spagaat tussen risicomijdend schrijven én boos zijn op mezelf dat ik géén risico’s durf te nemen.

Gelukkig ben ik niet de enige. Ook de groten der aarde zijn vaak niet te spreken over hun eigen creaties. Kijk maar naar de lange lijst boeken over writer’s blocks. Of naar de auteurs – van Joyce tot Gogol – die hun manuscripten in het vuur gooiden. Jeanette Winterson (bekend van Oranges are not the only fruit) voerde een juridische strijd om een van haar éigen boeken uit de winkels te krijgen. Harper Lee bleek na haar dood een ongepubliceerd manuscript in een kluis te hebben gestopt, omdat ze haar oeuvre graag wilde beperken tot To Kill a Mockingbird.

Een kritische houding heeft natuurlijk voordelen, maar uiteindelijk worden we er denk ik productiever van als we ons niks aantrekken van de verwachtingen van anderen én van onszelf. Laten we de uitdaging aangaan: schrijven omdat we er zelf zin in hebben, het proces belangrijker maken dan het resultaat, slechte kunst durven maken, schrijven en tekenen als een kind. Misschien wordt het niks, maar dan hebben we toch een goede tijd gehad. En daarbij: wie zijn wij om zelf te bepalen of ons werk goed is?

Mail

Imre van Son is (eind)redacteur bij Hard//hoofd en beter in tafelvoetbal dan je zou denken.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Magazine
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Onthouden dat ik het even moet vergeten 1

Onthouden dat ik het even moet vergeten

Heeft iedereen zo'n fabelachtig goed geheugen voor schijnbaar onbenullige details, of ligt het aan Eva? Lees meer

Vriendschapsverdriet

Vriendschapsverdriet

Marthe van Bronkhorst worstelt met de abrupte beëindiging van een vriendschap. Lees meer

Automatische concepten 86

De lelijke waarheid van het wachten

Wachten is niet Eva's sterkste kant, zeker wanneer er hartstocht in het spel is. Lees meer

22 dingen om te onthouden uit 2022

22 dingen om te onthouden uit 2022

Marthe van Bronkhorst combineert plaktivisten, het WK en boze boeren in haar muzikale terugblik op 2022. Lees meer

Automatische concepten 84

Het probleem van degenen met een baarmoeder

Eva denkt terug aan alle keren dat haar bedpartners ervan uitgingen dat zij wel maatregelen zou treffen ter voorkoming van een zwangerschap. Lees meer

Automatische concepten 83

Je bent onironisch goed

Een muzikaal jaaroverzicht drukt Marthe van Bronkhorst met haar neus op het feit dat ze een onironische wansmaakhebber is. Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je nu aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel