Asset 14

Luister niet naar de omroepstem

TIP: Luister niet naar de omroepstem

Ik heb een engel gezien. In de trein van Amsterdam naar Utrecht doemde ze op. Ze droeg warme kleuren, geen wit. Iedereen probeerde haar op afstand te houden. We staarden naar onze telefoons of de voorbijrazende schapen, maar ze liet zich niet negeren. Met een tasje vol pakjes zakdoekjes kwam ze ons verlichten. Ik was haar zieke, haar blinde; haar proefkonijn voor wonderen.

De omroepstem had ons al gewaarschuwd voor haar komst. ‘Geef geen geld aan de bedelaars’, had hij gezegd. Ik wist over wie hij het had, ik had ze ondertussen al vaak genoeg gezien.

De eerste keer dat ik een Zakdoekjesvrouw in Nederland zag schrok ik daar best een beetje van. Ze deed me denken aan metroritten door Parijs of Berlijn, aan de vrouw met een draagbare karaokeset die ik ooit zag. Ze kraste La Camisa Negra en liet een conservenblikje rondgaan. Ze was een grootstadschim, eentje die liedjes brengt, en zo een kort metroritje tot een pijnlijke tocht oprekt.
Een tocht vol gewetenswroeging, waarin ik aan de botstructuur van de schim probeer af te lezen of mijn kleingeld naar dealers wordt doorgesluisd. Ik trek altijd weer mijn portemonnee, het gaat me niks aan.

De dag van de engelverschijning stond mijn zoekgeschiedenis vol met ‘automatische mail-beantwoorder’, ‘hartkloppingen’ en vakantieresorts. Ik had mijn vader aan de telefoon, we voerden een gesprek dat niet de trein thuishoort, maar wat moet dat moet.
Toen mijn vader vroeg hoe het met me ging moest ik huilen. Mijn tranen hebben er een handje van te gaan lopen in openbare gelegenheden, alsof ze denken: als je huilt in je slaapkamer en er is niemand die je ziet, huil je niet. Het zijn beoefenaars van guerrilla-waterballet.
Ofwel: ik zat in de trein en ik huilde met veel snot, niemand keek. Ik vond dat meer dan prima. Toen kwam ze binnen.

Het Zakdoekvrouwtje deelde de pakjes zakdoeken uit aan alle passagiers. Ik bleef strak uit het raam staren. Ze legde er eentje op mijn rugzak, er zat zoals altijd een briefje bij. Ik wist wat erop zou staan; iets over kinderen, iets over eten, iets over God. Ik las het niet, ik was te hard met mijn eigen verdriet bezig om het hare erbij te nemen.

Toen ze eventjes terugkwam om de zakdoekjes of het gehoopte kleingeld op te halen zag ze mijn rode, natte gezicht. Zonder na te denken pakte ze het vast en drukte er een kus op, ik moest lachen en toen weer huilen van de schrik. Ze drukte het pakje zakdoekjes in mijn hand en gaf er nog een kus op. Ik schudde van nee, ik heb geen kleingeld bij me, ze zei iets in haar eigen taal, klemde haar handen op de mijne, nog een kus, verdween. Iedereen keek naar me. Ik schaamde me niet.

Het Zakdoekvrouwtje had mijn verdriet zichtbaar gemaakt en dat luchtte zo ontzettend op. Ze deed wat mijn tranen altijd al proberen: rotgedachtes naar buiten dringen, ze zo tastbaar en bespreekbaar maken. Ze verlichtte.

Luister niet naar de omroepstem, geef geld en als je niks bij hebt: zeg even ‘hoi’. Misschien ben ik naïef, maar vrouwen die zakdoekjes komen brengen kunnen niet kwaad zijn. Ze bekommeren zich over onze hooikoortsneuzen en gebroken harten, terwijl ze het zelf zwaar genoeg hebben. Dat is toch lief?

  

Foto: Bas Bogers

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan