Asset 14

Sushi in San Francisco

In deze laatste aflevering over San Francisco, neemt Emma Slaats haar vriend mee naar haar favoriete sushi restaurant. Ook al lust hij helemaal geen sushi.

Toen ik een halfjaar in San Francisco woonde, kwam mijn vriend me opzoeken. Ik wilde hem veel laten zien: mijn favoriete wandeling bij Land’s End, de bizons in het Golden Gate Park, de oude hippies op Haight Street, mijn favoriete bar op Mission street, en het winderige strand waar ik vlakbij woonde. Maar bovenal wilde ik sushi met hem eten. Ik had een fantastisch tentje gevonden op Valencia Street, en ik kon niet wachten het met hem te delen. Dat hij niet van sushi hield, maakte me niet zoveel uit. Ik begon al te watertanden bij de gedachte aan de heerlijke maki en sashimi.

‘Ik hou niet zo van rauwe vis,’ zei mijn vriend toen ik  hem voorstelde sushi te gaan eten. ‘En wasabi lust ik niet. Gember vind ik te sterk. En die rijst is zo zouteloos.’ Ik legde hem uit dat hij dan nog nooit echte sushi had geproefd, en dat dit véél betere sushi was dan in Nederland. Uiteindelijk liet hij zich meevoeren.

We zaten in het piepkleine sushirestaurantje dat door drie man gerund werd. De muren waren zeegroen geverfd en er hingen grote rode lampionnen aan het plafond. Vanaf onze tafel had ik zicht op de open keuken. Ik kon zien hoe grote stukken zalm gesneden werden, en hoe de koks vliegensvlug de zeewiervellen vulden en oprolden. We hadden net onze miso-soep gekregen. Er zat geen lepel bij. ‘Apart,’ vond mijn vriend.

sushi 7

Illustratie: Gemma Pauwels

Toen kwam de sushi. Een vriendelijk glimlachende dame zette een bord vol verschillende rolletjes, gevuld met rijst, allerlei soorten vis en avocado op onze tafel. ‘Nou,’ zei ik, ‘daar gaan we!’ Ik goot wat sojasaus in het kleine bakje dat we hadden gekregen. Mijn vriend probeerde een stukje sushi tussen zijn eetstokjes op te pakken. Het lukte. Yes, deed ik van binnen. Hij stopte het in zijn mond en begon te kauwen. Verwachtingsvol keek ik naar zijn gezicht, in de veronderstelling dat er binnen enkele ogenblikken een gelukzalige glimlach zou verschijnen. Die bleef uit. In plaats daarvan slikte hij moeizaam, en zei ‘Ja...Wel okee.’

De rest van de avond was ongemakkelijk. We hadden niet veel meer tegen elkaar gezegd tijdens het eten, en nadat we de rekening hadden betaald waren we stilletjes naar buiten gelopen. Toen we Valencia Street afliepen, hing er een kleffe, zouteloze stilte tussen ons in. Mijn vriend doorbrak de stilte. ‘Zullen we een ijsje halen?’ en wees op de winkel naast ons. ‘Ok,’ zei ik afwezig. We liepen de ijszaak binnen, waar ijs in allerlei bijzondere smaken werd verkocht. Bij de toonbank koos ik voor een lavendel-rabarberijsje. Mijn vriend twijfelde nog. Gebogen over de glazen vitrine bekeek hij de bordjes waarop beschrijvingen stonden. Hij keek me kort van opzij aan en knipoogde. Hij kwam weer overeind en vroeg aan de verkoopster of ze ook zeewier-zalmsmaak verkochten. Ik barstte in lachen uit.

Mail

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer