Asset 14

Soms schreef ze

Maxine ziet een hondje, speelt met haar pen en schuift wat in haar stoel. Ze worstelt met stilte en de innerlijke logica van niet productief (kunnen) zijn.

Soms schreef ze even een lidwoord op, om het vervolgens weer door te strepen. Eerst de een, dan de ander, gewoon om uit te proberen. Het witte papier reflecteerde in haar pupillen en als ze haar ogen dichtdeed waren er gaten op de plek waar de lidwoorden waren geweest. Af en toe keek ze met opzet in de bureaulamp boven de tafel om te kijken of ze moest niezen. Dit was nooit zo. Het tafelblad was van lichtbruin hout en glad gelakt. Eigenlijk jammer, vond ze, want zo kon ze de structuur van het hout niet meer goed voelen als ze eroverheen gleed met haar handen. Met haar vinger volgde ze de randen van haar papier, stevig genoeg om het in haar huid te voelen duwen, maar zacht genoeg om zich niet te snijden.

Haar bureau stond voor een raam waar ze het grootste gedeelte van de dag door naar buiten keek. In haar hand hield ze een pen. Het raam was in vier stukken verdeeld. De bovenste twee gaven zicht op het gebouw tegenover haar, de onderste twee op de straat. Elke dag liep er een oude dame met haar hondje langs het raam. De eerste dag dat ze haar zag lopen tekende ze een teckel met stokjes als poten op haar papier. Daarna kon ze niets meer schrijven: alle woorden die ze bedacht pasten niet bij de tekening. Illustreren is niet aan mij besteed, dacht ze. Vandaag zag ze de vrouw weer lopen; op hetzelfde tijdstip, met dezelfde blauw gewerkte sjaal die haar haar bedekte. Halverwege de straat draaide ze zich om naar de hond en begon opgelaten tegen het diertje te schreeuwen: ‘Volg me toch niet zo!’ Hij keek verwachtingsvol omhoog en ging keurig tegenover haar zitten. De vrouw riep een aantal keer ‘Ksst – ksssst!’ en barstte toen in tranen uit. Langzaam liep ze, stapje voor stapje, de straat weer uit. Het hondje liep gedwee achter haar aan, maar ietsje verder weg dan eerst.

Met haar pen boven het papier, zodat ze het nog nét niet aanraakte, ging ze heen en weer, alsof ze het hele papier langzaam onder kraste. Misschien ben ik wel vergeten hoe ik moet schrijven, dacht ze. Ze schoof wat in haar stoel, die nu harder voelde dan toen ze ‘m kocht. Zijn mijn zitbotten meer uit gaan steken of is de stoel stugger geworden? Ze wist het niet. Het was een designerstoel. Ze had misschien ook wel kunnen weten dat je betaalt voor hoe hij eruit ziet, niet voor hoe hij zit. Misschien kon ze hem beter ergens anders in de kamer zetten, zodat ze ernaar kon kijken. Misschien zou dat zelfs wat inspiratie opleveren, zoals een abstract schilderij in een museum. Een designstoel in een werkkamer. Waarom niet.

Er werd geklopt op de deur van haar werkkamer. Ze reageerde niet. ‘Maxine? Maxine? Ik weet dat je er bent.’ Ze bleef stil zitten en keek uit het raam. Ze had de deur op slot gedaan nadat ze binnen kwam, dus ze kon rustig blijven zitten. ‘Het gaat niet werken zo. Je moet de deur uit. Anders verpieter je nog, en dat ga ik me niet laten gebeuren.’ Nadat het even stil was geweest hoorde ze wat geroezemoes aan de andere kant van de deur. Ze keek om en stootte haar arm aan de leuning van de stoel. De klok boven de deur stond op tien voor drie. Hij bonkte nog een paar keer op de deur en riep haar naam. Ze bleef zo stil als haar witte papier. Hij ademde een aantal keer lang en hoorbaar uit, waarna ze voetstappen de trap af hoorde gaan. Nog twee uurtjes, dacht ze, dan is mijn werkdag voorbij.

  
Mail

Nora van Arkel kan niet zonder kaasplankjes, genre-overschrijdende schrijfexperimenten, Ottolenghi en haar eeuwig uitdijende boekenkast. // nora@hardhoofd.com

Charlotte Tasma is een illustrator en printmaker, wonend en werkend in Rotterdam. Met haar werk laat ze de schoonheid van het alledaagse leven zien.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een ritje maken

Een ritje maken

In dit verhaal van Sonja Buljevac maken Renée en haar oma een wandeling bij de boulevard van Vlissingen. Terwijl haar oma volop geniet, wordt Renée geconfronteerd met de gebeurtenissen van de vorige nacht. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Eindelijk lente

Eindelijk lente

Deze week worden we blij van een fijn boek, roze k-pop en Den Bosch. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

De dochter van Baba Yaga met illustratie van Micky Dirkzwager

De dochter van Baba Yaga

Saar, een slapeloze studente, leeft op dubbeldrop en kan haar ex niet vergeten. Op een nacht belt ze haar moeder. ‘Vanaf mijn drieëntwintigste werd het allemaal beter, Saar.’ Is er hoop? Een rauw sprookje van Lena Plantinga over het herstellen van je vrouwelijke intuïtie, of pogingen doen tot. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Alsof het stil was 1

Alsof het stil was

In dit korte verhaal van Janna Claudius slapen een van elkaar vervreemde moeder en dochter een nachtje op dezelfde kamer. Lees meer

Alles Vijf Sterren: We bekijken het positief

We bekijken het positief

Deze week worden we blij van LuckyTV, een WhatsAppgroep en een tweeëntwintig jaar oude miniserie over kunst. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

De tanden van opa

De tanden van opa

Bart en zijn vader brengen het kunstgebit van Barts opa terug naar een Duitse soldaat. Een verhaal van Pieter Drift over het onkenbare verleden en de anoniem gestorven vijand die we nooit helemaal zullen kennen. Lees meer

Ik Zeg Emily

Het verlangen naar Emily is simpel

De debuutbundel van Yentl van Stokkum bevindt zich tussen poëzie en spookverhaal in, waarin een jonge dichter het graf bezoekt van een door haar geliefde schrijver en bezeten terugkeert. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 42

We nemen (onbevreesd) de benen

Deze week worden onze redacteurs blij van een horrorserie, de soundtrack van een winkelcentrum en wegrennende kamerplanten. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer