Asset 14

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Twee meisjes zitten naast elkaar in de trein; ik zit iets verderop. Hun stemmen schallen door de coupé.

‘Die jongen was op zich best leuk, maar hij wist er binnen één zin voor te zorgen dat ik klaar was met onze date!’

‘Nee, wat zei hij dan?’

‘We zijn gewoon een beetje aan het verkennen weetjewel, elkaar leren kennen, en toen zegt hij ineens: “Ik heb eigenlijk geen behoefte om te reizen buiten Nederland en België!”’

‘Dat meen je niet! Was hij serieus?’

‘Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte, dat Marius hem had verteld over mij, maar nee.’

Met opzet ben ik deze rit in de stiltecoupé ben gaan zitten, om eindelijk eens toe te komen aan dat boek dat ik al weken probeer uit te lezen. Dit is meestal wat ik doe als ik in de trein, tram of metro instap: ik probeer me af te sluiten en wil niet gestoord worden door andere mensen, niet eens door de conducteur. Mijn bubbel moet onaangetast blijven door geluid en fysieke nabijheid van andere mensen, en al helemaal door de details over hun persoonlijke levens. Als dit niet lukt, kan ik niet anders dan me ergeren aan de bron van onrust. Dacht ik.

Totdat ik een keer mijn notitieboekje erbij pakte en begon te luisteren. Echt luisteren – zonder te wensen dat ze nu eindelijk eens hun mond zouden houden. Ik probeerde me voor te stellen wie er bij de stemmen hoorden, wat voor leven er achter de opgevangen flarden van gesprekken schuilging. Het bleek niet veel anders te zijn dan op een terras zitten om mensen te kijken, een geaccepteerde activiteit waar ook ik van geniet, al ga ik er nooit bewust voor zitten. Het enige verschil met het luisteren naar gesprekken in de trein is dat je langer de tijd hebt om een beeld te krijgen van deze mensen, iets dieper in hun wereld kan duiken voordat ze weer verdwijnen in de massa, om nooit opnieuw gezien te worden. Je kan luisteren naar hun taalgebruik, proberen af te leiden waar ze vandaan komen, wat voor werk ze zouden kunnen doen, hoe ze eruitzien als ze door de woonkamer dansen op hun favoriete nummer wanneer er niemand kijkt. Waar gingen ze als laatste naartoe op vakantie? Wie gaf ze als laatste een zoen? Wacht er iemand op ze als ze zo thuiskomen?

Ik stel me voor dat het meisje dat net op date geweest is veel reist, omdat ze niets wil missen. Of misschien is ze wel doodsbenauwd om een keuze te maken over waar het met haar leven heen moet en verdoezelt ze dit zolang ze het kan betalen om naar Thailand en Indonesië te vliegen. Misschien is ze helemaal niet klaar om te daten, omdat haar vorige relatie zo dramatisch is geëindigd. Misschien zou ze stiekem ook tevreden zijn in haar eentje in een kleine flat met een hond in Diemen.

Als er weer eens iemand gaat bellen als je net lekker in de stiltecoupé zit, dan begint je gedachte-experiment: fantaseer een wereld om de stem heen – probeer geen clou te missen. Voor je het weet heb je je bestemming bereikt.

Beeld: Milo Vermeulen

 

Mail

Nora van Arkel kan niet zonder kaasplankjes, genre-overschrijdende schrijfexperimenten, Ottolenghi en haar eeuwig uitdijende boekenkast. // nora@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer