Seksongelijkheid aan de kaak stellen met 'your favorite sensitive movie dude'. Fuck yeah!" /> Seksongelijkheid aan de kaak stellen met 'your favorite sensitive movie dude'. Fuck yeah!" />
Asset 14

Hey girl, feminisme is niet dood

Terwijl Rick Santorum en zijn conservatieve navolgelingen hard werken aan een meer vrouwonvriendelijke Verenigde Staten, krijgt de misogyne SGP in Nederland een steeds dikkere vinger in de pap. Inmiddels redt buikspreekpop Ryan Gosling Amerika, met een beetje hulp van Anne Elshof doen Daan Schuurmans en consorten nu hetzelfde hier. Over een betere wereld en het starten van een intermeme.

Het begon met Ryan Gosling. Eind 2010 werd Hollywoods nieuwste Golden Boy in een interview gevraagd voor te lezen uit een selectie van de Fuck Yeah Ryan Gosling Tumblr: foto’s van Gosling met bijschriften die steevast beginnen met “Hey girl”, gevolgd door over de top zoetsappigheid als “sometimes I get so sad when we can't watch Golden Girls together”. Een internetmeme was geboren. Danielle Henderson, een studente Gender Studies uit Wisconsin, bedacht vervolgens dat de hey girl meme uitermate geschikt was om feministische theorie behapbaar te maken en bij monde van “your favorite sensitive movie dude” sekseongelijkheid te becommentariëren. Zo bijvoorbeeld:

Feminist Ryan Gosling (FRG) werd een meme op zichzelf. Van CBS News tot Vogue Itala, de feministische reïncarnatie van Fuck Yeah Ryan Gosling dook het afgelopen half jaar overal op. Henderson wist er zelfs een boekdeal uit te slepen. FRG heeft zelf inmiddels ook weer een horde afstammelingen voortgebracht. Fuck No Rick Santorum bijvoorbeeld, die de perfecte tegenhanger van FRG vormt door de regressieve politiek van de Republikeinse presidentskandidaat in het hey girl format te gieten (“Hey girl, when it comes to you I’m a lover and a fighter: I love telling you what to do with your body, and I’ll always fight for the government’s right to make sure you do what I say”).

Do It Yourself

Het lijkt misschien niets meer dan vermakelijk tijdverdrijf, maar behalve de 15 minutes of internet fame bieden deze Tumblrs de makers ook iets wezenlijkers. Het biedt een nieuw platform voor kritiek op de hausse aan vrouwonvriendelijke ontwikkelingen – voorstellen om in geval van een miskraam een politieonderzoek te starten, legalisering van huiselijk geweld en ga zo maar door – die de Verenigde Staten de laatste tijd teisteren. Kritiek op sekseongelijkheid begon ooit met protestmarsen. Van dat middel maakte zowel de Eerste als de Tweede Feministische Golf gretig gebruik, al nam het in de jaren zeventig wat ludiekere vormen aan dan rond 1900. Na de aksiejaren leek de vrouwenbeweging ten dode opgeschreven, totdat er in de jaren negentig ineens een Derde Golf oplaaide. Dit keer werd er niet meer zozeer geprotesteerd via georganiseerde acties en geïnstitutionaliseerde actiegroepen, maar met indiebands, zines en andere onafhankelijke vormen van culturele expressie. Die DIY-benadering heeft in het digitale tijdperk een enorme vlucht genomen. In de 21ste eeuw zijn het blogs en virals met een (potentieel) miljoenenpubliek die de toon zetten en in deze door internet gedomineerde wereld kunnen memes een effectief wapen vormen in de strijd tegen seksisme.

Nu er elke week een nieuwe aanval wordt gedaan op de Amerikaanse vrouwmens is er behoefte aan een vorm van feministisch protest die snel genoeg is om elke ontwikkeling direct van commentaar te kunnen voorzien en leuk genoeg om door meer mensen dan de usual suspects gehoord te worden. Dit is waarin humoristische, digitale vormen van protest een waardevolle aanvulling kunnen zijn op het meer traditionele activisme. Demonstraties moeten en zullen altijd blijven bestaan, maar ze beperken zich meestal tot een harde kern die preekt voor de eigen parochie. Humor, zo benadrukt ook de onlangs door hard//hoofd geïnterviewde Caitlin Moran in haar feministische handboek How To Be a Woman, kan een veel effectiever middel zijn, zeker als het over bereik gaat. Een initiatief als FRG laat een feministisch geluid horen dat zelfs mannenblad GQ, aandeelhouder in de propaganda van betreurenswaardige vrouwbeelden, weet te halen. Het pretendeert, in tegenstelling tot een internetcampagne als Kony 2012, niet de wereld te kunnen redden, maar bereikt wel mensen voor wie feminisme iets is uit vervlogen tijden en confronteert ze met het feit dat – nu zelfs zaken als anticonceptie weer ter discussie worden gesteld – de emancipatie van vrouwen allerminst voltooid is. Bovendien haalt de onderkenning van Goslings aantrekkingskracht en de humoristische inzet daarvan de wind uit de zeilen van criticasters die erop gebrand zijn elke vorm van protest tegen sekseongelijkheid weg te zetten als hysterisch geschreeuw van een stel verbitterde mannenhaters. Die imagoboost is misschien wel de grootste verdienste van FRG en aanverwanten. Het idee dat feminisme en humor samengaan als het TROS Muziekfeest en goede smaak kan nu hopelijk voorgoed naar de eeuwige jachtvelden worden verbannen.

Hollandsch glorie

Ondertussen vraag je je misschien af wat wij in het tolerante Nederland met deze informatie moeten. Hier zijn inderdaad nog geen wetsvoorstellen aangenomen die een bevruchte eicel meer rechten geven dan de vrouw eromheen. Maar er wordt wel degelijk, langzaam maar zeker, getornd aan wat voorheen heilige emancipatiehuisjes leken. In tijden van crisis wordt graag teruggegrepen op die goeie ouwe tijd en daar hoort ook een terugkeer van de vrouw naar het aanrecht bij. Nu we geen grip lijken te kunnen krijgen op het losgeslagen monster dat de economie heet en sociale en politieke onrust wereldwijd vrij om zich heen lijken te slaan, kijken we naar wat we wel kunnen beheersen. De vrijheden die vrouwen de laatste decennia hebben verworven, zouden wel eens een bedreiging kunnen vormen voor die veilige thuishaven waar velen in onstuimige tijden als deze zo naar verlangen: het traditionele gezin. De PVV en het CDA kwamen vorig jaar met plannen om abortus minder toegankelijk te maken en de SGP krijgt het minderheidskabinet nu in een steeds stevigere houdgreep, waardoor aanrechtsubsidies in stand worden gehouden en informatie over abortus van gemeentelijke websites mag verdwijnen. Hoog tijd dus dat Nederland haar eigen hey girl meme krijgt. In het kader van het goede voorbeeld geven neem ik zelf alvast de aftrap met een aantal potentiële Goslings van Hollandse bodem.

Mail

Anne Elshof

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer

Zien is beminnen

de bank en de schoot

In deze twee gedichten neemt Sophia Blyden je mee terug naar de jaren negentig en naar de warmte van de schoot van je geliefde. Ze liet zich voor deze gedichten inspireren door twee werken in Museum Arnhem. Lees meer

Zien is beminnen 2

Zien is beminnen

Olave Nduwanje besteedt uren met haar lichaam, kijkt beminnend, en deelt haar ‘poreuze plooien, tastbare rondingen, vochtige openingen, en ademsnakkende lediging’ met anderen. Dit lukt haar nu, na dertig jaar, door haar realiteit te analyseren, in de spiegel te kijken en door porno te maken. Lees meer

Oproepbeeld voor ons jubileumnummer BUBBELS, het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine!

Oproep voor inzendingen voor ons jubileumnummer BUBBELS – het tiende nummer van Hard//hoofd Magazine! [deadline verstreken]

Hoe bubbelig voel jij je? Stuur vóór 1 september je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine BUBBELS! Lees meer