Asset 14

Kritisch zijn doe je maar in je eigen tijd

Vacature: Hard//hoofd zoekt opiniemakers! 2

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. VVD-kamerlid Han ten Broeke stelde pasgeleden de subsidie voor magazine OneWorld ter discussie, naar aanleiding van een opiniestuk dat hem niet beviel. Volgens Yoren Lausberg ruikt dat naar één ding: censuur.

Je zou het door de alomtegenwoordigheid van Donald Trump en onze toepasselijke Apocalypsweek bijna niet meegekregen hebben: censuur. Subsidie en censuur tenminste, een lastige discussie. Aan het begin van de maand stelde VVD-kamerlid Han ten Broeke – naar aanleiding van een artikel van Quinsy Gario in het blad OneWorld – dat het maar tijd was om eens goed door het budget van het Ministerie van Binnenlandse Zaken te gaan.

Het zit namelijk zo: OneWorld, een magazine over mondiale verbondenheid en duurzaamheid dat mede bekend staat om hun onderzoeksjournalistiek, wordt gesubsidieerd door de overheid. In dit magazine schreef Gario een opiniestuk waarin hij de leegte van ‘diversiteit’ in Nederland aankaart, in de vorm van een aanklacht tegen De Kleurrijke Top 100 en 3FM’s Giel Beelen, die beiden in opspraak zijn geraakt. De Top 100 omdat zij Marianne Zwagerman als Keynote speaker binnenhaalde, Giel Beelen omdat hij Giel Beelen is – en omdat 3FM gesubsidieerd wordt door de overheid. Ten Broeke vond het maar een overbodig stuk, en twijfelde naar aanleiding hiervan openlijk aan het nut van de subsidie die ook OneWorld van de overheid ontvangt.pictureEen VVD’er die vragen stelt over de nuttigheid van subsidie is nog niet zo schokkend, het punt is echter dat Han ten Broeke dreigt zich te bemoeien met een journalistiek platform, enkel omdat een mening die hierin geuit wordt hem niet bevalt. Gario bevraagt in zijn artikel ook bepaalde subsidiestromen, echter is Gario niet bij machte om deze subsidies te bespreken met het ministerie. Ondertussen heeft Ten Broeke naar aanleiding van zijn kritiek op OneWorld al Kamervragen gesteld. Hiermee wordt luid en duidelijk een boodschap verzonden: als je subsidie ontvangt mag je niet te kritisch zijn, en werk ook vooral niet samen met Gario – als je je subsidie lief hebt tenminste.

Als de overheid vragen gaat stellen over “het nut” van hen die het wagen zich kritisch te uiten, wie durft zich dan nog kritisch te uiten? Bij monde van fondsen spreekt de overheid zich natuurlijk al uit over welke instellingen wel en niet gesubsidieerd moeten worden, maar het wordt beklemmend als de overheid deze keuzes zou maken of zou herzien aan de hand van specifieke uitingen van kritiek. Sterker nog: wanneer een bestuurder openbaar twijfels uit over het verstrekken van subsidie aan een instelling, nadat die zich inhoudelijk ergens over geuit heeft, dan zit dat wel erg dichtbij censuur. Het is alsof je baas zegt dat je best om vijf uur naar huis mag gaan, maar als je je het behoud van je baan belangrijk vindt; dan moet je wel eventjes wat overwerk maken. Iedereen snapt het.

Logischerwijze was er flink wat kritiek op Han’s (dreigement met) censuur. Hij verdedigde zich door te stellen dat een politicus een mening mag hebben over opiniestukken, en dat Nederland beter opiniestukken elders kan subsidiëren – aangezien de vrijheid van meningsuiting al helemaal puik is in Nederland. Lastige journalistiek ziet Han liever elders dan hier, dat moge duidelijk zijn.

Mail

Yoren Lausberg (1992) is researchmasterstudent Sociologie aan de UvA.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Wanneer steek je nou eindelijk je middelvinger op?

Waarom wil je nog altijd niet-homo en meer genderbevestigend zijn? In deze brief bespreekt Jochum de waanvrijheid rondom homoseksualiteit. Lees meer

Lieve Mr. Dickhead

Lieve Mr. Dickhead

Op 7 januari schreef N. een liefdevolle goedmaakbrief en wilde deze persoonlijk overhandigen aan M. Zeven dagen eerder, op nieuwjaarsdag, mondde een akkefietje uit in de dramatische afloop van hun kortstondige doch intensieve liefdesrelatie. Het bleef niet bij een enkele ochtendbrief. Lees meer

:The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

The chosen family: Beelden van queer vruchtbaarheid

Marit Pilage onderzoekt beelden van queer vruchtbaarheid in de kunst om zo de definitie van vruchtbaarheid, zwangerschap en ouderschap te herdefiniëren. Lees meer

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Een woud vol dichtgetimmerde hokjes

Zazie Duinker baant zich een weg door het oerwoud van de (hergedefinieerde) woorden. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer