Asset 14

Geld verdienen aan vooroordelen is niet oké

Hard//talk: Geld verdienen aan vooroordelen is niet oké

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Een biertje drinken in de ‘Escobar’? Taco’s eten bij het ‘Taco Cartel’? Nieuwe horecazaken maken bewust gebruik van negatieve stereotypering van Latijns-Amerika om hun hippe concept luister bij te zetten. Opportunistisch en respectloos, stelt Ruby Sanders.

De afgelopen jaren is het aantal ‘latino’ eetzaken in de Nederlandse (grootstedelijke) horeca vertigvoudigd. Zoals het gaat met voedseltrends zijn, zoals eerder gebeurde bij sushi en tapas, nu ceviche en tacos niet aan te slepen. De zaken lijken alleen geen flauw idee te hebben naar wie of wat ze nu eigenlijk verwijzen.

Vaak is deze horeca gestoeld op een specifiek eetconcept dat in een moderner jasje is gestoken. Nu is er niks mis met op een goed concept gebaseerde horeca: denk aan die pho bij dat kraampje in Vietnam of die supergoeie falafeltent in Tel Aviv. De gerechten worden er dag in dag uit tot in perfectie bereid en inspireren anderen weer om het eten in een nieuwe uitvoering te serveren – met meer vegetarische opties bijvoorbeeld of meer aandacht aan het uiterlijk van het eten en de eetgelegenheid.

In Amerikaanse grote steden (waardoor de Nederlandse horeca zich graag laat inspireren) struikel je over die moderne uitvoeringen, met meestal smakelijke en Instagram-waardige gerechten en hipsterproof uiterlijk en naam. Met één groot verschil: daar bestaan óók de traditionele taquerías en cevicherías nog en weten de hippere varianten dondersgoed wie ze erkentelijk moeten zijn voor de culinaire tradities waar ze dankbaar gebruik van maken.

De meeste Nederlandse uitbaters slaan echter belangrijke stappen over: de oorsprong van de gerechten is ver weg, en er lijkt vooral aan elkaar gerefereerd te worden, waardoor een verwaterd concept overblijft, dat bol staat van de vooroordelen, onjuistheden en twijfelachtige verwijzingen.

Je kunt niet profiteren van een continent en het tegelijkertijd bespotten

Een voorbeeld is het Amsterdamse Señor Mostachio, dat volgens de website ‘authentic Mexican cuisine’ en ‘…an impressive array of traditional Mexican dishes’ biedt. Grote woorden voor een zaak die juist Tex-Mex-gerechten serveert (bloemtortilla’s, cheddar en burrito’s komen van buiten Mexico) en een vernoeming lijkt naar het vooroordeel dat alle Mexicanen grote snorren dragen (en natuurlijk gigantische gekleurde sombrero’s) – al is het Spaanse woord voor snor bigote. Mostacho (zonder i!) bestaat wel maar wordt vrijwel nergens in de Spaanssprekende wereld gebruikt. Ook cocktailbar Calle Ocho heeft last van warrige referenties. De naam linkt aan een straat in de Cubaanse wijk van Miami maar op de kaart prijken vooral nacho’s.

Erger nog dan de – hopelijk - naïeve onwetendheid (zoals het waanidee dat tapas Cubaans zijn of harde ‘tacoschelpen’ iets met Mexico te maken hebben) is het modieuze dwepen met ‘foute’ Latinocultuur – uiteraard met een knipoog. Dan wordt culturele toe-eigening echt kwalijk. Zo is er het Chiapas Taco Cartel, dat – behalve onduidelijke claims richting de keuken van de Chiapas-regio – met de naam verwijst naar de Mexicaanse drugsoorlog (die in 2017 een recordaantal dodelijke slachtoffers eiste). Ook opende in Amsterdam even geleden Escobar, waar je volgens een foodblogger terechtkunt voor ‘crimineel lekkere gerechten’. De kaart heeft overigens niets met de Colombiaanse keuken van doen; er staan vooral Spaansachtige tapas en taco’s op.

De Netflix-serie Narcos heeft bij meer mensen een snaar geraakt: zo organiseerde Roest een feest met Narcos-thema en werd op de campus van de TU Delft na protesten koffiezaak Escobar overgehaald tot naamsverandering.

Koketteren met drugscriminaliteit ver weg geeft misschien sjeu aan brave levens hier, maar de plaats waar jij mensen kennis wil laten maken met de culinaire rijkdom van een onbekend continent met een woordgrap vernoemen naar deze gruwelijkheden? Dat getuigt van minachting van de landen waaraan je culinair schatplichtig bent. Je kunt niet profiteren van een continent en het tegelijkertijd bespotten. En als je bij een regio werkelijk geen enkele andere associatie hebt dan een op uiterlijk gebaseerd vooroordeel, een drugsbaron of criminele organisatie, bedenk je dan dat die regio waarschijnlijk niet uitverkoren is om je horecaconcept op te baseren.

Beeld: Thomas Hawk via Flickr

Mail

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: In memoriam Dusty Hill

In memoriam Dusty Hill

Illustrator Anne Schillings brengt een postume ode aan de deze week overleden ZZ Top-bassist en -achtergrondzanger Dusty Hill. Lees meer

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

De ketenen zijn gebroken, maar de wonden zijn niet geheeld

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op Aruba, Bonaire, Curaçao, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba. Althans, zo staat het in de geschiedenisboeken. Lees meer

Essay: Verslag van een mislukking

Verslag van een mislukking

In de essayreeks Boys don't cry onderzoekt Jonathan van der Horst mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 2 met werk van de slam poet IN-Q. Lees meer

Maling aan de paling

Maling aan de paling

Met 60 duizend stuwen, gemalen en sluizen is ons land voor trekkende palingen de grootste hindernisbaan van Europa. Lees meer

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

Ik bekritiseer Israël omdat ik om haar geef

In gesprekken over Israël-Palestina bevindt Max Beijneveld zich afwisselend aan beide kanten. Voor hem is het bekritiseren van Israël juist een teken van hoop en vriendschap: hij uit kritiek omdat hij gelooft dat Israël kan verbeteren. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer