Asset 14

Niet in de koffietent

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

The Wire: hardste rap en tederste poëzie
✩✩✩✩✩
Ruby Sanders

'In de marketing staan tegenover de 'early adopters' de zogenaamde 'laggards': mensen die iets nieuws pas wanneer het alweer bijna uít de mode is, omarmen. Zo overweeg ik momenteel om Netflix te nemen (vooral omdat mijn schoonzusje een vierde persoon nodig heeft om een abonnement te delen). Maar voordat ik daaraan begin, kijk ik de fenomenale serie The Wire, die liep van 2002 tot 2008 en gaat over misdaad, corruptie, media en politiek in de Noord-Amerikaanse stad Baltimore. Sinds The Sopranos heb ik niet meer zó vaak buiten het kijken om aan fictieve personages gedacht. Omar, McNulty en Stringer (Idris Elba!) dwalen door mijn hoofd. De dialogen zijn de hardste rap en de tederste poëzie ineen. Er laat bij zijn heeft als groot voordeel dat er altijd wel wat prachtigs op je wacht. Nog één seizoen te gaan.'

Veronica Mars: kinderen van het millenium
✩✩✩✩✩
Daan Steinebach

'Eén van de favoriete onderwerpen in het almaar uitdijende corpus aan Millenial-essayistiek is de invloed op onze generatie van twee series: jaren-negentig-sitcom Friends, en Lena Dunham’s onvolprezen ego-document Girls. Nou is de eerste, als je het mij vraagt, de kapitalistische verbeelding van een klasseloze samenleving (als je het negeert, is het er niet): welgestelde New Yorkse eind-twintigers spenderen een aanzienlijk deel van hun kennelijk oneindige vrije tijd in een oh zo Amerikaanse (lees, met alle respect: afzichtelijke) koffietent en leven zich uit in onverschilligheid, navelstaren en desinteresse. Girls is zich daarentegen maar al te bewust van seksisme, klasse en kapitalisme, maar dan omdat deze eveneens hangende, artistieke twintigers verbolgen zijn over het feit dat ze die Friends-koffietent niet kunnen betalen (dat ben ik ook, trouwens).

Daartussenin verdient Veronica Mars een plaats aan het pantheon – de serie uit halverwege de jaren nul over high school-studente maar eigenlijk hyperintelligente private investigator Veronica in small town, extreem-rijk-tegen-echt-arm Californië. Verteld als een film noir misdaaddrama navigeert de (verfrissend, voor een vrouw uit Hollywood) intelligente Veronica de sociale complexiteit van klasse, ras en seks. Op momenten is het cliché, maar misschien juist daardoor wel herkenbaar als representatie van de echte wereld – en eindelijk niet in een koffietent.'

Savannah Bay: bruisende, lokale boekhandel
✩✩✩✩✩
Yentl van Stokkum

'Een van de mooiste dingen in de wereld vind ik de kleine, lokale boekhandel. Iedere zichzelf respecterende stad heeft er wel een. Meestal verstopt in een zijstraat van het bruisende centrum en over het algemeen uitgerust met betrokken personeel dat van lezen houdt. Mijn aller-lievelings onder deze lievelingen is Savannah Bay. Verstopt in de Telingstraat, in het Centrum van Utrecht, begon Savannah Bay in 1975 onder een andere naam als feministische boekhandel. Vandaag de dag specialiseert de winkel zich in boeken over genderstudies en homoseksualiteit. Soms lees ik artikelen over hoe veel mensen meer mannelijke dan vrouwelijke schrijvers lezen. Zelf denk ik dat het aan Savannah Bay te danken is dat mijn boekenkast voor het merendeel bestaat uit spannende hedendaagse vrouwelijke schrijvers. Los daarvan is het een heerlijke, bruisende en prachtige parel.'

Beeld: still uit Veronica Mars

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer