Asset 14

Gras

In de jaren negentig was alles anders op de boerderij van Willems ouders. In dit deel rookt Willem zijn eerste sigaret. Kijk hier voor de overige delen van deze serie.

Op een gure lentedag reed ik over een fietspad en zag ik een sigaret liggen met een knik erin. Ik zette mijn fiets aan de kant, knielde voor de sigaret en pakte hem met twee handen op. Voorzichtig liet ik hem in de binnenzak van mijn jas glijden. Thuis legde ik de sigaret in een lege klapper in de onderste la van mijn bureau.
Twee maanden lang wachtte ik op het juiste moment. Op een zaterdag zat ik binnen de krant te lezen terwijl het zonnig en warm was. Mijn vader kwam in zijn korte broek en op sokken de keuken binnen. Zijn laarzen had hij bij de achterdeur uitgeschopt.
"Ik ga naar Winssen. Dus je bent alleen, dan weet je dat."
Even later reed de tractor langs het raam. Ik keek mijn vader na. Toen hij uit zicht was, pakte ik een doosje lucifers uit de keukenla. Op mijn slaapkamer haalde ik de sigaret met de knik tevoorschijn.

Illustratie: Joost Dekkers

Ik liep het erf over naar een wei waar geen koeien stonden. Het was warmer dan ik had verwacht. In het midden van de wei ging ik in het gras zitten en keek schichtig om me heen. Met trillende handen probeerde ik de sigaret aan te steken. Dit was lastig. Niet alleen vanwege het trillen, ook omdat ik uit moest kijken dat de knik niet groter werd en de sigaret in tweeën zou breken. En vanwege de wind. Verschillende lucifers kon ik weggooien voordat de sigaret eindelijk brandde. Toen vergat ik er bijna aan te zuigen. Ik nam een trek, hoestte en nam weer een trek. Het had iets magisch. Ik hield de sigaret tussen wijs- en middelvinger en had het idee dat ik ter plekke in iemand anders veranderde.
Ik was zo met die sigaret in de weer dat ik niet meteen in de gaten had dat iemand naar me riep. Toen het tot me doordrong verstijfde ik. Heel even keek ik op en zag bij het hek aan de straatkant een vrouw die druk gebaren maakte. Snel drukte ik de sigaret uit en deed alsof ik haar niet had gezien. Maar de vrouw bleef roepen. Ik aarzelde even, keek weer op en zwaaide kort naar haar. Het moest lijken alsof ik haar voor het eerst zag. Zo normaal mogelijk liep ik naar haar toe. Mijn ademhaling ging veel te snel en ik voelde me een beetje duizelig.
"Weet jij misschien hoe ik in Beuningen kom?"
"Sorry?"
"Beuningen."
Ik legde de weg uit naar de dorpskern. Ze bedankte me en stapte op haar fiets. Ik leunde nog een tijdje tegen het hek en kwam zo een beetje tot rust. Toen ik terugkeerde naar de plek waar ik had gezeten, kon ik de sigaret niet vinden, alleen het doosje lucifers. Ik dacht aan de twee maanden dat de sigaret in mijn la had gelegen. Helemaal voor niets. Ik stak een lucifer aan en keek hoe hij langzaam opbrandde.
Na een poos ging ik liggen en luisterde naar de autoweg in de verte. De zon brandde op mijn gezicht. Ik deed mijn ogen dicht.
Iemand schopte tegen mijn been.
"Hoe lang lig jij hier al?"
Het was de stem van mijn broer.
Ik knipperde met mijn ogen en keek om me heen. Zwarte vlekken, het gras was wit. Mijn broer hing boven me.
"Kun je me even helpen?"
Ik zuchtte en stond op, wankelend als een pasgeboren kalf. Het gras werd langzaam groen. Toen dacht ik aan de sigaret met de knik. Ik hield een hand voor mijn mond om te controleren of mijn broer het zou kunnen ruiken.

Mail

Willem Claassen

Joost Dekkers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer