Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'

Jazz

Mixtape

Tekst Redactie &
Beeld Joost Dekkers

Deze mixtape werd eerder in april 2013 gepubliceerd.

 

"Als we een Jazz-mixtape maken, welke nummers mogen dan niet ontbreken?" De suggesties en hartverwarmende motivaties stroomden binnen en Tirza maakte een selectie. (Zodoende ontbreken er alsnog een hoop platen die niet mochten ontbreken.) Luister de mixtape hier via Spotify.



Illustratie: Joost Dekkers


Luister de hele mixtape hier via Spotify.


1. Louis Armstrong & His Hot Five – Louis Armstrong (Tirza)
"Satchmo laat je in een luttele 15 seconden alle hoeken van de emotionele kamer zien. En dan moet het echte nummer nog beginnen."

2. Donald Byrd – Cristo Redentor (Philip)
"Dat moment dat Byrd aanvangt, die eerste noten van die trompet - en dan dat gevoel dat je hart even wacht met kloppen, dat je ruggewervel een schok krijgt en dat de haartjes op je armen recht op gaan staan - dat moment is het klaar. Of zoals DTRUTH365 het zegt: 'It's beautiful and haunting, it lingers in your soul...it reminds me of a very slow stroll in the park at night with a broken heart.'"

3. Duke Ellington – Take The A Train (Mees)
"Elke keer als ik mijn geboortestad New York aandoe, land ik op JFK. Dan sleep ik mijn bagage naar de altijd winderige metrohalte en wacht op de A train. Deze brengt me niet naar Harlem, maar naar Broadway Junction, voor de overstap op de L train. In de metro begint Duke Ellingtons nummer bijna automatisch af te spelen in mijn hoofd, de perfecte soundtrack voor het opgewonden gevoel in je maag als aan het eind van de reis de trein je de stad invoert."

4. Bobby Timmons – Moanin' (Jan)
"Bobby Timmons Moanin' is gewoon heel erg fijn en iedere keer dat je ernaar luistert wordt de wereld voor heel even net iets minder kut. Dat is knap."

5. Billie Holiday – You Go To My Head (Meredith)
"Ik las ooit in een boek over een vrouw wiens stem klonk zoals tranen voelen. Het was een van de eerste albums die ik, vroegwijs en sociaal onaangepast, van mijn eigen zakgeld kocht. Ik leerde haar nummers van binnen en van buiten, Billie en ik raakten 'on a first name basis'. Jaren later kon ik pas echt voelen waar ze dan eigenlijk over huilde."

6. I Wanna Be Like You – Louis Prima (Mees)
"Ik zei vroeger altijd dat ik jazz kut vond maar eigenlijk was dat een leugen. Dit nummer was mijn eerste lievelings jazznummer en King Louie die zingt over zijn verlangen vuur te kunnen maken hoort nog steeds in de top drie. Ook Baloe in een rieten rokje met kokosnoten op zijn snuit blijft één van de grappigste dingen die ik me kan bedenken."

7. Django Rheinhardt – Minor Swing (Kasper)
"Ik raakte verliefd op de muziek van Django Reinhardt dankzij de film Sweet & Lowdown van Woody Allen, waarin Sean Penn een fictieve tijdgenoot (en gitaarvirtuoosconcurrent) van Django speelt. Deze zigeunerjazz van Belgische (!) origine is zo onbevangen sentimenteel en speels dat ik er altijd een beetje wee van word. Als ik met deze klanken op mijn koptelefoon door de stad huppel waan ik mij in een Allen-film en kunnen er dus de gekste dingen gebeuren."

8. Kermit Ruffins & The Barbecue Swingers – Skokiaan (Philip)
"Jazz hoeft niet moeilijk te zijn."

9. Charles Mingus – Solo Dancer (Stop! Look! And Listen, Sinner Jim Whitney!) (Tirza)
"Zo gruwelijk sexy dat je er spontaan nat van wordt."

10. Cannonball Adderley – Autumn Leaves (Kasper)
"Somethin' Else van Cannonball Adderley (waar ook grootheden als Miles Davis en Art Blakey op mee spelen) is dé plaat die ik opzet als ik niet weet wat ik op moet zetten. Het is muziek die een sfeer met zich meebrengt om in weg te zakken, muziek die net zo zalig op de voorgrond als op de achtergrond werkt en waar je zowel prima bij kan werken als eindeloos bij kan mijmeren. Dit is het openingsnummer van het album met een bekende melodie (van oorsprong een Frans chanson getiteld 'Les feuilles mortes', populair geworden in uitvoeringen van onder meer Edith Piaf, Nat King Cole en Frank Sinatra, maar hier vanzelfsprekend instrumentaal en uitgesponnen)."

11. Paolo Conte – Boogie (Jan)
"Iets zegt me dat Paolo Conte niet helemaal onomstreden is. Ik heb daar geen boodschap aan. Boogie heeft niets met Michael Boogerd te maken, maar gaat hier wel gepaard met een buitengewoon vreemde fotoserie."

12. The Last Poets – Jazzoetry (Maartje)
"The Last Poets brengen jazz en poëzie samen. Uit hun werk spreekt zoveel urgentie dat je moet blijven luisteren. Woorden die tegen een melodie aanschuren. Ritmes die de zinnen vooruitduwen."

13. Art Blakey - A Night in Tunisia (Kaas)
"Art Blakey op drums. Punt."

14. Nina Simone - Mississippi Goddamn (live) (Tirza)
"Daags na de moord op Martin Luther King jr. speelde Nina Simone deze bloedstollende versie van het protestlied Mississippi Goddamn. 'I ain't 'bout to be non-violent, honey, bijt ze op een gegeven moment het publiek toe. Dat er na dit opzwepende nummer geen rellen uit zijn gebroken mag een godswonder heten."

15. Ivy Anderson – Shoe Shine Boy (Paula)
"De jaren dertig in Amerika waren met de economische crisis waarschijnlijk een enorme inspiratiebron voor jazzmuzikanten. Ellende, armoe en drama alom. Wat wil je nog meer? Een plaat waar je dit uit kan opmaken is 'Shoe Shine Boy', uit 1936. Voor mij gaat die plaat over hoe de jeugd hoop heeft en die hoop niet moet verliezen. Dus als ik even bang ben dat het heel ernstig staat met de economie, grijp ik naar deze plaat en denk ik; 'het kan altijd erger. Every nickle works a lot, so shine, shine a lot.'"

16. Amy Winehouse – There's No Greater Love (live) (Meredith)
“We gaan het niet over jazz hebben zonder Amy Whinehouse te noemen. De Miss Whinehouse zoals ze hieronder te horen is, het meisje dat een beetje nerveus rondfrummelt voor ze haar keel open zet en moeiteloos rond haar eigen stem danst. Haar eerste album kwam uit tijdens een van mijn meest cruciale puberfases, en zonder haar was ik zelf nooit Jazz gaan zingen. Och Amy, wat was je goed, en wat mis ik je.”

17. Wes Montgomery – Round Midnight (Rob)
"Het ultieme jazz nummer, gespeeld door de godfather van de jazz gitaar Wes Montgomery. Daar kan ik als jazzgitarist alleen maar stil van zijn en ademloos naar luisteren."

18. Herbie Hancock – Watermelon Man (Elon)
"Het album Head Hunters uit 1973 is misschien wel een van de meest revolutionaire statements uit de Jazz. Iconisch in elk opzicht. Hancock herschreef 'Watermelon Man' van tien jaar daarvoor en transformeerde zo zijn grote hit tot een onherkenbare uitdaging van alles dat Jazz was."

19. Wayne Shorter – Beauty & The Beast (Rob)
"Een ongelofelijk originele, mooie en groovende compositie van Wayne Shorter. Van de plaat Native Dancer uit 1974. Het perfecte voorbeeld van hoe je smaakvol muziekstijlen mixt."

20. Dave Brubeck – Blue Rondo à La Turk (Jan)
"Ik heb vrij weinig te vertellen over dit nummer. Maar het is een goed medicijn wanneer je 'Take Five' niet meer uit je kop krijgt. En in de clip staan Brubeck en zijn kwartet op een vliegend tapijt. Dat is ook iets waard."

21. Sarah Vaughan – Misty (Kasper)
"Deze standard is door vele grootheden uitgevoerd, maar de versie van Sarah Vaughan is de allerallermooiste. Tenminste, dat zegt mijn jazzmentor en als hij het zegt moet het waar zijn. Het overgrote deel van mijn liefde voor en bescheiden kennis van deze muziek is namelijk te danken aan een vriend uit het buitenland met wie ik op onregelmatige tijden aan 'filojazz-cursussen' doe. Dat houdt in dat ik via Skype college geef over de een of andere filosoof of denkrichting, en hij me in ruil daarvoor van alles vertelt over klassieke jazzplaten. Op die manier proberen wij elkaar een beetje verder te brengen in het leven. Alhoewel, als je je oren blootstelt aan deze stem zal je niet bepaald ver komen, want voordat het nummer afgelopen is ben je veranderd in een plasje."

22. Ella Fitzgerald – Summertime (Meredith)
"Ella Fitzgerald is de enige vrouw die zuiver vals kan zingen. Het is alsof ze iedere noot liefhebbend uitrekt, en op een zacht bedje neerlegt. Ze zingt op, tussen, over, achter en onder de maat en scheurt ondertussen je hart in duizend kleine stukjes. Dit nummer, met deze frasering. Niemand anders kan het zo zingen."

23. John Coltrane – My Favorite Things (Philip)
"Ik leerde jazz waarderen met Coltrane. In eerste instantie lijkt dit heel toegankelijk, maar dan volgt zo'n waanzinnige improvisatie."

 

Deze mixtape stamt uit 2013 en luisteren we vandaag de dag nog altijd met veel plezier.
We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Redactie
Joost Dekkers
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd