Asset 14

Mensch, koop een hond

Een tip over knuffelen: Mensch, koop een hond

Vier maanden keek ik naar de advertentie op internet. Shiba Inu pups. Vanaf 650, reutjes en teefjes, gechipt. Japanse kwaliteit. Dat laatste bedacht ik er zelf bij. Vier maanden lang en nog steeds niet verkocht. Ergens in Noord-Brabant zat mijn lichtbruine teddybeer met zijn broertjes en zusjes te wachten, op een leren bank.

Hij zou onderhand zo goed als volwassen zijn. Onderweg naar Brabant noemde ik hem Rico. Pluizige Rico die nooit moe wordt, ‘s avonds aan het voeteneind komt liggen en ‘s ochtends voorzichtig de deken van mij aftrekt. Suzan had ik een dag eerder gebeld. Ik vroeg haar of Rico nog beschikbaar was. 'Natuurlijk,' zei ze, 'hij is nog steeds op zoek naar een baasje'. Ik herhaalde haar woorden hardop nadat ik de telefoon had neergelegd. Ik kon niet wachten zijn baasje te worden.

Een uur of wat later, nadat Suzan het hek van de kennel opende, knuffelde Rico mij zoals ik nog nooit was geknuffeld. Het leek alsof hij alles om zich heen vergat. Klimmend in mijn nek, één pootje in de borstzak van mijn shirt en een ander broederlijk op mijn schouder, likkend aan mijn oorlel zoals meisjes dat vroeger nog weleens deden. Alsof hij wilde zeggen: ‘het komt wel goed schatje.’ Op dat moment wilde ik dolgraag hetzelfde tegen hem zeggen.

Ontroerd overhandigde ik de 800 euro (‘Het is een prachtexemplaar!’) en ik beloofde goed voor hem te zorgen. Al was het maar omdat hij binnenkort niks meer zou lijken op de schattige advertentiefoto en niemand hem meer wilde hebben. Richting het einde van het erf vroeg ik mij af wat er gebeurde met honden die niet verkocht worden. Hebben fokkers weleens overtollige voorraden? Ik vroeg het Suzan, die geheimzinnig antwoordde dat ze altijd uitverkocht. Altijd. Ik geloofde haar niet.

Ergens tussen Maas en Waal, terug naar boven, kreeg ik het benauwd. Misschien had ik zijn broertjes en zusjes ook mee moeten nemen. Voor een vriendenprijs. Alles in een koop, zoals ze op internet zeggen. Doe een bod. Ik zag het voor me. Met zijn vijven de rivier over en met zijn vijven aan het voeteneind. In de ochtend een deken op de grond en dan met zijn vijven rond een roestvrijstalen bak die ik vijf keer zou moeten bijvullen. Rico keek omhoog, met die ogen van hem.

‘Sorry vriend,’ fluisterde ik. ‘Niet ideaal.’ Hij keek begripvol en ik vertelde hem vol overtuiging dat een ander ze zou komen halen. Iemand die achter een beeldscherm zit te lezen en wel wat beweging kan gebruiken. Of iemand met een fijne tuin, die geknuffeld wilt worden alsof het de allerlaatste knuffel ooit is. Iemand zoals jij.

Mail

Raoul Noortmann (1989) kampt al jaren met een rijke fantasie. Volgens de dokter een symptoom van aandachtstekort. Volgens Raoul heeft het iets met genialiteit te maken.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer