Asset 14

De Uniformen komen

In 2031 moeten tieners lachen om de tatoeages van hun hipsterouders.

Ze noemen zichzelf de Uniformen en kwamen voor het eerst op in – nee, niet Williamsburg, maar Hong Kong. Een collectief van kunstenaars, anarchisten en futuristische denkers, die zich als tegenreactie op de ik-ben-uniek-mentaliteit van de hipsters gingen kleden in identieke, lichtgrijze, ruimzittende overalls. Geen versiersels op gezicht of lichaam; halflang haar voor zowel mannen als vrouwen. (Brillen waren sowieso al passé, sinds het laseren van je ogen net zo goedkoop werd als twee glazen op sterkte.) Daarna kwamen ook de uniforme schoenen: zwarte gympen zonder veters, met dikke zolen en 100 procent waterdicht. Je bestelt alles online, passen is immers niet meer nodig.

Als man uit de hipstergeneratie en vader van twee tieners had ik dit moeten zien aankomen. Wij hipsters stonden bekend om onze hunkering naar originaliteit en authenticiteit, maar die woorden waren in de jaren twintig wel uitgehold. Ik modelleerde mijn kapsel, kleding en tatoeages naar iconen van weleer – net als de rest. Ik richtte mijn huis in met handgemaakte meubels uit streng gecureerde conceptstores – net als de rest. Ik at moeilijke gerechten met vergeten groenten en dronk IPA-biertjes van microbrouwerijen – net als de rest. Iedereen was authentiek, dus niemand was origineel. Mijn generatie was gewend deze existentiële angsten te bevechten met ironie of vluchtgedrag, maar de Uniformen omarmen deze paradox: we willen allemaal anders zijn, maar zijn daardoor exact hetzelfde.

Illustratie: Friso Blankevoort.

Nu, in 2031, zien de meeste jongeren in grote wereldsteden zichzelf als uni – niet te verwarren met uniek, een ‘vies hipsterwoord’. Mijn twee dochters zijn het ook. Ze lachen me uit om mijn tatoeages, die ik uit schaamte steeds vaker bedek. Ik moet wel wennen aan hun robotachtige levensstijl. Ze willen niet meer met hun voornamen worden aangesproken – Kaia en Luna vinden ze te hipster. Daarom verzinnen ze steeds iets nieuws, zoals een lettercijfercombinatie. De muziek waarnaar ze luisteren is een onbestemde, aritmische stroom van piepjes en tikjes. Hun slaapkamers zijn net gevangenissen: alles is wit of grijs. De meubels zijn van kunststof; ook uit de Uniform-webwinkel.

Het avondeten is een ramp. Hanna en ik proberen de meiden elke avond iets vers en vooral gezonds voor te schotelen, maar alles is ‘te biologisch’ – alsof dat een scheldwoord is. Ze hebben liever die voorgeproduceerde troep van Uniform. Hoewel voedingsdeskundigen al bij talloze praatprogramma’s hebben uitgelegd dat de U-repen veel voedzamer zijn dan alles wat wij volwassenen eten, krijg ik ze niet door mijn strot. Dus nu zit ik tegenover die grijze muisjes aan tafel: wij aan een maaltijdsalade, zij aan die repen. Ik vraag of ze niet doordraven. ‘Jullie hoeven toch niet je complete identiteit uit te wissen?’ Kaia, sorry, KRS-16: ‘Pap, toen jij jong was, werd je gepest als je er te anders uitzag. Wij kunnen opgaan in de massa. Ik ben niet bijzonder, ik ben niet raar, ik hoor erbij. En dat voelt heerlijk.’

Dit is een bijdrage van Haroon Ali (1983), journalist voor onder meer de Volkskrant. Hij schrijft veel over cultuur, psychologie, seksualiteit, media en reizen. Daarnaast is hij nogal een scifi-nerd. Zijn vorige vooruitblik, over de handhaving van de openbare orde in 2045, kun je hier teruglezen.

Mail

Friso Blankevoort (a.k.a. Freshco) is een illustrator/designer die woont en werkt in Amsterdam. De skateboardcultuur heeft een grote invloed op zijn werk, dat ook beïnvloed wordt door de traditie van grafisch ontwerp in Nederland.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer