Asset 14

Het broeit onder de grootmoeders

Waarschijnlijk is het iedereen wel opgevallen. Wanneer de basisschool uitgaat, staat het schoolplein vol opa’s en oma’s. Ook als je overdag door de straten fietst, zie je overal grootouders achter buggy’s en op speelplaatsen. Moeders zie je nauwelijks, die zijn allemaal aan het werk. Persoonlijk vind ik het normaal dat er wordt gewerkt, want ook een vrouw dient in principe in haar eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Maar dat nu al die werkende vrouwen moeten worden gefaciliteerd door hun eigen moeders, die hun bijdrage aan de zorg voor kinderen inmiddels wel hebben geleverd, daar sta ik toch van te kijken. Alsof er geen crèches zijn, alsof de kleine het tussen leeftijdsgenoten op het kinderdagverblijf niet goed zou hebben.

Het lijkt tegenwoordig vanzelfsprekend dat grootouders op hun kleinkinderen passen. De kleine wordt ’s morgens vroeg afgezet en pas na het avondeten – er wordt vaak ook gekookt voor het jonge gezin – is het vertrek. En dat soms meerdere dagen in de week, want sommige oma’s helpen twee gezinnen. ‘Na zo’n dag ben ik wel gesloopt hoor. Nee, dat ging in onze tijd niet zo, maar ja,’ zeggen ze dan, ‘ik bouw wel een heel goede band met mijn kleinkinderen op.’ Bovendien, zo is vaak het verhaal, is opvang erg duur en willen de jonge ouders ook dat huis, de vakanties, de auto, vul maar in, alles wat veel geld kost. Dan zeg ik: ‘Als je kinderen neemt, kost dat geld. Dat is dan toch je eigen verantwoordelijkheid?’

Dat wordt mij niet in dank afgenomen. Hardvochtig is het, egoïstisch zelfs.

Maar het broeit onder de grootmoeders, niet iedereen is blij met de vanzelfsprekendheid waarmee oppastaken bij grootouders worden neergelegd. Ik heb vriendinnen die, het ging niet gemakkelijk, zeggen: ‘Nee ik doe geen vaste dag, hou mij maar voor de nood en de ziek en zeer’, wat sowieso al geregeld het geval is. Gelijk hebben ze. Waarom zou je je, als je net weer vrijheid hebt, opnieuw zo vastleggen?

Laatst deed zich op een verjaarsborrel een scheiding der geesten voor die scherpe kantjes kreeg. Een van de oma’s, iemand die normaal gesproken vol zou meedraaien in het sociale verkeer, al was het maar om even stoom af te blazen over de mantelzorg voor haar eigen oude ouders, zat daar aan tafel met een kleinkind op schoot. Haar dochter was ‘nog even de stad in’. Het heeft te maken met loyaliteit. Kom daar maar eens tussen. ‘Wacht maar,’ hoor ik dan, ‘wacht maar tot je zelf een kleinkind hebt, je wordt gewoon verliefd.’ Daaraan twijfel ik geen moment, ik ben dol op kinderen en ik weet zeker dat als ik nog eens een kleinkind krijg ik het rauw zal willen opvreten en met plezier zal oppassen. Maar die vaste oppasdagen, dat toch niet.

De stemming keert. Met liefde heeft dat niets te maken, de harten van oma’s en opa’s zitten vol liefde, maar ik denk dat hun zorgtaken nu wel zijn volbracht.

***

Dit was de laatste column van Loes de Fauwe op deze plek. De redactie dankt haar voor de wijze woorden waar ze ons — overwegend jonge, rusteloze zielen zonder vooruitzicht op een pensioen — een jaar lang op getrakteerd heeft. Hierbij een kort afscheidsbericht van onze scheidend pensioencolumist:
'Een jaar lang mocht ik op deze mooie plek berichten over wat mij bezighoudt. Dat houdt nu op. Ik deed het met plezier en als u met hetzelfde plezier hebt gelezen, dan is het goed. Ik wens u een mooie kerst en een gelukkig 2018.'

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 2

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Automatische concepten 81

Een extatische ruimte-odyssee

'In the 30th century, everybody wants to come.' Maar wat als je van het ene op het andere moment niet meer klaar kunt komen? Lees meer

Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Het publiek bij de allerlaatste voorstelling van Blue, over racistisch politiegeweld, hoefde niet verteld te worden hoe hyperactueel de voorstelling was die ze zagen. Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

:Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’ 1

Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Dirk. Lees meer

Afscheidsrede: ‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, niet een vrije markt’

‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, geen vrije markt’

Marte Hoogenboom blikt terug op haar tijd als hoofdredacteur van Hard//hoofd. Na tweeënhalf jaar dienst vraagt ze zich nog steeds af wat Hard//hoofd eigenlijk is. Lees meer

:Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: jij bent een harde werker’ 1

Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: dat is een harde werker’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Mustafa. Lees meer

Van 0-en en 1-en of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Van 0'en naar 1'en, of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Als schrijver die 'iets' met computers doet, krijgt Marten Hoekstra vaak de vraag wat dat werk precies inhoudt. In dit essay onderbouwt hij de kracht achter dit ambacht. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar. Ik verdien 13 euro per uur’

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is het verhaal van Bas. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Nieuws in beeld: De macht van het volk

De macht van het volk

De beelden die uit Iran naar buiten komen zijn schaars. Dat raakt illustrator Pirmin Rengers, die een wereld gewend is waarin media volledig worden gedomineerd door beeld. Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel