Roos wil iets veroorzaken en ging te rade in het theater. Ze kreeg vooral veel vragen, maar ook één wijze les." /> Roos wil iets veroorzaken en ging te rade in het theater. Ze kreeg vooral veel vragen, maar ook één wijze les." />
Asset 14

Ben je bereid?

Voor de maatschappelijk geëngageerde theaterbezoeker begon het seizoen confronterend. Roos vroeg zich af hoe we de wereld kunnen redden of in ieder geval iets veroorzaken in Nederland en zocht naar antwoorden in het theater. Ze kreeg een scheldkannonade, verwarring en heel veel vragen voor haar kiezen. En, een beetje verstopt, toch ook een wijze les.

Nu met het aflopen van de zomer de onbezorgde en welverdiende vakantie nog louter een herinnering is, wordt het weer hoog tijd voor actie, statements en verandering. De demonstraties tegen de bezuinigingen op onderwijs, zorg en kunst, de Mars der Beschaving en de vele witte kruizen: allemaal alweer 'lang' geleden, van voor die vakantie, maar zonder dat de zaken er nu beter op zijn geworden. Aan de slag dus. Maar wat als wandelen, schrijven of praten niets uithaalt? Hoe veroorzaak je iets? In de eerste week van het nieuwe theaterseizoen barstte onze hoofdstad bijna uit haar voegen van bekende gezelschappen op het Theaterfestival, van de jonge makers op het Fringe Festival en de initiatieven daarbuiten. De geëngageerde theaterbezoeker die zich afvroeg hoe het nu allemaal verder moet, had vele mogelijkheden om te zien en te horen welke antwoorden activisten en kunstenaars aandroegen op de vraag naar verandering, verbetering, op de vraag hoe iets te veroorzaken.

In de grote zaal van de Stadsschouwburg, wacht ik samen met honderden verwachtingsvolle jonge mensen en een aantal oude hippies op het beroemde Amerikaanse duo The Yes Men. De meeste mensen kennen Andy Bichlbaum and Mike Bonanno van hun bekroonde documentaire The Yes Men Fix the World uit 2009, die een fascinerende blik werpt achter de schermen van hun vele acties in de publieke ruimte, waarbij ze zich vaak voordoen als vertegenwoordigers van grote bedrijven en organisaties. Het live interview op de BBC in december 2004 waarin Bichlbaum namens Dow Chemicals excuses maakt voor de giframp in Bhopal in 1984 en belooft dat het bedrijf honderden miljoenen vrijmaakt voor alle slachtoffers is inmiddels een klassieker.

Deze twee mannen, die in activistische kringen een bijna profetische status genieten, zouden ons in de Stadsschouwburg gaan vertellen wat te doen, onder de noemer The Yes Men Fix The Netherlands. Na een komische act, waarbij twee mensen uit het publiek werden gevraagd de lezing te doen en zijzelf in de zaal gingen zitten, blijkt dat The Yes Men geen stoomcursus hebben hoe we Nederland moeten repareren.

We weten niets over Nederland, we hebben echt geen idee wat er hier allemaal aan de hand is. We hebben ook niet echt iets voorbereid. Maar we kunnen wel wat filmpjes laten zien, en hopen vooral dat jullie vragen aan ons hebben.

De hoop die enkele seconden daarvoor nog de roodfluwelen ruimte had gevuld, maakte plaats voor ongeloof en teleurstelling toen iedereen door kreeg dat er geen profetische boodschap verkondigd zou worden. Geen handleiding om Nederland te redden. Maar had die teleurstelling niet meer met ons eigen falen te maken dan met The Yes Men? Waarom verwachten we van twee Amerikanen dat ze weten hoe Nederland gered kan worden – van een doorgedraaid populisme, van de rücksichtslose bezuinigingen op zorg, onderwijs en kunst, als we dat zelf als inwoners van dit land ook niet weten? Een beetje verward en somber verliet ik de schouwburg; willen we eigenlijk nog wel iets doen? Zijn we niet hopeloos passief geworden door het idee dat een actie niet per se (merkbare) invloed heeft?

Twee uur eerder werd ik op het Fringe Festival ook al behoorlijk terecht gewezen – beter gezegd: flink uitgescholden – door Nik & Ben in hun voorstelling Geintje. Gehuld in roze pakken probeerden ze antwoord te geven op het wereldleed. Ronde steden zijn de oplossing, betoogden ze bijvoorbeeld, in navolging van de documentaire Zeitgeist van Peter Joseph. Maar niets van wat ze aandroegen helpt, was uiteindelijk hun pessimistische conclusie. "We weten al lang hoe we de wereld beter kunnen maken, maar waarom doen we dat niet gewoon?" Nik & Ben zijn boos en teleurgesteld, ze hebben ons afgeschreven als medestanders en willen geen applaus. Enigszins geïrriteerd verliet ik het kleine theaterzaaltje.

Nik & Ben

Die irritatie, dat was blijkbaar de bedoeling. Tijdens een interview vertellen Nik van den Berg en Benjamin Moen (beiden afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht) de volgende dag dat ze tijdens hun opleiding leerden 'niet met het vingertje te wijzen, want dat vindt het publiek niet leuk. Maar wat ons betreft mag theater wel een beetje jeuken.' Met hun harde retoriek, roze pakken en rookmachines lieten ze zien dat een een mooie verpakking meer aandacht krijgt dan nuance. 'Nuance zit ons tegenwoordig, helaas, vaak in de weg om actie te ondernemen, iets te doen. Maar wij willen niet dat er een gevoel van machteloosheid overheerst. Voor ons als theatermakers is dit een manier om iets te zeggen.' En wat Nik & Ben betreft doen ze dat niet alleen in de theaterzaal. Waar en wanneer weten ze nog niet precies, in ieder geval willen ze buiten de zaal een nieuw publiek aanspreken.

Goed, buiten de theaterzaal. De Club gaat de stad in om te tonen dat het kan, dat ze iets kunnen veroorzaken en niet volgzaam slapend hoeven te sterven. De Club is een initatief van Stichting Nieuwe Helden, onder leiding van regisseur Lucas de Man. Na hun veelbezochte voorstelling vorig jaar, gebaseerd op de film Fight Club, besloot de groep buiten de vorm van theater verder te gaan met hun zoektocht naar ontmoetingen, naar mensen die 'iets willen veroorzaken'. In een oude loods in het oosten van Amsterdam komen de leden van De Club bij elkaar, en als bezoeker ben je 'aspirant-lid'. Alles wordt omgeven door een duistere mystiek, en in de trailer zien we een woest kijkende Tygo Gernandt, struinend door een donkere stad. 'Ben je bereid?', is telkens de vraag, nog voordat je weet waartoe je bereid moet zijn. Hoewel het vechten nog wel een rol speelt, blijken de stoere mannen met spijkerbroeken en boze gezichten vooral heel aardig, en vol twijfels. 'We hebben geen vaste waarheid meer, geen ideologie, geen religie.' Eenzame individuen zijn we, die alles zelf moeten doen. Als ik iets wil veroorzaken, dan zal ik het zelf moeten doen, is de boodschap aan mij als aspirant-lid. Er volgt een ultieme test, waar ik uiteindelijk helemaal het heft in eigen handen moet nemen. 'En nu, heb ik nu iets veroorzaakt?', vroeg ik me af toen ik weer naar huis liep.

Wie wil weten wat er moet gebeuren om iets te veranderen aan Nederland of de wereld, krijgt in het theater weinig antwoorden. Eerder dan concrete plannen gaat het nog om het benoemen van problemen en het stellen van de vraag of je als bezoeker, toeschouwer of 'aspirant-lid' überhaupt iets wil doen. De eerlijke Yes Men, de beschuldigende vingers van Nik & Ben en de keuze die De Club aan je voorlegt; allemaal vroegen ze naar mijn oprechte, onvoorwaardelijke bereidheid iets te doen. Ik merk dat het niet alleen de nuance is die mij in de weg zit, maar vooral de twijfel aan effectiviteit. Maakt het uit? Heeft mijn actie iets veroorzaakt? Heb ik iets veranderd? Wat was het effect? Achteraf kwam de meest wijze les toch van The Yes Men. Bijna terloops merkte één van de twee op dat ze niet weten of er door hun acties werkelijk dingen veranderd zijn. Jazeker, bedrijven en organisaties hebben hun beleid soms veranderd. 'En door te zeggen dat dat absoluut niet door ons kwam, gaven ze ons eigenlijk het grootste compliment dat we konden krijgen', vertelden ze opgetogen. Het is een kwestie van doen, zonder te weten wat daar de uitkomsten of consequenties van zijn. Het is niet de nuance, maar het denken in termen als effictiviteit en resultaten dat ervoor zorgt dat we niet in actie komen.

Ben je bereid iets te veroorzaken? Hard//hoofd geeft 5x2 kaarten weg voor De Club, tot en met zondag iedere avond in Amsterdam. Stuur een mailtje met je naam, emailadres, de gewenste datum, én hoe vaak je 'ik ben bereid' kan zeggen zonder met je ogen te knipperen naar roos@hardhoofd.com – en wie weet wordt jij toegelaten tot De Club.

Nik & Ben spelen Geintje nog op 22 en 23 september in Huis van Bourgondië in Maastricht, op 14 oktober in Theater Kikker in Utrecht en op 23 november op het Jonge Harten Festival in Groningen.

Mail

Roos Euwe

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan