nieuwsbrief
Asset 14

Apocamix

Apocalypsweek: Apocamix

Wat zijn de mogelijke scenario's, mocht de wereld echt vergaan? Yentl van Stokkum beschreef voor de apocalypsweek de mix van mogelijkheden.

Mail

Er zullen tekenen zijn die we waarschijnlijk negeren
of misinterpreteren, de aarde is al vaker opengescheurd.
Er zijn altijd mensen die roepen dat het de toorn is van
deze of gene God en mensen die wijzen op breuklijnen
en waar die zoal liggen. Misschien dat we iets aan de
hemel zien, flikkerende lichten of voorbijrazende
kometen. Wij zullen daar niets achter zoeken.
Wij hebben tweeduizendtwaalf ook overleefd, niemand
die toen iets heeft zien gebeuren, we hebben zelfs nog
geproost op het einde.

Er zijn verhalen over hoogmoedige mensen, die
veel te lang leven, die niet meer weten waar hun
grenzen horen te liggen. Die blind zijn voor de
witte buffels die hun een pad willen wijzen.

Dat is het moment dat er een eindtijd aanbreekt,
we enkel in scenario’s kunnen spreken, terwijl
we onverwacht belaagd worden door plagen en
ziekten en wat al niet meer.

Het zouden vloedgolven kunnen zijn, hoger dan
de huizen die we bewonen. Het is verstandig een
surfplank te kopen, voor als de golven de wolken
aanraken en het nog mogelijk is een legende te worden.

De grond die ons moet dragen kan opensplijten.
Wij die daar als legopoppetjes in tuimelen, niet
meer kunnen zingen hoe geweldig alles is, omdat
lava de straten verslindt. Er blijft geen Pompeii over,
we zoeken naar een kant om op te rennen en zien
dat we alleen nog omhoog kunnen kijken. Er zijn
altijd hijskranen waar je in kunt klimmen, tijdens
een apocalyps is alles geoorloofd, geen agent die
daar naar kraait. Maar ook een hijskraan is niet
gemaakt voor zoveel hitte, alles komt krakend
naar beneden gesmolten. Er zijn pakken die lijken
op die van astronauten, die verlichting kunnen bieden,
maar niet voor lang. Het zal een kwestie van wachten
zijn tot de lava verhardt. Weer aarde zal worden, waar
gras uit komt geschoten.

Goden kunnen strijden met reuzen. Elkaar wegvagen,
mensen wegvagen, op twee na. Die zich in een boom
verstoppen, een man en een vrouw, zoals dat dan gaat,
die pas naar buiten komen als de kust weer veilig is. Rondkijken
in een vernietigde wereld en besluiten er het beste van te maken.

Het is mogelijk dat de wereld op een paal balanceert, een
houten paal waar niemand van weet, onderaan een
bever die altijd honger heeft. Die blijft knagen dag en
nacht totdat we vallen. Er is niet veel wat je aan zo’n bever
kunt doen, ze bouwen dammen, zijn monogaam en op hun
staarten zitten schubben, dat heeft niets met het einde der
tijden te maken, maar is op zijn minst opmerkelijk te noemen.

Er kan een strijd zijn tussen het goede en kwade en
wij die niet weten welke kant we moeten kiezen, elk
mens ziet zichzelf als goed. Wapens zullen gepakt
moeten worden, een kernramp ligt voor de hand, er
zal iets nucleairs gebeuren, iets met weinig resten en
straling die blijft nasudderen.

Dat is het moment dat er een trompet klinkt.

Misschien zie je vier mannen te paard langsrijden. En denk je
nog even dat het een mooie dag voor een ritje had kunnen zijn.

Er zullen profeten opstaan, nieuwe of uit de dood
herrezen, ze zullen wijze woorden zeggen, waarbij we
begripvol knikken. De doden kunnen ontwaken, zichzelf
uit de aarde graven, als zombies de wereld afstruinen,
slenterend, botsend, vretend, of er is een hiernamaals
aangebroken, hele families worden herenigd, eindelijk
zijn we samen met de mensen die ons zijn ontvallen
en dat dan voor eeuwig.

Hoe dan ook zal er gehuild worden, dat is altijd een teken
van zuivering.

Allicht dat er een vorm van kwaad, een duivel of satan of
Joost mag weten wie, een poosje zal regeren. Vooralsnog
is de hel op aarde een uitdrukking die gebruikt wordt
door mensen die weinig meemaken.

Dan krimpt ons heelal dat almaar uitdijt in elkaar,
aluminiumfolie dat eerst zorgvuldig gladgestreken en bij
nader inzien toch wordt opgepropt en weggegooid,
krakend in een vuilniszak belandt en we eindelijk
weten waar zwarte gaten naartoe leidden.

Het is goed mogelijk dat een einde een nieuw begin
betekent, het is goed mogelijk dat alles zich almaar
blijft herhalen, dat er niet zoiets bestaat als het einde der
tijden, maar tijd een cirkel is die maar blijft draaien.
Er zullen vast tekenen zijn, die we negeren.

Illustratie: Lune van der Meulen

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Waterlanders

Waterlanders

Annelies van Wijk beschrijft een tragische familiegeschiedenis in de vorm van een kort verhaal. Lees meer

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth 3

Gedichten geïnspireerd op Long in the Tooth

Yentl van Stokkum schreef drie gedichten ter gelegenheid van de tentoonstelling Long in the Tooth van Josse Pyl. Joëlle de Ruiter maakte er illustraties bij. Lees meer

Tsunami

Tsunami

De vakantie in Frankrijk is anders dan andere zomers, want Katja's opa is overleden. Met haar zus en neef doodt ze de tijd aan de hete kust, tot het noodlot toeslaat. Lees meer

Een zomer op de Wallen (IIII): Voor de show

Voor de show

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? In... Lees meer

Zomerzucht (V): Franse kaas

Franse kaas

De Franse kaas loopt de kamer binnen en kijkt me strak aan. Lees meer

Automatische concepten 24

Kus me, doop me

Gecontroleerd legt hij me in de badkuip, moeite om mijn jurkje uit te doen neemt hij niet. Lees meer

Een zomer op de Wallen (III): Boven het geklaag

Boven het geklaag

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Het... Lees meer

Zomerzucht (III): 1

Goed dat je bent gekomen

'Druppels zweet komen onder mijn borsten vandaan en uit mijn knieholtes. Kaas glijdt door mijn mond.' Lees meer

Zomerzucht (II): 1

Brandend verlangen

Rose Doolan smelt haast door de hitte. De ijsman op zijn beurt door haar. Lees meer

Vast in het café

Vast in het café

Leon van de Reep woont al jaren op de Wallen, maar zoekt zijn vertier daar zo ver mogelijk vandaan. En dat terwijl toeristen van over de hele wereld juist naar het Red Light District toe trekken! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat zoeken die mensen hier? ‘Ze... Lees meer

Druipend lichaam

Druipend lichaam

Het is zomer en zo heet dat je van je strandstoel afglijdt. Lees meer

Ik heb nog nooit

Ik heb nog nooit

'Ik heb nog nooit iemand vermoord. Hoe zouden ze kijken als ik dat zeg?' Lees meer

Sea, Sex en Witlof

Sea, Sex en Witlof

Iedereen heeft er weleens last van: het gevoel vast te zitten in de dagelijkse sleur. Tijdens een bezoek aan de plaatselijke supermarkt besluit Hilde om de teugels van haar leven eens flink te laten vieren. Mijn leven is een appel, dacht Hilde Hartsuikers toen ze met haar boodschappen naar huis terugfietste, rond en saai, een... Lees meer

Voorbij de ramen

Voorbij de ramen

Leon van de Reep woont al jaren in Amsterdam, maar zoekt zijn vertier altijd buiten de stad. En dat terwijl de halve wereld juist naar zijn stad toe trekt! Deze zomer treedt hij in hun voetsporen en zoekt antwoord op de vraag: wat doen die mensen hier? Lees meer

Instagrampoëzie

Instagrampoëzie

Is Instagrampoëzie slechts een zelfhulptekst in een literair jasje? Neerlandica Else Boer volgt verschillende dichtende Instagrammers. In dit essay onderzoekt ze hoe ze hun werk moet lezen. Op Instagram verschijnen er regelmatig gedichten in mijn feed. Of nou ja, gedichten – het lijken eerder zelfhulpteksten in een literair jasje. Op het toilet scroll ik dagelijks... Lees meer

Gedicht: Vuurwerk

Vuurwerk

Je zegt dat er geen vonk was / en het lukt weer eens niet om boos te zijn. Lees meer

Flitsverhaal: De geur van rookworst 1

De geur van rookworst

P. van Stingelande beschrijft in een flits een openbaring van een kind: ons brein is een winkel. Lees meer

Glow in the dark 1

Glow in the dark

Nooit alleen naar binnen gaan bij mensen die je een lidmaatschap probeert aan te smeren. Sofia weet het wel. Toch vindt ze zichzelf nu terug op de bank bij een man in een gekreukt overhemd. Maar ja, ze moet haar target halen. Lees meer

Kort verhaal: Streekbus 2

Streekbus

'Schuifelend over het grind werden zij gepasseerd door glimmende kinderlijven die elkaar, gewapend met kleurrijke supersoakers, op afstand probeerden te houden.' Lees meer

Kort verhaal: De lucht was nog lang niet opgeklaard 2

De lucht was nog lang niet opgeklaard

'Hij moest zijn benen en voeten nu vertellen dat hij nog steeds vooruit wilde. Zij probeerden hem op hun beurt te vertellen dat het beter was om te stoppen, maar hij luisterde niet.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5