Asset 14

Apocamix

Apocalypsweek: Apocamix

Wat zijn de mogelijke scenario's, mocht de wereld echt vergaan? Yentl van Stokkum beschreef voor de apocalypsweek de mix van mogelijkheden.

Er zullen tekenen zijn die we waarschijnlijk negeren
of misinterpreteren, de aarde is al vaker opengescheurd.
Er zijn altijd mensen die roepen dat het de toorn is van
deze of gene God en mensen die wijzen op breuklijnen
en waar die zoal liggen. Misschien dat we iets aan de
hemel zien, flikkerende lichten of voorbijrazende
kometen. Wij zullen daar niets achter zoeken.
Wij hebben tweeduizendtwaalf ook overleefd, niemand
die toen iets heeft zien gebeuren, we hebben zelfs nog
geproost op het einde.

Er zijn verhalen over hoogmoedige mensen, die
veel te lang leven, die niet meer weten waar hun
grenzen horen te liggen. Die blind zijn voor de
witte buffels die hun een pad willen wijzen.

Dat is het moment dat er een eindtijd aanbreekt,
we enkel in scenario’s kunnen spreken, terwijl
we onverwacht belaagd worden door plagen en
ziekten en wat al niet meer.

Het zouden vloedgolven kunnen zijn, hoger dan
de huizen die we bewonen. Het is verstandig een
surfplank te kopen, voor als de golven de wolken
aanraken en het nog mogelijk is een legende te worden.

De grond die ons moet dragen kan opensplijten.
Wij die daar als legopoppetjes in tuimelen, niet
meer kunnen zingen hoe geweldig alles is, omdat
lava de straten verslindt. Er blijft geen Pompeii over,
we zoeken naar een kant om op te rennen en zien
dat we alleen nog omhoog kunnen kijken. Er zijn
altijd hijskranen waar je in kunt klimmen, tijdens
een apocalyps is alles geoorloofd, geen agent die
daar naar kraait. Maar ook een hijskraan is niet
gemaakt voor zoveel hitte, alles komt krakend
naar beneden gesmolten. Er zijn pakken die lijken
op die van astronauten, die verlichting kunnen bieden,
maar niet voor lang. Het zal een kwestie van wachten
zijn tot de lava verhardt. Weer aarde zal worden, waar
gras uit komt geschoten.

Goden kunnen strijden met reuzen. Elkaar wegvagen,
mensen wegvagen, op twee na. Die zich in een boom
verstoppen, een man en een vrouw, zoals dat dan gaat,
die pas naar buiten komen als de kust weer veilig is. Rondkijken
in een vernietigde wereld en besluiten er het beste van te maken.

Het is mogelijk dat de wereld op een paal balanceert, een
houten paal waar niemand van weet, onderaan een
bever die altijd honger heeft. Die blijft knagen dag en
nacht totdat we vallen. Er is niet veel wat je aan zo’n bever
kunt doen, ze bouwen dammen, zijn monogaam en op hun
staarten zitten schubben, dat heeft niets met het einde der
tijden te maken, maar is op zijn minst opmerkelijk te noemen.

Er kan een strijd zijn tussen het goede en kwade en
wij die niet weten welke kant we moeten kiezen, elk
mens ziet zichzelf als goed. Wapens zullen gepakt
moeten worden, een kernramp ligt voor de hand, er
zal iets nucleairs gebeuren, iets met weinig resten en
straling die blijft nasudderen.

Dat is het moment dat er een trompet klinkt.

Misschien zie je vier mannen te paard langsrijden. En denk je
nog even dat het een mooie dag voor een ritje had kunnen zijn.

Er zullen profeten opstaan, nieuwe of uit de dood
herrezen, ze zullen wijze woorden zeggen, waarbij we
begripvol knikken. De doden kunnen ontwaken, zichzelf
uit de aarde graven, als zombies de wereld afstruinen,
slenterend, botsend, vretend, of er is een hiernamaals
aangebroken, hele families worden herenigd, eindelijk
zijn we samen met de mensen die ons zijn ontvallen
en dat dan voor eeuwig.

Hoe dan ook zal er gehuild worden, dat is altijd een teken
van zuivering.

Allicht dat er een vorm van kwaad, een duivel of satan of
Joost mag weten wie, een poosje zal regeren. Vooralsnog
is de hel op aarde een uitdrukking die gebruikt wordt
door mensen die weinig meemaken.

Dan krimpt ons heelal dat almaar uitdijt in elkaar,
aluminiumfolie dat eerst zorgvuldig gladgestreken en bij
nader inzien toch wordt opgepropt en weggegooid,
krakend in een vuilniszak belandt en we eindelijk
weten waar zwarte gaten naartoe leidden.

Het is goed mogelijk dat een einde een nieuw begin
betekent, het is goed mogelijk dat alles zich almaar
blijft herhalen, dat er niet zoiets bestaat als het einde der
tijden, maar tijd een cirkel is die maar blijft draaien.
Er zullen vast tekenen zijn, die we negeren.

Illustratie: Lune van der Meulen

Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

Is dit nu wat ze bedoelen met tot stof wederkeren

''In de winter vermijd ik de hoofdstad. Er slapen meer mensen op straat dan ik aan het kind in mij kan uitleggen.'' Lies Jo Vandenhende is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Jamie Nee. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Woordenwerkplaats

Woordenwerkplaats

Na het verlies van haar partner laat Margriet zich nieuwe woorden aanmeten om haar gevoelens van rouw te begrijpen. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan