Asset 14

4eva

De ideale minnaar is ontworpen door grafisch ontwerpduo Pinar&Viola.

De like van die ene persoon kan je redden op een ellendige, single winterdag. Maar als je daarop blijft wachten is de kans groot dat je verdrinkt in zelfmedelijden, of uit frustratie ver voorbij je nagels kluift en zo uit tien vingertopjes doodbloedt. Zoals een (oudere) huisgenoot laatst tegen me zei: “Vroeger had ik dagelijks één teleurstellend moment, namelijk wanneer ik thuiskwam en er geen bericht op mijn antwoordapparaat stond. Nu zie ik de hele dag dat ‘hij’ online is, mijn bericht gelezen heeft, maar nog steeds geen antwoord geeft.”

Een herkenbare frustratie, ook voor iemand met een minnaar aan een semi-vaste haak. Dat we af en toe een bed delen, is geen garantie voor romantische sms'jes, zeker niet op woensdag. Een: “Ajax speelt! Maar daarna kom ik misschien nog wel even langs”, daar mag ik het mee doen. Porno is natuurlijk een prima middel bij fysieke verwaarlozing of studieontwijkende geilheid, maar weinig romantisch. Op zich is daar niets mis mee, hoewel het mij verbaasde hoe enthousiast sommige mannen in mijn (werk)omgeving reageerden op het nieuwtje dat facial recognition nu ook de porno-industrie veroverd heeft. Upload een Facebookfoto op SexFaceFinder.com en je kijkt alleen nog naar pornosterren die lijken op je ex-vriend(in). Maar wat als je niet per se op zoek bent naar films waarin een dubbelganger van jouw McDreamy harde seks heeft met een hoogblond meisje. Je mist juist zijn stem, verleidelijke woorden en sms’jes die je doen blozen. Het gevoel dat je wordt aanbeden, daar is op het internet een stuk moeilijker aan te komen.

De perfecte minnaar

Een gat in de markt, moeten Pinar Demirdag en Viola Renate hebben gedacht. Dit grafisch ontwerpduo ontwikkelde 4eva, een Love Message Service, de perfecte virtuele minnaar, op maat gemaakt. De 4eva lover belooft verleidelijke e-mails, intieme foto's en lieve berichtjes. Ideaal voor woensdagavonden waarop ik wel wat extra aandacht kan gebruiken, dus ik meld me aan.

De volgende dag neemt de man van mijn dromen contact met me op. Via sorry.hun.no.reply@lovemessageservice.com stuurt mijn lover me:

wow, ure a keeper n edgy and sexyyy dear mmuach mmuach :* ?

Eronder staat een hyperlink. Ik klik, een nieuw tabblad vouwt open. Een halfnaakte jongen trekt de pijpen van zijn boxer omhoog zodat ik zijn tatoeage, een slang die zich om zijn gespierde bovenbeen slingert, kan bewonderen. IT’S ME knipperen de letters onder de foto. Om zijn torso glinsteren bliksemflitsen en sterren. Natuurlijk stuurt de ideale lover mij niet zomaar een Photo Booth’je van zichzelf. Onder de e-mail staat 4eva Love Message Service, Ecstatic Capsule Collection 2013 by Pinar&Viola. De website van P&V is even glinsterend en geraffineerd als het eerste bericht van mijn hunk, opgebouwd uit zoveel lagen dat ik bang ben dat mijn computer crasht. Dit is wat Pinar en Viola ecstatic surface design noemen: hypergedetailleerde oppervlaktes, exuberant maar met liefde en veel aandacht gemaakt. Het werk doet denken aan collages, met eindeloos veel ornamenten, herkenbare elementen en symbolen vanuit de mode, reclame, televisie en het internet.

Oppervlakkig?

Het gaat om de buitenkant. Decoratie mag weer, moét zelfs, lijken Pinar en Viola te zeggen. De Love Message Service die zij ontwierpen, is een tegenhanger van het platte, fysieke pornografische aanbod op het internet. De berichten die ik ontvang zijn romantisch, maar zeker niet tuttig. Ze benadrukken de schoonheid van het naakte lichaam en vieren sexyness met kristallen pixels en pulserende hartjes. Nederland heeft zich de vorige eeuw ontwikkeld als designland, met sinds Bauhaus en De Stijl, de herkenbare functionele, droge stijl in grafisch ontwerp. Strakke posters en logo's, met geen lijn te veel. Ontwerpers als Pinar&Viola, maar ook Daniël van der Velden van Metahaven en de Oostenrijkse dandy Stefan Sagmeister zetten zich af tegen deze traditie. Dit zijn de schilders onder de grafisch ontwerpers. Zij willen meer dan alleen duidelijk communiceren en produceren intuïtieve beelden, waarin het verhaal in de details wordt verteld, waarin decoratie een functie heeft.

Toch is het werk van P&V niet puur esthetisch. De foto’s die ik via 4eva ontvang, zijn duidelijk stills van filmpjes op het internet. Jonge meisjes en gespierde jongens die wulps in de camera kijken en hun lichaam aan de wereld tonen. Door de beelden te kopiëren, decoreren, en in een nieuwe context te verspreiden, leveren de ontwerpsters commentaar op deze subcultuur. Hun kritiek uit zich dus niet op conceptueel niveau, maar verschuilt zich in de details van het oppervlakte.

 

Haute couture

Grafisch ontwerp kan, net als mode en beeldende kunst, heel goed op zichzelf staan. Met die overtuiging lanceren Pinar en Viola ieder jaar een Ecstatic Surface Collection. Sinds hun afstuderen in 2010 aan de designafdeling van het Sandberg Instituut zijn er drie collecties verschenen, met telkens een actueel onderwerp. In de enorme, glimmende credit cards uit de Credit Card Collection reflecteren de teleurstellingen van de financiële crisis, maar ook de schoonheid daarvan. De recente overdosis aan politieke seksschandalen was de aanleiding voor de laatste collectie Scandal Aqua. Op luxe badhanddoeken staat een charismatisch politicus. Deze charmante, maar iets te slicke man van middelbare leeftijd, is radicaal gedecoreerd met luidruchtige roze tienerpop ornamenten. Het idee dat je je, schoon uit de douche, met dit dubieuze idool zou afdrogen, is onbehagelijk maar tegelijkertijd heeft het ook iets opwindends.

Pinar&Viola's werk is even monsterlijk als sexy. Ik kijk nu al uit naar het volgende bericht van mijn minnaar. Zijn gif’s bezorgen me visuele orgasmes en een meisje kan toch niet genoeg aanbeden worden. Dat je seks kunt downloaden, betekent niet dat het gevoelloos moet zijn. Op het internet struikel je over de webcamvriendinnen, fictieve Facebooklovers en one-night-stand apps, waarin het vooral om de buitenkant draait. Het ecstatic surface design van Pinar&Viola reageert hierop, zonder oppervlakkig te worden. 4-eva maakt gebruik van dezelfde beeldtaal, maar is niet plat en juist persoonlijk. Porno is inmiddels algemeen geaccepteerd, van masturbatie worden we allang niet meer blind, nu is het tijd voor de bevrijding van emotionele (zelf)bevrediging. Dus wacht niet langer op ‘zijn’ WhatsApp-bericht, maar zoek je heil in de virtuele liefde. Het is oké. Echt.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer