nieuwsbrief
Asset 14

Drilpudding​gevecht

Wanneer het eerste gevecht plaatsvond weet niemand meer, maar het kan niet anders dan dat mijn vader het eerste schot loste. Het is de reden dat neefjes en nichtjes graag bij ons kwamen logeren, en de reden dat hun ouders dat minder geslaagd vonden.

Mail

Inmiddels weet ik dat deze traditie niet in elk gezin op prijs wordt gesteld, toch denk ik dat de positieve effecten van een stevig drilpuddinggevecht niet onderschat mogen worden. In ons gezin geloven we daar heilig in, ik heb nog nooit een bakje gelatinepudding helemaal leeggegeten. Het nagerecht heeft een bijzondere status en wordt bewaard voor speciale gelegenheden. Niet in de laatste plaats omdat de muren in onze keuken wit zijn.

De uren voor het eten ervan staan in het teken van de komende strijd. Mijn moeder heeft een oude trui aangetrokken, we gaan aan tafel. Na het hoofdgerecht wordt de puddingvorm op het tafelblad omgekeerd, iemand klopt een paar keer op de bovenkant, zodat de pudding loskomt. Een moment kijken we allen vol bewondering naar de roze, beervormige hoop gelatine die lillend in ons midden ligt.

Haast te beleefd worden porties pudding rondgedeeld. We wensen elkaar smakelijk eten en nemen zo klein mogelijke hapjes, om munitie te sparen. Blikken schieten over tafel, wie zijn aandacht verliest, is de sjaak. Dat er geschoten zal worden is vanaf het begin duidelijk, maar de charme van het gevecht is dat je nooit weet wanneer. Het eerste schot gaat meestal richting mijn vader, aangezien hij het fanatiekst is. Mijn jongste zusje heeft een bijzonder talent hem op zijn bril te raken.

De spelregels:
1. Een drilpuddinggevecht mag geen consensus zijn. Hoewel een subtiele aankondiging geen kwaad kan, is het niet de bedoeling dat alle tafelgenoten op de hoogte worden gesteld van de komende strijd.
2. De consistentie van gelatine vraag erom geschoten te worden. De pudding wordt dus niet op een disgenoot gegoten of geschoven en alleen dessertlepels zijn als hulpmiddel toegestaan.
3. Een ongeoefende drilpuddingschieter zou ik dit niet aanbevelen, maar de beste gevechten vinden plaats in een semipublieke ruimte, bijvoorbeeld een restaurant of hotelbuffet.
4. De strijd is ten einde wanneer de pudding op is. (Aanbevolen wordt een lepel of twee achter de hand te houden.)

Een mooi voorbeeld van de heilzame werking van drilpuddinggevechten is het jaar dat ons gezin op vakantie was in Winterberg, Duitsland. Het was kerstavond. Achter ons lagen enkele moeizame feestdagen met veel ruzie en spanning aan tafel, maar dit jaar keken mijn zusjes en ik uit naar het diner. Een paar dagen eerder hadden we van mijn vader een email gekregen. “Help, ze doet het weer!” stond er, boven een foto van mijn moeder die een flinke lepel gele drilpudding op de camera richt. In feite was het gevecht toen al begonnen.

Het restaurant had een uitgebreid dessertbuffet met kaas, chocoladetaart en verschillende kleuren gelatinepudding. Normaal gesproken zijn we geen grote eters, maar in dit geval laadden mijn zusjes en ik onze borden goed vol. Weer terug aan tafel wierpen we slinkse blikken op elkaars buit, terwijl we gespannen het niet-schietbare deel van ons dessert oplepelden. Mijn zusje waagde het eerste schot richting mijn vader die net op tijd opzij kon duiken. Het hoopje pudding kwam met een schok op de vloerbedekking in het gangpad terecht en bleef daar natrillend liggen. Een paar seconden stond er twijfel op mijn moeders gezicht: moest ze opstaan om de pudding op te ruimen? Veel tijd om na te denken kreeg ze niet; mijn vader schoot een volle lading in haar decolleté. Toen barstte het pas echt los. En hoewel deze strijd geen grand finale kende waarin iedereen tegelijkertijd pudding over tafel schoot, is het een van de beste drilpuddinggevechten waaraan ik heb deelgenomen. De aanwezigheid van serveersters en andere gasten in kersttenue vroeg om finesse en techniek. Schieten moest uiterst vlug en secuur, en met een stalen gezicht. Het leek wel of al die jaren puddingschieten voorbereiding waren geweest op deze ene avond. Een echte feestdag; zonder ruzie en met heel veel strijd.

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5