Asset 14

Maartje - Aloha - Juliana

Maartje - Aloha - Juliana

'Zeg nooit dat je een dichter als held hebt: de kans is groot dat ze je dan vragen haar te interviewen en dat je dan niet ‘nee’ durft te zeggen.'

Natuurlijk wist ik dat Juliana Spahr in Nederland zou zijn: de avond die door Perdu georganiseerd werd, stond al maanden in mijn agenda. Maar ik zou me gedeisd houden. Onder geen beding mocht de Amerikaanse dichteres weten dat tussen de gewone bezoekers haar grootste fan zat. Lang had ik getwijfeld of ik überhaupt moest gaan; mensen die je van een afstandje bewondert vallen in het echt vaak tegen, maar een kans om deze dichter haar eigen werk te horen voordragen kon ik mezelf toch niet ontzeggen, zeker niet omdat ik zo onder de indruk was van haar pas verschenen bundel That Winter the Wolf Came.

Zeg nooit dat je een experimentele dichter als held hebt, want de kans is groot dat ze je dan vragen haar te interviewen als ze in de buurt is, en dat je dan niet ‘nee’ durft te zeggen. Natuurlijk moesten er ook foto’s bij, een dubbelportret: debutante (ik) met voorbeeld (zij). Gelukkig hadden we besloten dat voorafgaand aan het gesprek te doen. Gelukkig, omdat al snel bleek dat hoeveel nonchalante poses de fotografe ook aandroeg, Juliana de koningin van ongemakkelijkheid was en ik haar troonopvolgster. De fotografe deed voor hoe we met twee voeten tegelijk in de lucht moesten springen om onze lijven los te maken en struikelde daarbij bijna over een onhandig geparkeerde speelgoedauto. Juliana sprong gelaten maar weigerde haar handen uit de zakken van haar spijkerbroek te halen. Ze vroeg of ik katten had. ‘Nee, wel een konijn.’ Het idee dat mijn held me als een kattenmens zag kreeg ik die dag niet meer uit mijn hoofd. Steeds strammer sprongen we op en neer onder het afdakje naast de nooduitgang. Opeens kon ik niet wachten tot het gesprek waar ik zo zenuwachtig voor was, mocht beginnen.

De weken ervoor had ik het werk van Juliana Spahr op een andere manier gelezen; een interviewer mag niet alleen bewonderen maar moet ook vragen stellen. Ik vraag wat betekenisvoller voelde: meedoen aan de protesten van Occupy Oakland of daarover schrijven. That Winter the Wolf Came is een poëtisch verslag van haar ervaringen als activist en moeder – ze dompelde zich onder in de protestbeweging en nam haar zoontje overal mee naar toe. In al haar werk observeert Juliana met een haast wetenschappelijke precisie, tegelijkertijd is ze heel intiem en persoonlijk. Ik heb kritische vragen bedacht en probeer statements te ontlokken, maar de dichteres blijft te allen tijde genuanceerd. Het is een leuk gesprek, ergens moet die fotosessie toch iets hebben losgemaakt, we praten openlijk over wat we interessant vinden en waar we als dichters tegenaan lopen. Maar wanneer ik het interview thuis beluister heb ik het gevoel dat het bestand elke keer dat ik het terugspoel dunner wordt. Iedere uitspraak wordt omgedraaid en tegen het licht gehouden. Juliana antwoordt zo precies dat er bijna niets meer overblijft en bij het uitschrijven van het interview loop ik er telkens tegenaan dat het magische moment op papier maar niet overkomt.

Wat ik vreesde bleef uit: mijn held viel niet van haar voetstuk, hooguit ging ze nog een treetje hoger staan. De helderheid die haar poëzie zo kenmerkend en aantrekkelijk maakt, konden we in ons gesprek niet altijd vinden, maar ze gaf me adviezen die ik de rest van mijn schrijvende leven ter harte zal nemen. Met grote vreze kijk ik uit naar de resultaten van onze ongemakkelijke fotosessie, die bij het artikel in het juni-nummer van Awater gepubliceerd zullen worden. Mocht je daar nog niet klaar voor zijn, hou het dan gewoon bij poëzie en luister naar deze opname van de avond, waar trouwens ook Joshua Clover sprak, nog zo’n goede dichter die ik niet zou durven interviewen.

Bekijk hier een voordracht van Juliana Spahr. Ze leest Went Looking and Found Coyotes, een van de mooist gedichten uit That Winter the Wolf Came.


Bovenstaande illustratie is een onderdeel van de omslag van Spahrs That Winter the Woolf Came.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

De draad

De draad

Sumai Yahya schreef een kort, poëtisch verhaal over menselijke vleermuizen slingerend aan een draad. Een korte versie verscheen in het papieren magazine, maar lees hier de volledige versie, vol symboliek, donkere massa's, naalden, konijnen met rode ogen en aangeslepen ruggengraten. Lees meer

Iets wat van zijn vader is geweest

Iets wat van zijn vader is geweest

Het is zwarte zaterdag en de tankstations zijn druk. Sigarettenrook en uitlaatgassen blijven "in de windstilte boven het asfalt verstikkend en bewegingsloos hangen." Tristan is, in dit korte verhaal, op weg naar het huis van wijlen zijn vader, een man op wie hij nooit heeft kunnen rekenen. Kan hij het opbrengen om door te rijden? Lees meer

Gedichten Alara Adilow (titel volgt) 2

Straatliedjes

Wat is een huis? 'Iets dat de wraak van de nacht buiten houdt. / Iets waar je naar terugkeert na een lange reis.' In deze nieuwe gedichten van Alara Adilow worden vaders ontvlucht, tijdelijke verblijfplaatsen gevonden en nieuwe relaties op zee aangegaan. Lees meer

Koeman

Koeman

Een kort verhaal van Jan Wester over een veeboer die op papier alles bezit, maar zich niet thuisvoelt in zijn eigen kudde en op zoek is naar een eenheid. Koeman was niet van land, niet van gras. Door de zolen van zijn laarzen was hij afgescheiden van zijn aarde. Hij had ze weleens uitgeschopt, op... Lees meer

 1

"En opeens denk je aan hun lichamen" vertaalde gedichten in samenwerking met Poetry International

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via een bundel of op een podium? Achttien studenten
illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van
de achttien dichters van het 52 ste  Poetry International Festival dat vandaag van start gaat. De studenten komen
net als de dichters uit de hele wereld. Uit Vietnam, Oekraïne, Moldavië of Mexico, Polen, de
Verenigde Staten of hier uit Nederland. Lees meer

Meer dan een werkwoord

Meer dan een werkwoord

De stem in Nora’s hoofd laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. “Ik vraag me af of het haar bedoeling was dat ik nu zo weinig lichaamsvet over heb dat zelfs een kussen de pijn van het zitten niet verzacht.” Als verdoving en controle ten koste gaan van haar relaties en gezondheid, stelt Nora zich die ene belangrijke vraag: is dit het waard? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

Mijn Arabisch is verstomd

Mijn Arabisch is verstomd

"Mijn Arabisch is schichtig / ze vermomt zich stilletjes als Hebreeuws." Pelumi Adejumo en Esha Guy Hadjadj vertaalden een gedicht van de Israëlische dichter Almog Behar. Over twee moedertalen, waarvan de één de ander overstemt. Lees meer

Ratrace

Ratrace

Een kort anti-kapitalitsch verhaal van Emma Stomp over De Prestatiemaatschappij, havermelk latte's en mannen met bivakmutsen. Lees meer

Zwarte luiken

Zwarte luiken

Hoe schrijf je over iets ontastbaars zoals rouw? Geïnspireerd door de schilderijen van Francis Bacon verkent Thijs Joores in deze gedichtenreeks de impact van verlies. Lees meer

Gezocht z.s.m. 1

Gezocht z.s.m.

Liefde is te vervangen, althans dat houden datingapps ons voor. Maar wat als je iemand bent verloren van wie je er maar één had, zoals je moeder? Babet te Winkel bijt het spits af van een nieuwe reeks waarvoor Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam de samenwerking aangaat met verschillende literaire platforms. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel