Asset 14

Maartje - Aloha - Juliana

Maartje - Aloha - Juliana

'Zeg nooit dat je een dichter als held hebt: de kans is groot dat ze je dan vragen haar te interviewen en dat je dan niet ‘nee’ durft te zeggen.'

Natuurlijk wist ik dat Juliana Spahr in Nederland zou zijn: de avond die door Perdu georganiseerd werd, stond al maanden in mijn agenda. Maar ik zou me gedeisd houden. Onder geen beding mocht de Amerikaanse dichteres weten dat tussen de gewone bezoekers haar grootste fan zat. Lang had ik getwijfeld of ik überhaupt moest gaan; mensen die je van een afstandje bewondert vallen in het echt vaak tegen, maar een kans om deze dichter haar eigen werk te horen voordragen kon ik mezelf toch niet ontzeggen, zeker niet omdat ik zo onder de indruk was van haar pas verschenen bundel That Winter the Wolf Came.

Zeg nooit dat je een experimentele dichter als held hebt, want de kans is groot dat ze je dan vragen haar te interviewen als ze in de buurt is, en dat je dan niet ‘nee’ durft te zeggen. Natuurlijk moesten er ook foto’s bij, een dubbelportret: debutante (ik) met voorbeeld (zij). Gelukkig hadden we besloten dat voorafgaand aan het gesprek te doen. Gelukkig, omdat al snel bleek dat hoeveel nonchalante poses de fotografe ook aandroeg, Juliana de koningin van ongemakkelijkheid was en ik haar troonopvolgster. De fotografe deed voor hoe we met twee voeten tegelijk in de lucht moesten springen om onze lijven los te maken en struikelde daarbij bijna over een onhandig geparkeerde speelgoedauto. Juliana sprong gelaten maar weigerde haar handen uit de zakken van haar spijkerbroek te halen. Ze vroeg of ik katten had. ‘Nee, wel een konijn.’ Het idee dat mijn held me als een kattenmens zag kreeg ik die dag niet meer uit mijn hoofd. Steeds strammer sprongen we op en neer onder het afdakje naast de nooduitgang. Opeens kon ik niet wachten tot het gesprek waar ik zo zenuwachtig voor was, mocht beginnen.

De weken ervoor had ik het werk van Juliana Spahr op een andere manier gelezen; een interviewer mag niet alleen bewonderen maar moet ook vragen stellen. Ik vraag wat betekenisvoller voelde: meedoen aan de protesten van Occupy Oakland of daarover schrijven. That Winter the Wolf Came is een poëtisch verslag van haar ervaringen als activist en moeder – ze dompelde zich onder in de protestbeweging en nam haar zoontje overal mee naar toe. In al haar werk observeert Juliana met een haast wetenschappelijke precisie, tegelijkertijd is ze heel intiem en persoonlijk. Ik heb kritische vragen bedacht en probeer statements te ontlokken, maar de dichteres blijft te allen tijde genuanceerd. Het is een leuk gesprek, ergens moet die fotosessie toch iets hebben losgemaakt, we praten openlijk over wat we interessant vinden en waar we als dichters tegenaan lopen. Maar wanneer ik het interview thuis beluister heb ik het gevoel dat het bestand elke keer dat ik het terugspoel dunner wordt. Iedere uitspraak wordt omgedraaid en tegen het licht gehouden. Juliana antwoordt zo precies dat er bijna niets meer overblijft en bij het uitschrijven van het interview loop ik er telkens tegenaan dat het magische moment op papier maar niet overkomt.

Wat ik vreesde bleef uit: mijn held viel niet van haar voetstuk, hooguit ging ze nog een treetje hoger staan. De helderheid die haar poëzie zo kenmerkend en aantrekkelijk maakt, konden we in ons gesprek niet altijd vinden, maar ze gaf me adviezen die ik de rest van mijn schrijvende leven ter harte zal nemen. Met grote vreze kijk ik uit naar de resultaten van onze ongemakkelijke fotosessie, die bij het artikel in het juni-nummer van Awater gepubliceerd zullen worden. Mocht je daar nog niet klaar voor zijn, hou het dan gewoon bij poëzie en luister naar deze opname van de avond, waar trouwens ook Joshua Clover sprak, nog zo’n goede dichter die ik niet zou durven interviewen.

Bekijk hier een voordracht van Juliana Spahr. Ze leest Went Looking and Found Coyotes, een van de mooist gedichten uit That Winter the Wolf Came.


Bovenstaande illustratie is een onderdeel van de omslag van Spahrs That Winter the Woolf Came.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer