Asset 14

4eva

De ideale minnaar is ontworpen door grafisch ontwerpduo Pinar&Viola.

De like van die ene persoon kan je redden op een ellendige, single winterdag. Maar als je daarop blijft wachten is de kans groot dat je verdrinkt in zelfmedelijden, of uit frustratie ver voorbij je nagels kluift en zo uit tien vingertopjes doodbloedt. Zoals een (oudere) huisgenoot laatst tegen me zei: “Vroeger had ik dagelijks één teleurstellend moment, namelijk wanneer ik thuiskwam en er geen bericht op mijn antwoordapparaat stond. Nu zie ik de hele dag dat ‘hij’ online is, mijn bericht gelezen heeft, maar nog steeds geen antwoord geeft.”

Een herkenbare frustratie, ook voor iemand met een minnaar aan een semi-vaste haak. Dat we af en toe een bed delen, is geen garantie voor romantische sms'jes, zeker niet op woensdag. Een: “Ajax speelt! Maar daarna kom ik misschien nog wel even langs”, daar mag ik het mee doen. Porno is natuurlijk een prima middel bij fysieke verwaarlozing of studieontwijkende geilheid, maar weinig romantisch. Op zich is daar niets mis mee, hoewel het mij verbaasde hoe enthousiast sommige mannen in mijn (werk)omgeving reageerden op het nieuwtje dat facial recognition nu ook de porno-industrie veroverd heeft. Upload een Facebookfoto op SexFaceFinder.com en je kijkt alleen nog naar pornosterren die lijken op je ex-vriend(in). Maar wat als je niet per se op zoek bent naar films waarin een dubbelganger van jouw McDreamy harde seks heeft met een hoogblond meisje. Je mist juist zijn stem, verleidelijke woorden en sms’jes die je doen blozen. Het gevoel dat je wordt aanbeden, daar is op het internet een stuk moeilijker aan te komen.

De perfecte minnaar

Een gat in de markt, moeten Pinar Demirdag en Viola Renate hebben gedacht. Dit grafisch ontwerpduo ontwikkelde 4eva, een Love Message Service, de perfecte virtuele minnaar, op maat gemaakt. De 4eva lover belooft verleidelijke e-mails, intieme foto's en lieve berichtjes. Ideaal voor woensdagavonden waarop ik wel wat extra aandacht kan gebruiken, dus ik meld me aan.

De volgende dag neemt de man van mijn dromen contact met me op. Via sorry.hun.no.reply@lovemessageservice.com stuurt mijn lover me:

wow, ure a keeper n edgy and sexyyy dear mmuach mmuach :* ?

Eronder staat een hyperlink. Ik klik, een nieuw tabblad vouwt open. Een halfnaakte jongen trekt de pijpen van zijn boxer omhoog zodat ik zijn tatoeage, een slang die zich om zijn gespierde bovenbeen slingert, kan bewonderen. IT’S ME knipperen de letters onder de foto. Om zijn torso glinsteren bliksemflitsen en sterren. Natuurlijk stuurt de ideale lover mij niet zomaar een Photo Booth’je van zichzelf. Onder de e-mail staat 4eva Love Message Service, Ecstatic Capsule Collection 2013 by Pinar&Viola. De website van P&V is even glinsterend en geraffineerd als het eerste bericht van mijn hunk, opgebouwd uit zoveel lagen dat ik bang ben dat mijn computer crasht. Dit is wat Pinar en Viola ecstatic surface design noemen: hypergedetailleerde oppervlaktes, exuberant maar met liefde en veel aandacht gemaakt. Het werk doet denken aan collages, met eindeloos veel ornamenten, herkenbare elementen en symbolen vanuit de mode, reclame, televisie en het internet.

Oppervlakkig?

Het gaat om de buitenkant. Decoratie mag weer, moét zelfs, lijken Pinar en Viola te zeggen. De Love Message Service die zij ontwierpen, is een tegenhanger van het platte, fysieke pornografische aanbod op het internet. De berichten die ik ontvang zijn romantisch, maar zeker niet tuttig. Ze benadrukken de schoonheid van het naakte lichaam en vieren sexyness met kristallen pixels en pulserende hartjes. Nederland heeft zich de vorige eeuw ontwikkeld als designland, met sinds Bauhaus en De Stijl, de herkenbare functionele, droge stijl in grafisch ontwerp. Strakke posters en logo's, met geen lijn te veel. Ontwerpers als Pinar&Viola, maar ook Daniël van der Velden van Metahaven en de Oostenrijkse dandy Stefan Sagmeister zetten zich af tegen deze traditie. Dit zijn de schilders onder de grafisch ontwerpers. Zij willen meer dan alleen duidelijk communiceren en produceren intuïtieve beelden, waarin het verhaal in de details wordt verteld, waarin decoratie een functie heeft.

Toch is het werk van P&V niet puur esthetisch. De foto’s die ik via 4eva ontvang, zijn duidelijk stills van filmpjes op het internet. Jonge meisjes en gespierde jongens die wulps in de camera kijken en hun lichaam aan de wereld tonen. Door de beelden te kopiëren, decoreren, en in een nieuwe context te verspreiden, leveren de ontwerpsters commentaar op deze subcultuur. Hun kritiek uit zich dus niet op conceptueel niveau, maar verschuilt zich in de details van het oppervlakte.

 

Haute couture

Grafisch ontwerp kan, net als mode en beeldende kunst, heel goed op zichzelf staan. Met die overtuiging lanceren Pinar en Viola ieder jaar een Ecstatic Surface Collection. Sinds hun afstuderen in 2010 aan de designafdeling van het Sandberg Instituut zijn er drie collecties verschenen, met telkens een actueel onderwerp. In de enorme, glimmende credit cards uit de Credit Card Collection reflecteren de teleurstellingen van de financiële crisis, maar ook de schoonheid daarvan. De recente overdosis aan politieke seksschandalen was de aanleiding voor de laatste collectie Scandal Aqua. Op luxe badhanddoeken staat een charismatisch politicus. Deze charmante, maar iets te slicke man van middelbare leeftijd, is radicaal gedecoreerd met luidruchtige roze tienerpop ornamenten. Het idee dat je je, schoon uit de douche, met dit dubieuze idool zou afdrogen, is onbehagelijk maar tegelijkertijd heeft het ook iets opwindends.

Pinar&Viola's werk is even monsterlijk als sexy. Ik kijk nu al uit naar het volgende bericht van mijn minnaar. Zijn gif’s bezorgen me visuele orgasmes en een meisje kan toch niet genoeg aanbeden worden. Dat je seks kunt downloaden, betekent niet dat het gevoelloos moet zijn. Op het internet struikel je over de webcamvriendinnen, fictieve Facebooklovers en one-night-stand apps, waarin het vooral om de buitenkant draait. Het ecstatic surface design van Pinar&Viola reageert hierop, zonder oppervlakkig te worden. 4-eva maakt gebruik van dezelfde beeldtaal, maar is niet plat en juist persoonlijk. Porno is inmiddels algemeen geaccepteerd, van masturbatie worden we allang niet meer blind, nu is het tijd voor de bevrijding van emotionele (zelf)bevrediging. Dus wacht niet langer op ‘zijn’ WhatsApp-bericht, maar zoek je heil in de virtuele liefde. Het is oké. Echt.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer