Asset 14

Winnaars De Stoute Stift 2025

Winnaar Stoute Stift 2024 1

Cynthia Van Der Heyden won met haar illustratie de publieksprijs en Sarah Pannekoek won de juryprijs van De Stoute Stift 2025 (de erotische illustratiewedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren).

Publiekswinnaar: Cynthia Van Der Heyden

Winnaar Stoute Stift 2024 1

De jury constateert dat in de tijd waarin alles razendsnel voorbij schiet en iedereen haast lijkt te hebben, Cynthia Van Der Heyden haar tijd neemt om momenten stil te laten staan in de druktechnieken die zij gebruikt. Zo ook weer tijdens de illustratie bij de tekst van Hann van Schendel, die een bijzonder en glibberig moment in de tijd omschrijft. De jury is onder de indruk van Cynthia’s toewijding voor haar vakmanschap en dat ze ook voor deze opdracht is gaan experimenteren met zeefdruktechnieken. Als kanttekening vond de jury dat er te veel naar de opdracht is gewerkt en dat ze alles van het verhaal in één beeld heeft geprobeerd te stoppen. Hierdoor oogt het beeld wat rommelig. Door wat elementen weg te laten in een beeld, kan dit vaak juist veel meer vertellen.

Wat de jury bijzonder vindt aan de portfolio van Cynthia, is haar abstracte beeldtaal die naadloos aansluit bij teksten en verhalen waarin het gevoel van materiaal en sfeer de hoofdrol speelt. De jury moedigt haar aan om altijd dicht bij haarzelf te blijven, want abstract(ere) beelden zijn zo sexy.

Cynthia Van Der Heyden is historica en beeldend kunstenaar. Ze studeerde Geschiedenis aan de Universiteit van Gent en American Studies aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Overdag verzorgt ze de communicatie van het Hannah Arendt Instituut, 's avonds trekt ze richting atelier om haar creatieve ideeën vorm te geven. In 2025 studeerde ze af in de richting Grafiekkunst aan Sint-Lukasacademie in Gent. In haar huidige werk probeert ze de schoonheid van vergankelijkheid te vangen, en dat in haar eigen gevoelige en gedetailleerde signatuur.

Jurywinnaar: Sarah Pannekoek

Jurywinnaar Stoute Stift 2025

Volgens de jury gaan beelden over seks vaak gepaard met roze en rood – maar Sarah kiest ervoor om trouw aan de setting van het verhaal ‘Pekingeend’ te blijven. Door de lijnen in blauw te tekenen en met witruimte te spelen, brengt ze heel goed de klinische omgeving van een restaurantkeuken over. Af en toe is er heel subtiel gebruik gemaakt van warmere kleuren om een fijn contrast te creëren. Dit is een goede keuze voor rust in het beeld.

De manier waarop Sarah de haken die in de eend gestoken worden tekent, roept een combinatie op van ongemak en sensualiteit. Dit gevoel wordt nog meer versterkt door de druppels die langs het lichaam van de loensende eend lopen. Hiermee weet Sarah een dynamisch beeld neer te zetten en ons te voorzien van interessante beeldtaal.

Als de kijker van deze illustratie het verhaal niet zou kennen, zou je je afvragen: waarom is deze eend zo geil? Sarah legt dat bij ons neer en dat maakt de illustratie juist zo geslaagd. Al het werk van Sarah is een combinatie van gedrevenheid en gigantische lol. En dat maakt nieuwsgierig. De jury heeft daarom unaniem besloten dat het beeld van Sarah de winnaar is van de Stoute Stift 2025.

Sarah Pannekoek (1995) is illustrator, stripmaker en animator. Ze behaalde haar bachelor Illustratie & Animatie aan Academie Minerva in Groningen en haar master Animatie aan St. Joost in Den Bosch. In haar werk vloeien illustratie, animatie en strip moeiteloos samen. Haar afstudeerfilm Lost Eye werd wereldwijd vertoond op filmfestivals. In 2024 verscheen haar graphic novel-debuut Josefien en de wasmachine bij uitgeverij Oogachtend. Pannekoeks werk kenmerkt zich door een speelse toon, levendige beweging, absurditeit en liefde voor analoog materiaal. Naast haar kunstenaarspraktijk is ze docent aan Academie Minerva, waar ze graag samen met studenten verhalen tot leven brengt.
https://www.instagram.com/sarahpannekoek/

De jury bestond dit jaar uit: Shamisa Debroey, Nastia Cistakova en Jimme Bakker.

Mail

Redactie

Cynthia Van Der Heyden is historica en beeldend kunstenaar. Ze studeerde Geschiedenis aan de Universiteit van Gent en American Studies aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Overdag verzorgt ze de communicatie van het Hannah Arendt Instituut, 's avonds trekt ze richting atelier om haar creatieve ideeën vorm te geven. In 2025 studeerde ze af in de richting Grafiekkunst aan Sint-Lukasacademie in Gent. In haar huidige werk probeert ze de schoonheid van vergankelijkheid te vangen, en dat in haar eigen gevoelige en gedetailleerde signatuur.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer