Asset 14

Kwal

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer wekelijks in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Het regende op de dag dat hij zelfmoord probeerde te plegen. Hij zat achter zijn bureau. Onder de groene lamp lag het manuscript van zijn afgewezen eerste roman. De wind sloeg de regen tegen het raam. Druppels vervormden de wereld aan de andere kant van het glas: de groene, glooiende heuvels van Wales en links daarvan de Atlantische Oceaan. Een vuurtoren belichtte afwisselend de zee en de heuvels.

Hij was 22 jaar en voelde zich ernstig mislukt. Nu zijn studententijd erop zat kon zijn leven alleen nog maar bergafwaarts gaan. Hij had ze altijd meewarig aangehoord, de ouderejaars van Hertford die een baan hadden in de maatschappij en terugkijkend beweerden dat de studententijd de mooiste tijd van je leven was. Dat je daarna nooit meer zo gelukkig zou zijn als toen in Oxford. De dagen waarin je niets hoefde en alles nog mogelijk was.

Hij had ze altijd nogal treurig gevonden, deze ouderejaars die alleen nog maar melancholisch konden terugkijken. Maar inmiddels moest hij vaststellen dat hun lot het zijne was geworden. Hij zag geen toekomst meer en verheerlijkte zijn studententijd.

Achter zijn rug knetterde het haardvuur. Terwijl hij ernaar luisterde, zag hij zichzelf met Richard en Alastair gearmd onder de Bridge of Sighs lopen, alle drie gekleed in hun gown. Omstreeks dezelfde tijd, in de lente van 1923, organiseerden ze een backwards day, te beginnen met een backwards dinner. Om tien uur ’s ochtends rookten ze sigaren en dronken ze Talisker-whisky. Daarna lieten ze in de dining hall van Hertford het dessert aanrukken, gevolgd door het hoofdgerecht en verschillende voorgerechten. ’s Middags gingen ze punten op de Cherwell (waarbij Graham een drijfnatte arm kreeg) en picknicken met aardbeien en champagne in het boterbloemenveld van Port Meadow. De lentedag sloten ze af met een ontbijt in The King’s Arms, waarbij ze meer dronken dan aten. Het was de eerste avond dat hij bij Richard bleef slapen.

Illustratie: Leila Merkofer

Terwijl hij aan al deze dingen dacht, en terwijl de regen nog steeds tegen het raam sloeg, voelde hij een intense treurigheid over zich heen komen. Op backwards day had hij zich de gelukkigste en krachtigste man op aarde gevoeld. Vandaag, twee jaar later, moest hij onderkennen dat hij niet lager had kunnen eindigen. Hij was leraar en voelde dagelijks hoe die upper class-ettertjes van dertien hem minachtten. En terecht. Daarnaast was hij erachter gekomen dat al die uren die hij ’s avonds en in het weekend in zijn manuscript had gestopt, voor niets waren geweest. Zijn manuscript was slecht en een goede schrijver zou hij nooit worden.

Hij legde de twee stapels van zijn opengeslagen manuscript op elkaar en liep ermee naar de fauteuil die tegenover de open haard stond opgesteld. Hij las de eerste bladzijde en legde het vel daarna in het vuur. Zo ging hij zijn hele boek door: alle hoofdstukken, alle woorden die hij met zoveel pijn en moeite had gerangschikt, verschenen voor zijn ogen, waarna ze voor altijd onleesbaar werden.

Deze exercitie kostte hem slechts een uur, gewend als hij was aan zijn eigen woorden. Hij liep terug naar zijn bureau en op een nieuw vel papier schreef hij in grote letters een citaat van Euripides. Iets over de zee die alle zorgen wegwaste. Hij vouwde het vel dubbel en stopte het in de binnenzak van zijn tweedjasje. Daarna liep hij zijn huis uit, de regen in en hij voelde het zompige gras van de heuvels onder zijn voeten.

Op het strand kleedde hij zich uit. Zonder enige aarzeling wandelde hij het ijskoude water in. Vervuld van zelfmedelijden zwom hij in een keurige schoolslag weg van de kust.

De regen kletterde op zijn hoofd, terwijl hij werd omringd door een ruisend lawaai. Om de paar seconden werd zijn zwemmende lichaam verlicht door de vuurtoren. Telkens wanneer het gebeurde, en hij zijn bleke armen door het water zag klauwen, voelde hij zich betrapt.

Tussen twee lichtstralen in greep hij ineens, met een van pijn vertrokken gezicht, naar zijn been. Een kwal had hem gestoken. Dit ontregelde hem volkomen. Als ik de pijn van een kwallensteek al niet aankan, dacht hij, hoe moet het dan met mijn naderende dood? Eerst zwom hij nog een stukje verder, zij het al minder vastberaden. Maar niet lang daarna stond hij weer op het strand, bibberend van de kou en alleen nog maar bezig met de pijn in zijn been. Ik moet verzorgd worden, dacht hij in lichte paniek. En met een gebogen rug, hinkend, liep hij terug naar zijn eenzame huis op de heuvels.

Mail

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer