Asset 14

Een onaangepast mens

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer wekelijks in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. Deze zondag niet, vandaag is hij voor even een hotelbaas op Vlieland. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Een paar dagen geleden belde hij op. "Bruin," zei hij, "ik kom weer even een paar dagen langs." Hij telefoneerde, natuurlijk, vanuit een café. Scheltema of Schiller, een van de twee moest het zijn. Door de hoorn klonken bargeluiden: het getingel van glazen die op elkaar werden gestapeld en vlak bij hem voerden twee mannen een gesprek dat bijna woordelijk was te verstaan.

"We zijn natuurlijk altijd heel blij wanneer u komt," loog ik. "We zouden het alleen erg op prijs stellen als u dan ook uw openstaande rekening betaalt. U staat inmiddels driehonderd gulden bij ons in de min."

Terwijl ik het bedrag noemde, begon hij hard te hoesten, klonk er een enorme rochel en daarna werd de verbinding plotseling verbroken. Dubbeltje op.

Ik hield zijn vaste kamer voor hem vrij, de zolderkamer vanwaar je uitzicht hebt op de wadden en de zee, maar een paar dagen later was hij er nog altijd niet. Ik ging ervan uit dat hij zich had bedacht en liever in Amsterdam bleef, waar voor een man als hij nu eenmaal meer te beleven valt dan op dit stille eiland.

Maar gisteren, op zaterdag, verscheen zijn dikke lijf ineens in de deuropening van het hotel. Zwaar ademend, in zijn lange regenjas vol vlekken en met zijn versleten hoedje op zijn kale hoofd, wurmde hij zich hardop mopperend langs de deurpost. Toen hij voor me stond, trok hij zijn portemonnee en gooide met een trots gezicht twee uiterst smerige, verfrommelde en bovendien enigszins stinkende briefjes van honderd op de tafel. Vervolgens hield hij een onsamenhangend verhaal over zijn vertraging. Eerst had hij met Henk Hofland gevochten in Schiller, waardoor zijn bril kapot was gegaan. Zijn opticien wilde hem geen nieuwe bril geven als hij niet betaalde, waardoor hij geen geld meer had voor de trein naar Alkmaar en de bus vandaar naar Harlingen. Toen bedacht hij dat hij van een uitgever nog geld tegoed had. Hij belde hem vanuit het café maar die uitgever bleek met zijn gezinnetje in een huisje in de buurt van Maastricht te zitten. Geen enkel probleem, hij nam gewoon de trein naar Maastricht (Hofland leende hem er geld voor) en omdat het al laat was toen hij daar aankwam kon hij weinig anders doen dan bij de uitgever overnachten.

Illustratie: Leila Merkofer

Het arme gezin, dacht ik terwijl hij het vertelde. Waarschijnlijk heeft hij al hun wijn opgedronken en tot vroeg in de ochtend over politiek zitten oreren.

"Hier heb je je geld, Bruin," riep hij ter afsluiting van zijn verslag, "ik heb er het hele land voor afgereisd."

"Er ontbreekt nog honderd gulden," protesteerde ik.

"Die krijg je de volgende keer."

"Hoe lang bent u van plan te blijven?" vroeg ik en ik merkte dat mijn stem trilde. Maar hij had de kamersleutel al uit de kast gegrist en de benen genomen naar de trap. Een koffer had hij niet bij zich. Uit zijn rechterjaszak, vlak naast een winkelhaak, stak een tandenborstel en een of ander Frans boek.

"Zou ik zo een bord eten en een koud glas bier van je mogen?" riep hij halverwege de begane grond en de eerste etage. Van zijn stijgende lichaam zag ik alleen nog zijn dikke benen en zijn afgetrapte schoenen.

"Komt voor elkaar," riep ik en enigszins wanhopig zag ik al voor me hoe hij als een beest tekeer zou gaan in de eetzaal, bier en eten morsend en zijn peuken uitdrukkend in de borden of op de vloer. Het tafelkleed zou ik zoals altijd na afloop moeten weggooien. De andere gasten zouden hem verbouwereerd aanstaren. En inderdaad, het is allemaal precies gegaan zoals ik verwacht had. Zoals het al jaren gaat.

Vandaag is het zondag en de meeste gasten zijn naar de dienst in de Nicolaaskerk. Mijn beroemdste logee ligt nog in zijn bed. Ik verwacht hem aan het einde van de ochtend beneden, zo ongeveer wanneer de kerkgangers terugkeren voor koffie en appeltaart. Puffend en rokend zal hij de gelagkamer binnen komen en ik weet al wat hij zal bestellen: een omelet met extra kaas en een glas bier.

Morgen gaat hij weer weg, tenminste, dat zegt hij. Gelukkig houdt hij het nooit langer dan een paar dagen vol zonder Amsterdamse cafés, gesprekken over politiek (want daar weet ik niets van) en internationale kranten. Ik weet nu al dat hij gaat proberen om geld te lenen voor de reis terug. En ik weet ook nu al dat ik hem dat ga geven. Want hoe krijg ik hem anders de boot weer op?

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Filmtrialoog: Swallow

Swallow

Vanuit huis bekeken onze redacteuren de film Swallow. Die bleek veel meer dan een thriller met een absurde premisse. Lees meer

Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Racisme is een diep verweven onderdeel van het narratief van Nederland, waar we nog dagelijks de gevolgen van kunnen zien en voelen. Het is niet genoeg om je stil en afzijdig te houden van onrecht: verandering vereist actie. Lees meer

Echte schrijvers stellen uit

Echte schrijvers stellen uit

Elke schrijver is bekend met uitstelgedrag. Professioneel uitsteller Nicolas Voet legt in zijn essay uit waar het gelummel vandaan komt, en waarom het broodnodig is. Lees meer

Terra Infirma (deel 1)

Terra Infirma (deel 1)

Terwijl het coronavirus zich in de eerste maanden van 2020 over de wereld verspreidde en verschillende overheden verschillende maatregelen troffen, observeerde Nicky Runge de gang van zaken in haar woonplaats Hongkong. Lees meer

Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

Alles vijf sterren: 25

Je bent niet alleen

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de rubbers van je koelkast te vervangen of De ontdekking van de hemel te lezen. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan