Asset 14

Antiekmarkt

Heeft een schrijver ook weekeinde, of is hij slaaf van zijn pen/laptop? Speciaal voor hard//hoofd duikt Merijn de Boer iedere zondag in hoofd, huid en haar van een groot schrijver. De illustraties worden gemaakt door Leila Merkofer.

Het was kwart over zes in de ochtend. Hij zat achter de tafel in de kamer, vlak bij de keuken, en staarde naar het glas rode wijn dat naast hem stond. Dat zal ik gisteravond vergeten zijn op te drinken, dacht hij, men zou het zonde vinden om weg te gooien. Hij goot de wijn in één keer in zijn keel, mompelde een gebed en zette het glas neer. Daarna staarde hij met waterige ogen naar het vel papier waarop hij het begin van een boek ging schrijven. Een boek dat alle andere boeken overbodig moest maken, met uitzondering van het telefoonboek en de bijbel.

Hij had lang geslapen voor zijn doen, op de oncomfortabele brits die ooit van een kostschooljongen was geweest. Tenminste, dat hield hij zich altijd maar voor. Daarna had hij zich gewassen met koud water, zijn tanden gepoetst totdat het pijn deed aan zijn tandvlees en wat oud brood gegeten. Vervolgens was hij achter zijn tafel gaan zitten met de kroontjespen in zijn hand.

Hij luisterde naar het tikken van de klok.

Drie uur later had hij nog niets geschreven. Wel had hij in totaal acht keer gemasturbeerd (de laatste keer kwam er een druppeltje bloed uit), nog twee glazen wijn gedronken, uit het raam gestaard en gedacht aan de twee Nederlandse knapen die een verdieping hoger bij Joop logeerden.

De avond ervoor had hij naar de ouders van de jongens gebeld met de mededeling dat ze zich zwakjes voelden en beter hier konden overnachten, “alvorens de gehele kruistocht terug naar de camping te ondernemen”. Het waren behoorlijk brutale jongens. Men zou ze eigenlijk… Hij drukte de inkt op het papier en de eerste woorden verschenen.

Nog geen vijf minuten later klonk er rumoer vanaf de buitentrap. Het geluid van zware vuilniszakken die naar beneden rolden en met een klap op het Franse plaveisel terechtkwamen. Er werd ‘au’ geroepen en nogal aanstellerig gehuild. Daardoorheen klonk het vuile, lompe en eigenzinnige gescheld van Joop. Ik houd van die man, dacht hij, vanwege zijn volstrekt originele behandeling van de Nederlandse taal. Maar hij moet me nu niet van het werk afhouden.

Hij opende de deur. De twee bijdehante jongetjes lagen op de straatstenen en keken bang naar hem omhoog. Joop stormde naar beneden en schopte de twee scheldend en schreeuwend hun erf af. “Optieften naar jullie kankercamping,” riep hij. Daarna liep hij op zijn partner af, gaf hem een zoen en omhelsde hem net zolang tot zijn Schiedamse zweetgeur de barmhartige goedertierenheid van de schrijver te zeer op proef stelde. Hij duwde hem van zich af zoals je een vieze hond van je afstoot. “Wat?!” schreeuwde Joop.
“Niets,” zei hij terwijl hij weer ging zitten. “Ik ben aan het werk.”

Illustratie: Leila Merkofer

Joop liep naar de keuken en begon luidruchtig de afwas op te ruimen. Borden kletterden op elkaar en een pan werd met veel geweld de kast in gedonderd. Daarna kwam hij met een schoonmaakdoek naar de schrijftafel lopen. Hij verplaatste spullen en begon heel hinderlijk de tafel af te stoffen.
“Joop, zoude u uw dikke lijf elders te werk willen stellen? Ik ben een boek aan het schrijven voor mijn publiek.”
Met valse ogen loerde hij hem aan. “Je kunt helemaal niet schrijven, jij,” zei hij terwijl hij weer naar de keuken liep. “Willem Frederik Hermans, díe kan schrijven. Dat boek van hem, over het bombardement op Dresden, dat is het mooiste boek uit de naoorlogse Nederlandse literatuur.”
“Dat boek is door Harry Vulles geschreven.”
“Jij denkt dat ik niet weet door wie dat boek is geschreven? Jij denkt dat ik dom ben?” Joop had nu een afwasborstel in zijn hand die hij dreigend omhooghield.
Heilige Maria, dacht hij. Ik zou hem eigenlijk moeten verdrinken in het wijwater. Om ervan af te zijn antwoordde hij dat hij zich vergist had. Hoe zal ik deze nieuwe loot aan mijn oeuvre noemen? dacht hij onderwijl. Hij aarzelde tussen De Twee Soldaten en Knapenkracht.

Een paar minuten lang bleef het stil. Hij kwam op gang met een scène waarin tuchtiging en opvoedkunde op een heel vrome wijze hand in hand gingen. Moeder Genade, hoe lang zal deze stilte me vergund zijn, dacht hij.

Joop stond plotseling voor hem. “We gaan naar een antiekmarkt,” zei hij. Hij had zijn jas al aan.
“Ik ben aan het schrijven.”
“Nee, we gaan naar een antiekmarkt in Montélimar. Je hebt de hele ochtend al zitten schrijven.”
“Hoe kan ik in Godesnaam schrijven als jij voortdurend om me heen staat op te ruimen en domme dingen staat te beweren? Je stinkt, Joop, je stinkt en je bent afstotelijk.”
Joop vloog hem aan. Even later rolden ze vechtend over de vloer. Joop pakte het inmiddels vol beschreven papier en spuugde erop, alvorens het te verscheuren. Daarna gooide hij een tafel op het lichaam van de schrijver. Diens hoofd was op een stoel terechtgekomen en zijn kin bloedde. En toch houd ik van hem, dacht hij.

--
De komende acht zondagen is Merijn de Boer te gast bij hard//hoofd. Merijn debuteerde in 2011 met de verhalenbundel Nestvlieders. Januari 2014 verschijnt zijn eerste roman.

Mail

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer