Asset 14

Memoires van Peter Wintergreen

Frank Bloem was acht weken lang de Zondagsschrijver. Hij schreef voor hard//hoofd een bijzondere verhalenserie over personen die worstelen met hun lichaam, of met dat van een ander. Acht verhalen die op ingenieuze wijze in elkaar grijpen. Acht verhalen die onder je huid kruipen. Vandaag het laatste deel van de serie: "Memoires van Peter Wintergreen".

Het was nog donker toen de wekker ging.

Zijn dochter had die nacht eng gedroomd en was bij hem in bed gekropen. Gezellig vond hij dat, maar hij had er ook pijn in zijn rug aan overgehouden omdat hij door de beweeglijke zesjarige naar de rand van zijn bed was gemanoeuvreerd.

Het blonde meisje werd gapend wakker, met ogen die nog weerstand boden aan het licht dat hij aan had gedaan.

Wendy Opoponax was zes jaar oud. Ze leerde op school lezen, schrijven en rekenen. In de weekends was ze bij haar vader.

Het was maandag 12 oktober 2235. Het nieuws op de radio meldde vluchtelingenstromen, een demonstratie van het vuilnisbedrijf en de zoveelste bomaanslag op een pleintje ergens ver weg, met ongeveer veertig doden. Het weer zou in de ochtend helder en windstil zijn. De temperatuur mild voor de tijd van het jaar. Later op de dag zou het, door algen in de atmosfeer, mistiger worden. Algen zorgden voor zuurstof. Dat wist Wendy. Met de a en de z. De eerste en de laatste letter van het alfabet.

De percolator maakte een einde aan de stilte in huize Opoponax. Gorgelend spoot de verse koffie tegen het deksel.

Wendy wilde met alle geweld een broek aan, hoewel Opoponax een jurkje veel aardiger vond. Bovendien moest de broek nodig in de was.

Het werd de broek.

Hij smeerde de boterhammen. Zoet en hartig meeneembrood en voor nu zoet. Hagelslag. Voor zichzelf maakte hij een boterham met pindakaas. Ze moesten haast maken. Jas aan, schoenen aan.

‘Waarom fiets je zo hard?’

‘Anders missen we de trein.’

De coupé zat vol met mannen en vrouwen die onderweg waren naar hun werk. Ze gaapten, waren verdiept in een boek of lazen de krant. Er waren geen andere kinderen in de trein. Af en toe maakte een aardige meneer of mevrouw een praatje met Wendy, of ze staken hun tong naar haar uit om haar aan het lachen te maken.

Nadat hij Wendy op school had afgeleverd en een natte kus had gekregen, bracht een pendelbus Walter de stad uit. Ze reden in het ochtenddonker door glooiende heuvels richting de landerijen. Ze passeerden wegversperringen, controleposten en kwamen uit in de midlands: een immense vlakte. Deze akker bestreek het gehele centrale deel van het eiland, dat ooit het Verenigd Koninkrijk was geweest. Lang geleden. Hoge heuvels en rotsen waren geëgaliseerd, waardoor er een aaneengesloten landerij was ontstaan.

In het donker nog stopte het busje voor de loods. Een gigantisch gebouw, dat het enige bouwwerk was in de wijde omtrek. Het busje reed de loods binnen. Een zware roldeur viel achter ze dicht. Ze moesten even wachten tot de lucht was ververst, toen konden ze uitstappen.

Zijn collega's hadden de combines al klaargemaakt. De lading werd in afgesloten containers aangevoerd. Deze enorme kisten pasten luchtdicht op een slot op de combine. Op die manier bleef het werken aangenaam. Ook de cabine van het landbouwwerktuig had een eigen luchtcirculatie en kwam niet in aanraking met de buitenlucht.

Hij werd joviaal begroet door zijn collega-machinisten. Door de enorme hal schalden luid de laatste hits en zijn vaste assistent had al koffie voor hem klaargezet naast zijn lunchkoffer en thermosfles. Walter nam plaats in de cabine, zette zijn gehoorbeschermers op, zette zijn geluidsinstallatie aan, startte de motor en wachtte op het signaal.

Op het platform van de loods schalde de sirene. Oranje zwaailichten gaven aan dat de mensen die zich op het platform bevonden naar afgesloten ruimtes moesten gaan. Met donderend geraas schoof de enorme deur van de loods open. Zwarte vogels fladderden op, de schijnwerpers gingen aan en één voor één reden de machtige landbouwwerktuigen de loods uit.

Onder begeleiding van een daverende drieklank, Johann Strauss, kwam zijn mensensnipperaar tot leven. Hij sloot aan in de lange rij die de gigantische loods verliet.

Ze raasden over de landerijen, terwijl ze de pap van versnipperde lichamen uitspuwden over de zwarte akkers. De enorme combines werden gevolgd door een wolk gieren die zich tegoed deden aan de meststoffen.

De walsmuziek hield ze op afstand.

Daar kunnen ze niet tegen.

Op hetzelfde moment leerde Wendy de letter P schrijven. De P van Poes en Percolator.


Beeld: Lisa-Marie van Barneveld

Terwijl Peter Wintergreen werd versnipperd en in het roodroze schijnsel van de opkomende zon door de lucht vloog, werd onder zijn matras op zijn voormalige kamer een bundeltje papier gevonden.

Het waren kleine vellen, ter grootte van een vel wc-papier. De man die Peters kamer ontruimde had instructies gekregen om alle ongebruikelijke spullen die hij tegenkwam in een rood krat te doen.

Het rode krat kwam terecht op het bureau van de chef van resort "The Great Retreat". Hij bekeek de inhoud van het krat, de velletjes papier grepen zijn aandacht. Hij viste het beduimelde pakketje op uit het krat, snuffelde er even aan en maakte het touwtje los dat de vellen bij elkaar hield.

De velletjes waren allemaal voorzien van een patroon van stippen. Eerst dacht hij dat ze een geheim verborgen, dat hij de stippen moest verbinden om ergens achter te komen, dat hij een code kon ontcijferen. Maar velletje na velletje bleek gevuld met hetzelfde stippenpatroon. Hij bladerde het door. Steeds dezelfde stippen, er leek geen eind aan te komen.

Hij greep het pakje papier steviger vast zodat hij het sneller kon doorbladeren. Door het snelle bladeren versmolten de stippen tot een geheel. Het leek een sterrenhemel, in negatief. Tegen het eind van de stapel begon één van de stipjes zich los te maken uit het geheel. Het werd groter, kwam dichterbij. Terwijl de koele lucht van het bladeren in zijn gezicht blies, werd het stipje groter en groter. Er groeide een staart uit en vier pootjes.

Het stipje dat eerst nog een ster leek, was een poesje geworden dat stapje voor stapje dichterbij kwam.

De chef deed het touwtje weer om de stapel papiertjes. Memoires van Peter Wintergreen stond op het bovenste blaadje.

Hij schoof de la van zijn bureau open, legde het bundeltje erin en sloot die weer.

Echt iets om te bewaren, dacht hij.

Voor later.

--
Frank Bloem (1978) is beeldend kunstenaar, bedenkt corporate identities, is internetradiopionier en schrijft. Hij studeerde Beeldende Kunst aan de Gerrit Rietveldacademie en was Artist in Residence bij Het Vijfde Seizoen, AiR! en Badgast.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier. 

Mail

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

 Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

"Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan", ondertekenden onder anderen Zihni Özdil, Jan Roos en Geerten Waling. Ook de namen van niet minder dan twaalf Forum-vertegenwoordigers staan onder de brief. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 31

Het is voorbij voor je het weet

Deze week werden onze redacteuren blij van een veel te korte serie, een ongebruikelijke detective en muziek die niet voor jouw oren bestemd is. Lees meer

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers 1

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers

Wanneer een bezoeker in een museum bij een kunstwerk net wat langer dan de gemiddelde dertig seconden blijft staan, zou Vivian Mac Gillavry diegene het liefst het hemd van het lijf vragen. Om zo min mogelijk mensen lastig te vallen, bedacht ze een undercoveroperatie. Lees meer

Filmtrialoog: Queen & Slim

Queen & Slim

Onze redacteuren zagen Queen & Slim, een 'instant classic met een hoge mate van urgentie'. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan