Asset 14

Woord

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang zag Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag het zevende en laatste deel: Woord.

Ik wil graag een preek schrijven. Met een actueel voorbeeld, teruggrijpend op een oerverhaal, over de steeds weer falende maar altijd voortploeterende mens. Dat het eerst lijkt alsof ik alle hoop verloren heb, maar dat ik dan verrast wordt door de veerkracht van de wereld die steeds weer opnieuw kansen geeft om te kiezen tussen goed en kwaad. En dat we het goede misschien niet altijd kunnen onderscheiden van het kwade en dat we twijfelen, twijfelen tot het zwart wordt voor onze ogen en onze harten onze keel uit kloppen, twijfelen tot het stoplicht drie keer op groen en weer op rood gesprongen is en we nog steeds niet weten of we nou links of rechts, twijfelen terwijl we in ons bed heen en weer rollen van daar waar het eerst warm was maar nu niet meer – misschien wel nooit meer, twijfelen tussen banen en huizen en vrienden en het juiste aantal katten en wat we eten willen en of we ooit nog eten willen. En dat we dan toch steeds een keuze maken. Een keuze waarvan we leren, waardoor we alles nog een keer proberen, en waarvan we diep diep van binnen voelen dat het de juiste was, omdat hij ons bracht waar we op dat moment moesten zijn.

Zo’n preek zou ik willen schrijven.

Ik wil graag biechten. Dat ik ergens plaatsneem, mijn gezicht en naam onbekend, en dat ik alles mag delen waarover ik getwijfeld heb. De mensen die ik pijn zou willen doen of heb gedaan, de mensen die ik simpelweg vergeten was, tot ze me weer herinnerden aan hun bestaan. De keren dat ik niet opendeed, niet thuis was, mijn telefoon expres vergat, vertrok zonder iets te zeggen. Het moment dat ik wist dat ik niet meer van hem hield maar een half jaar wachtte voor ik de moed had hem aan te kijken en zijn hart in stukken te staren. Over de uren dat ik op mijn keukenvloer zat en dacht: fok alles. Het schelden, het knijpen, als ik geen woord meer had om op te staan. Mijn biecht zou geen schuldbekentenis zijn, ik zou geen spijt betuigen. Simpelweg mijn leven delen. Het is gegaan zoals het is gegaan. En ondanks al mijn falen verdien ik geen straf. Laten we het zien als tussentijdse evaluatie. Ik zou gaan zitten en zeggen: ‘ik ben geen goed mens. Wel doe ik mijn best, mijn best om elke dag een beetje beter te worden dan ik was’.

Zo zou ik willen biechten.

Ik wil graag een God. Een zichtbare God die vertelt wat ik moet doen en waarom en dat als het even moeilijk is dat ook dat dan uiteindelijk zin heeft. Af en toe mis ik die God heel erg. Hij was er, hij verdween, soms duikt hij weer op en weet ik niet in hoeverre ik die ervaring zelf creëer: is hij een herinnering, een wens, een laatste houvast? Misschien was hij mijn denkbeeldige vrindje of een onzichtbare variant van mijn vader maar er bestond geen enkele twijfel dat hij er was. ’s Ochtends groette ik hem als eerste, voor alles wat ik in mijn mond propte vouwde ik mijn handen om hem te danken, op school zongen we hem dagelijks meerdere malen luidkeels toe en elke nacht voor ik ging slapen vroeg ik hem om hulp bij een verloren pen of zieke hamster, voor ik hem welterusten zei.

Zo geloofde ik in God.

Op mijn middelbare school, waar de geschiedenisleraar grondig vloekte en er met Pasen een toneelstuk werd opgevoerd waarbij iemand een glas water over het podium wierp om vervolgens demonstratief ‘over water te lopen’, opperde iemand voor het eerst de gedachte dat God niet zou bestaan. Ik moest me verdedigen. Met bewijzen komen voor het bestaan van iets dat er mijn hele leven geweest was.

Ik weet niet of geloven in iets onzichtbaars getuigt van moed of naïviteit.

Ik wil graag een kerk. Een plek om samen te komen, ergens bij te horen, de wereld te leren kennen door er vooral heel veel vragen over te stellen. Te zingen, naar verhalen te luisteren, stil te zijn en na te denken, op dropjes te kauwen terwijl ik naar de kromming van neuzen naast me kijk, alle neuzen dezelfde kant op, omdat dat traditie is, naar ramen te kijken die verhalen verbeelden van volken die volgden omdat ze ergens in geloofden. Koffie te drinken, elkaar aan te kijken en de week door te spreken. En na afloop op de fiets te luisteren naar die stem in mijn hoofd die misschien wel God zou kunnen maar niet hoeft te zijn.

Ik wil preken, spreken, biechten, geloven, twijfelen, zekerweten.
Ik wil alles.
Ik denk, ik doe, ik schrijf.
Omdat alles begint met een woord.


Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

Het Vertrek (3) - De krakende vloer

Het Vertrek (3) - De krakende vloer

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de derde aflevering. Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Outsider art is in zwang bij musea die pleiten voor diversiteit. Amber Bloos vraagt zich af of de term nu echt bijdraagt aan de erkenning van de kunstwerken van gemarginaliseerde mensen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan