Asset 14

De Bijslaap

Frank Bloem is acht weken lang de Zondagsschrijver. Hij schrijft voor hard//hoofd een bijzondere verhalenserie over personen die worstelen met hun lichaam, of met dat van een ander. Acht verhalen die op ingenieuze wijze in elkaar grijpen. Acht verhalen die onder je huid kruipen. Vandaag deel VII: "De Bijslaap".

We hadden afgesproken in een koffiehuis in het centrum van Amsterdam. Op het moment dat ik hem in de deuropening zag staan wist ik dat hij de man was waarvan ik zou gaan houden. Eigenlijk was het een bevestiging van wat ik als vage onderstroom de voorgaande dagen met me had meegedragen. Ik zag hem, ik wist dat het waar was.

Vervolgens, de rest van het verhaal.

Van hoe we voor het eerst mijn verjaardag vierden die herfst, met tompoucen in het parkje voor mijn huis met neerdwarrelende bladeren en lange schaduwen, op de laatste warme dag van dat jaar.

Ik vind het zelf wel een echt verhaal, alleen zo jammer dat ik niet de enige ben die dit beleefd heeft. Met mij zijn er zo velen, met coiffures die kunstmatig de vroegere kleur hebben behouden. Als jonge meisjes werden we verliefd op jongens die net iets ouder waren dan wijzelf. Maar bezet.

Voor mij is het verhaal bijzonder, voor de buitenwereld niet. Voor niemand eigenlijk. Misschien later voor zijn kinderen. Ik mag ze wel. Te oud zijn ze om nog wat van me op te kunnen steken.

Haar haardos is met de invallende herfst wel mee vergrijsd, zichzelf in de gerieflijke positie wetend dat de liefde voor háár man door de wet wordt beschermd. Haar huwelijk is een bastion van waaruit ze niet meer te verdrijven is.

Als uiteindelijk onze man, dit middelpunt, enkele jaren tussen ons beiden heen en weer heeft gependeld, en als gevolg van dit forenzen zijn hart ermee stopt, dan haalt de weduwe de iets te vroeg overledene als een jachttrofee de poorten van haar kasteel binnen.

Wat ze buiten laat rotten is de herinnering aan deze liefde, die ternauwernood was opgebloeid tussen haar man en een vrouw die hem wilde geven wat hij miste.

Mijn lot, en ik wil niet zeuren, is afgeserveerd te zijn. Na de kortstondige opleving van mijn lichaam verwelk ik dan toch nog achter de kamerplanten, met als troost een hanger om mijn nek waarin zich de as van mijn minnaars lul bevindt.

Ik wil aandacht. Mijn lichaam moet bemind! Niet de herinnering aan het strelen houdt mij levend, maar het strelen zelf. Dus ik streel mezelf. Sinds zijn dood streel ik mijzelf onophoudelijk.

Het strelen is overgegaan in krabben. En nu zit ik bij u. Dokter.

IK HEB JEUK!

Ik zit hier te janken. Wat een verlies van decorum.

Als kind droomde ik ervan door indianen gevangengenomen te worden en vastgebonden te worden aan een totempaal.

DIE JEUK IS NIET PSYCHISCH.

Ik ga pas weg als er een recept uit die computer van je is gekomen.

Voor mijn part haalt je assistente er de brandweer bij.

Graag zelfs.

Ik sta op een woensdagmiddag met mijn koffers op Schiphol. Het kleine amulet hangt om mijn nek en de as van mijn overleden vriend bungelt zoals hij bij leven gebungeld heeft. Mijn koffer wordt op de band gelegd en ik ga langs grijpgrage douaniers en door slurven om me uiteindelijk in een vloeiende parabool door het luchtruim te bewegen.

Ik stap uit, slurf, douane, en treed het luchtveld uit, een droge bloedhete wereld in. De jeuk wordt erger. Door de warmte. In Amerika zijn geen indianen meer. Maar in een ander werelddeel misschien nog wel.

DeBijslaap
Beeld: Lisa-Marie van Barneveld

Ik begeef me per taxi naar de dichtstbijzijnde markt. Diverse pick-up-trucks van het merk TOYOTA rijden af en aan. Zo heb ik het mij voorgesteld. Zo presenteren mijn ontvoerders zich, voordat ze me meenemen.

Waar blijven mijn schakers? Mijn helden!

In de drukte merken ze me niet op. Ze zien me niet. Er worden spullen verkocht, er wordt handel gedreven. Alles om mij heen, maar niet om mij.

Ik gooi mijn rolkoffer op de grond. Ik doe mijn schoenen uit en ga op blote voeten op de warme bepoederde bodem staan. De jeuk wordt erger, ik ontdoe me van mijn kleding en sta daar in die warmte. Hef mijn armen omhoog, draai het dopje van het flesje waarin mijn man zich bevindt en strooi het uit over mijn lichaam, dat bekleed is met schilferende rode en jeukende striemen, en nu ook met de as, die ik in mijn poriën wrijf.

Wat strelend begon wordt krabben. Ik krab mijn man mijn huid in.

Nu zien ze me ineens wel staan.

Nu komt er ineens wel een TOYOTA pick-up-truck het pleintje oprijden, nu word ik wél geschaakt en meegenomen. Vastgebonden en overmeesterd.

Luistert u nog wel?

Denkt u aan de boodschappen?

Aan de pan die u moet vullen, aan het geld dat u aan mij verdient, aan de kinderen die u papa noemen en die nu ergens in deze stad buitenspelen. Denkt u aan uw vrouw die misschien al voor de derde keer zwanger is. Aan wat u van het weekend gaat doen, aan wat de naam van uw nieuwe kind zal zijn, aan de kleur van de auto die u van plan bent te kopen. Of het horloge. Denkt u aan uw ouders die nog bij elkaar zijn en inmiddels wel erg oud worden. Aan uw poezen waarvoor u gisteren het laatste blikje hebt opengemaakt of dat het wc papier alweer op is, of de vaatwastabletten. Misschien denkt u aan uw eindejaarslot of het verlengen van uw paspoort. Dat u bloemen moet bestellen voor uw schoonmoeder die morgen jarig is of aan de studieschuld die bijna afbetaald is. Denkt u aan de geur van uw leven? Aan het vers gepoetste leder en uw blinkende bolide. Denkt u maar fijn.
Denk maar aan de dingen die geen kwaad kunnen. Lieve, ongeschonden dokter.

Terwijl ik tegenover u zit.
Met jeukende benen en afbrokkelend decorum.
En wacht tot ik verlost word door een brandweerman.

Uit uw
Koele
Smetteloze
Grijze
Kamer.

--
Frank Bloem (1978) is beeldend kunstenaar, bedenkt corporate identities, is internetradiopionier en schrijft. Hij studeerde Beeldende Kunst aan de Gerrit Rietveldacademie en was Artist in Residence bij Het Vijfde Seizoen, AiR! en Badgast.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier. 

Mail

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Faust [working title] (foto door Michel Schnater) door

De opera Faust [working title] doorbreekt de stilte in corona-tijd

Iris Blaak liet zich meevoeren door 'Faust [working title]' van De Nationale Opera en interviewde de makers: Manoj Kamps en Lisenka Heijboer Castañón. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inclusief

En dan nu inclusief

Deze week worden onze redacteuren blij van de vervanger van Harry Potter, foto's van krioelende stadsbewoners en de Duitse keuken. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

In ‘Adult Alternative’ verleggen transgender modellen de grenzen van het begeerlijke

In ‘Adult Alternative’ verleggen transgender modellen de grenzen van het begeerlijke

Met Adult Alternative, ‘de eerste erotische fototentoonstelling met transgender, intersekse en non-binaire modellen ooit’, wil Pride Photo Nijmegen een taboedoorbrekende expo neerzetten. Die belofte wordt slechts ten dele waargemaakt, zag Marte Hoogenboom – al is ook dat de moeite waard. Lees meer

Heimweek Mixtape

Heimweek Mixtape

Heimwee kan niet zonder muziek, en een themaweek niet zonder mixtape. Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met liedjes gekozen door redacteuren. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nieuwe nostalgie 1

Nieuwe nostalgie

Normaal gesproken vragen wij onze redacteuren: wat maakt je blij? Tijdens de Heimweek: wat maakt je nostalgisch? Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan