Asset 14

Marmergod

Roelof ten Napel is acht weken lang de Zondagsschrijver. In deze periode verkent hij voor Hard//hoofd de betekenis van verlangen, in acht fictieve essays. Vandaag deel vijf, over missen en het gewicht van iets dat leeg is.

Simone Weil schrijft, als het om God gaat, over twee uitersten van hoe we ons tot Hem zouden verhouden.

Aan het ene uiterste is alles van Hem vervuld, ervaar je de hele schepping als goddelijk: vogelzang, schemering, waterval, rat, kinderlach, bergtop, klif, dans, arbeid, wind. Voor het andere uiterste – waar Weil zichzelf plaatst – is alles juist te veel; elk stuk schepping zit in de weg, alles wat geschapen is, is in elk geval niet de schepper. Ze omschrijft het ergens als dat God niet schiep door er iets bij te maken, maar door zichzelf terug te trekken; Hij was alles, en werd minder, zodat de schepping er zou kunnen zijn. Wat Weil wil, is Hem teruggeven aan Zichzelf. Ze zou, dat zegt ze, het uitzicht willen kunnen zien van een onbekeken landschap. Ze zou zichzelf zo afwezig mogelijk willen maken, zodat ze geen obstakel vormt tussen God en Zijn schepping, zodat Hij dichterbij Zijn werk kan zijn.

Ik noem het trouwens uitersten, alsof er een spectrum tussen zit, maar ik weet niet of je echt geleidelijk van de ene naar de andere kant zou kunnen.

Weil ervaart haar bestaan dus als een afstand tussen Hem en de wereld. Alsof Hij dichterbij zou zijn als zij maar zou ontbreken. Maar hoe wordt wat afwezig is God? Waarom specifiek Hij? Hoe verenigt alles wat er niet is zich in één Afwezige?

Volgens mij bedoel ik dit: hoe komt het dat als Hij het is die niets is, Hij het is die niets is?

Blijkbaar raken mijn woorden er ook van op, gaat de betekenis hem puur in de nadrukken zitten, in waar ik vertraag.

Hard_Hoofd_Zomerseries_V

Weil schrijft ook dat wie niet van elkaar houden, niet van elkaar gescheiden zijn – dat afstand pas ontstaat als je wilt dat hij er niet zou zijn. Op die manier kan ik het me wel voorstellen, een specifiek ontbreken. Een gemis dat voelbaar wordt doordat je het zelf, actief, mist.

Ik dacht laatst aan hoe dat tussen mij en Ezra zat, wat ik toen voelde. Ik zag het voor me: mijn hart als een marmerblok waarin ik hem aanbracht als een holte. Is dat het? Dat verlangen zorgt dat je dat wat je zou willen uit jezelf wegneemt; dat je een leegte in jezelf maakt waar die ander in zou passen. Dat het opeens voelde alsof hij daar hoorde te zitten, terwijl dat eerder nooit zo was.

Hij vertelde eens over een heel kort verhaal van Franz Kafka. Amper een verhaal, eigenlijk – het is maar één zin. Het ging zo:

‘Luipaarden breken de tempel binnen, en zuipen de offerkruiken leeg; dat herhaalt zich steeds weer; ten slotte kan men het voorspellen en wordt het een deel van het ritueel.’

Misschien is dat mooier. Er gebeurt wat er gebeurt. Als je iets weet van wat er gaat gebeuren, dan kun je wat je zelf van plan bent te doen er misschien op afstemmen. En dat is dat. Of ‘mooier’, in elk geval minder moeilijk – iets of iemand missen is niet lelijk, maar verlangen kost moeite, kost adem. Je eigent je een leegte toe, je houwt hem uit marmer, en daar blijft hij zitten. Je zou denken dat zoiets je lichter zou maken. Waar komt dan die zwaarte vandaan?



Mail

Roelof ten Napel (1993) is schrijver. Hij publiceerde Constellaties (2014) en Het leven zelf (2017) en was laureaat van het C.C.S. Crone-stipendium. Zijn poëziedebuut, Het woedeboek (2018), is genomineerd voor de Grote Poëzieprijs, de C. Buddingh' en de Poëziedebuutprijs Aan Zee.

Elzeline Kooy is een illustrator/striptekenaar, wonend en werkend in Rotterdam. Haar werk kenmerkt zich door een tikkeltje onhandige lijn en surrealistisch kleurgebruik. Elzeline wordt hierbij geïnspireerd door situaties die zij in haar dagelijks leven observeert.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Een nieuw feminisme zet sociale media naar zijn hand

Sociale media moedigen ‘seksuele objectificatie’ aan zodat we langer van hun diensten gebruik maken. Des te interessanter is daarom het recente tegengeluid vanuit de traditionele ‘tempels’ van seksuele objectificatie: de pop-, mode- en pornoindustrie. Lees meer

Als het spuug ons aan de lippen staat 1

Als het spuug ons aan de lippen staat

Kun je bang worden van het water bij de Lauwersdijk dat ieder jaar een páár milimeter stijgt? Filosoof Tjesse Riemersma schrijft over nonchalance, paniek en of het mogelijk is om goed bang te zijn in tijden van klimaatverandering. Lees meer

Nieuws in beeld: De schone schijn van shein

Je nieuw bloesje heeft een louche verleden

Achter het succes van retailapp Shein zou 'moderne slavernij' schuilgaan. Lees meer

Nieuws in beeld: Genoeg van het ongenoegen

Genoeg van het ongenoegen

Slopen, slopen, slopen - volgden de relzoekers van vorige maand niet gewoon het voorbeeld van de regering? Lees meer

Fenomenologie van de moshpit

Fenomenologie van de moshpit

Wat is de aantrekkingskracht van de moshpit? Volgens Wout Nordbeck, essayprijswinnaar van Wijsgerig Festival DRIFT, kan enkel de fenomenologie ons helpen deze vraag te beantwoorden. Lees meer

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Het geweld van de sloopkogel en de leugens van de dialoog

Geweld kent vele vormen: uit je huis gedreven worden, een politieknuppel op je kaak krijgen, en een beschaafd gesprek moeten houden met de mensen die je huizen slopen en je zojuist tegen de grond werkten. Al deze vormen passeerden de revue tijdens de Woonopstand. Lees meer

Daten en rouw

Daten als de dood nog naklinkt

Rouw laat geen enkel deel van het leven onberoerd, merkt Babet te Winkel na het overlijden van haar moeder. In dit persoonlijke essay onderzoekt ze de relatie tussen daten en de dood. Lees meer

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Zo divers als het brein is, zo identiek is de medicatie

Van de Nederlanders met autisme krijgt ongeveer de helft ooit medicijnen voorgeschreven, maar veel opties zijn daar niet in. Lees meer

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Hoe ik een man van mezelf probeerde te maken

Max Urai heeft in zijn jonge jaren veel voorbeelden gehad van mannelijkheden die niet draaien om auto's herkennen en gewichtheffen. Toch merkt hij nu dat een mens zich maar tot zoverre kan pushen om anders te worden dan hij/zij/hen is. Lees meer

Nieuws in beeld: 17

Gevaccineerde Big Bird vogelvrij voor conservatieve Amerikanen

Big Bird kreeg een vaccin en nu zijn conservatieve Amerikanen boos. Lees meer

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Leer gewoon de regeltjes, luilakken

Dyslexie is alleen een handicap omdat we het belang van foutloos Nederlands overschatten. In ons professionele en persoonlijke leven zou spelling niet bepalend moeten zijn, stelt Vivian Mac Gillavry, zelf dyslectisch. Lees meer

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

Een ode aan de zinloosheid van het bestaan

De millennial beweegt zich in een wereld vol problemen, waar niets zeker lijkt te zijn. Waarom blijven zoeken naar vaste betekenis, vraagt Aisha Mansaray zich af. Kunnen we niet beter een vrolijk soort nihilisme omarmen? Lees meer