Asset 14

God

Zondagsschrijver (V): God

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel vijf: God.

08.00 uur
Wakker worden, wakker worden Justus, sla het dekbed van je af en zet je voeten op het koude zeil. Je kleren liggen klaar, gisteren uitgezocht, gestreken en op je stoel gelegd. Ga je douchen, poets je tanden, scheer de stoppels van je wangen. Kam je haar tot het in zijdezachte gordijntjes langs je gezicht hangt. Pak de gel, kam het achterover. Schud dan toch wat krullen los. Neem plaats aan je bureau, dat mag in je onderbroek, en knip je nagels. Ook die van je tenen. Juist die van je tenen. Trek je kleren aan. Die broek staat je goed met die paarse blouse, kijk maar. Draai een rondje voor de spiegel. Knik. Zeg eens iets. Harder, ik kan je niet verstaan. Misschien moet je het schreeuwen. Heel goed. Kijk eens uit het raam. Zie je die man? Die man hoorde het ook. Hij ziet je, neemt zijn hoed af. Hij kent je maar jij bent hem vergeten. Dat is niet erg. Hij wordt oud. Zijn haren plakken aan elkaar. Je ziet zijn schedeldak door het zilver schijnen.

11.45 uur
Leg die Snickers maar terug. We waren op weg naar het brood. Pak maar een hele, dan kan je even vooruit. Nee, niet de ham-kaas croissants. Terugleggen. Leg terug. Soms weet ik niet of je me echt niet hoort of simpelweg negeert. Nou goed, twee ham-kaas croissants dan. Maar ook dat brood, volkoren. Nu nog even richting kaas. Al zou ik liever zien dat je veganist werd. Die dieren zijn er niet per se voor jouw plezier. Doe dan op z’n minst belegen, jong smaakt nergens naar. Vergeet het afwasmiddel niet. Toiletpapier, scheerschuim, vaatdoekjes. Loop even terug. Pak dat zakje wortels maar, voor als je straks weer trek krijgt. Doe nou maar gewoon. Ik weet best dat er nog een reep chocola op kantoor ligt en we weten allebei hoe dat gaat. Oké, kies maar: de linker of de rechterrij. Ja, ik dacht, ik geef je weer eens iets te kiezen. Dat stimuleert je verantwoordelijkheidsgevoel. Links, zeker weten? Oké, maken we er een wedje van. Als je bij links sneller aan de beurt bent dan dat meisje met de rode jas rechts, dan laat ik de hele dag de zon schijnen. Of nee: dan springt er vandaag niemand van een flat. Gemiddeld zijn daar in Nederland 2,5 levens per dag mee te winnen. Nog steeds zekersteweten links? Goed, wat jij wil. We zullen zien.

13.55 uur
Adem in, hou even vast, blaas uit. Langer, hou vol, alles uitblazen tot je longen leeg zijn. Heel goed. Opnieuw. Je hart klinkt goed. Stabiel. Oké, de deur gaat open. Wacht tot ze je naam noemt. Glimlach en sta op. Strijk je blouse glad. Geef haar een stevige handdruk, zeg je naam. Kijk haar aan, kijk haar diep in haar ogen en kijk weg. Stap de kamer in en ga zitten. Laat haar uitpraten. Luister. Knik zodat ze weet dat je luistert. Zeg af en toe ‘aha’ of ‘exact’. Zak iets onderuit. Plaats je linkerenkel boven je rechterknie. Vouw je handen, net boven je kruis. Tik met je duimen tegen elkaar. Kuch. Wees niet bang, we hebben geoefend, je kan dit, jij kan dit als geen ander. Jij bent de juiste mens op de juiste plek. Dat weet ik, dat weet jij. Nu zij nog. Spreek.

15.10 uur
Loop terug naar kantoor. Eet die chocoladereep.
Geniet. Als ik kon zou ik je zoenen.

17.30 uur
Opletten, altijd opletten Justus. Je telefoon gaat. Pak het toestel uit je broekzak. ‘Mama belt’. Schuif met je duim naar rechts. Zeg je naam. Luister. Blijf ademhalen. Leg de telefoon op tafel, zet op luidspreker. Luister. Kijk naar je handen. Zie ze trillen. Zeg iets terug. Maakt niet uit wat. Zeg iets liefs. Zeg dat je zo langskomt. Dat je nu langskomt. Hang op. Luister naar je hart. Het klopt nog steeds. Hoor je? Je hart klopt nog steeds. Het klinkt goed. Nu opstaan. Sta op.
Ik heb je gewaarschuwd voor die linker rij, Justus.

00.20 uur
Welterusten.

00.41 uur
Waarom slaap je niet?

01.00 uur
Tel een schaap of denk aan die keer dat je moeder je een fiets gaf terwijl je niet eens jarig was.

03.10 uur
Ga slapen.
Ik heb nog meer te doen.



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomChef Papier
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 2

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Automatische concepten 81

Een extatische ruimte-odyssee

'In the 30th century, everybody wants to come.' Maar wat als je van het ene op het andere moment niet meer klaar kunt komen? Lees meer

Meander (maar ook weer wel)

Meander (maar ook weer wel)

In het park achter het huis van haar ouders staat een plakkaatje met een gedicht van Marte Hoogenboom, dat ze schreef toen ze nog anders heette. Zo nu en dan gaat ze erlangs om het te herlezen, maar of ze er ooit écht naar terug kan? Lees meer

Mensen uit een ander leven

Mensen uit een ander leven

Tijdens een schrijfretraite op het Noord-Franse platteland ontmoet Eva van den Boogaard twee mensen met wie het meteen klikt. Maar zo snel het contact was gelegd, zo snel is het weer verbroken bij het afscheid. Of ziet ze ze nog terug? Lees meer

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Over racistisch politiegeweld zing je geen aria’s – of wel?

Het publiek bij de allerlaatste voorstelling van Blue, over racistisch politiegeweld, hoefde niet verteld te worden hoe hyperactueel de voorstelling was die ze zagen. Lees meer

Column Marthe

De liefde tegen het systeem

Kan de liefde alle verschillen tussen mensen overwinnen? Marthe van Bronkhorst betwijfelt het na een vurig debat tijdens een date. Lees meer

:Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’ 1

Postbode Dirk: ‘Als ik later thuiskwam, maakte dat geen reet uit’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Dirk. Lees meer

Afscheidsrede: ‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, niet een vrije markt’

‘Hard//hoofd is een vrije ruimte, geen vrije markt’

Marte Hoogenboom blikt terug op haar tijd als hoofdredacteur van Hard//hoofd. Na tweeënhalf jaar dienst vraagt ze zich nog steeds af wat Hard//hoofd eigenlijk is. Lees meer

:Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: jij bent een harde werker’ 1

Postbode Mustafa: ‘Ik wil dat ze van mij zeggen: dat is een harde werker’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is een deel van het verhaal van Mustafa. Lees meer

Van 0-en en 1-en of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Van 0'en naar 1'en, of: waarom ik me eindelijk programmeur durf te noemen

Als schrijver die 'iets' met computers doet, krijgt Marten Hoekstra vaak de vraag wat dat werk precies inhoudt. In dit essay onderbouwt hij de kracht achter dit ambacht. Lees meer

Monddood

Schrijven is eigenlijk monddood maken

Je kan altijd over de rug van de ander schrijven, toch? Marthe van Bronkhorst raakt hierover in discussie op een literaire avond die steeds absurdistischer wordt. Lees meer

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar. Ik verdien 13 euro per uur’

Postbode Bas: ‘Advocaten en ondernemers hebben het voor elkaar’

Als sorteerder bij PostNL werd kunstenaar Monica Overdijk gegrepen door de bravoure en no-nonsensementaliteit van haar collega's. Ze portretteerde zeven van hen. Dit is het verhaal van Bas. Lees meer

Een docent met een lichaam

Een docent met een lichaam

Ook wanneer Eva voor de klas staat is ze in de eerste plaats een mens met een lichaam dat behoeftes kent. Maar dat blijkt minder vanzelfsprekend dan het lijkt in het onderwijs. Lees meer

Nieuws in beeld: De macht van het volk

De macht van het volk

De beelden die uit Iran naar buiten komen zijn schaars. Dat raakt illustrator Pirmin Rengers, die een wereld gewend is waarin media volledig worden gedomineerd door beeld. Lees meer

Stemvorken

Stemvorken

Hoe onderzoek je lesbische aantrekking als je eerste kennismaking daarmee porno is, gericht op een mannelijke fantasie? Met ‘Stemvorken’ won Leonore Spee Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Ongewerveld

Ongewerveld

Kan erotiek ook schuilen in pijn, verdriet en kwetsbaarheid? Met ‘Ongewerveld’ won Jori(k) Amit Galama de juryprijs van Het Rode Oor 2022, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Sluit je vóór 1 januari aan en ontvang jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel