Asset 14

Dank

Zondagsschrijver (IV): Dank

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel vier: Dank.

Het is een zaterdag, de zon schijnt en de dag begint pas echt als Simone ziet dat een volle fles shampoo zichzelf heeft uitgeknepen in haar tas. Boven haar agenda, twee notitieboekjes, een roman met een roodborstje op de cover, make-up, appel, lievelingstrui en waterfles. Een uur later springt ze net op tijd de trein in om daar een tafeltje open te klappen om haar ontbijt op uit te stallen om er vervolgens een geplette frikandel tussenuit te zien rollen, die op haar nieuwe jurk terechtkomt en een vettige mayonaisevlek achterlaat. Zo’n dag.

Na de trein stapt ze in een bus. Daarna loopt ze in een kwartier naar de begraafplaats. Ze is er lang niet geweest.

Een oude vrouw loopt gekromd over het grindpad, een zware gieter in haar hand. Even overweegt ze de vrouw te helpen maar ze heeft te weinig zin om het daadwerkelijk te doen. Ze blijft staan en kijkt hoe de vrouw voortstrompelt op haar zwarte klompjes. Aan het einde van het pad zet ze de gieter neer bij een overdadig versierd graf. Simone kan nog net de lantaarntjes zien die boven de grafsteen hangen en de plastic vlinder die uit de grond steekt. Uit een tas haalt de vrouw een rubberen matje dat ze laat vallen op de grond. Voorzichtig, hand voor hand, knie voor knie, positioneert ze zich op het matje en begint wat plantjes te fatsoeneren met een kleine gele schep.

Simone staart naar het tafereel zonder er echt iets van te vinden. Dan loopt ze door, naar het graf waar ze al lang had moeten zijn.

Op de liggende marmeren steen groeit een donzig laagje mos. Het ziet er zacht en aaibaar uit, als een vachtje. Simone wrijft erover met de punt van haar schoen. Kijkt dan even om zich heen, alsof ze iets doet wat niet mag. Ze wrijft iets harder, tot de eerste letter van de gegraveerde naam weer zichtbaar is. Daarna veegt ze haar zool af in het omliggende gras. Ze schraapt haar keel. ‘Sorry’. Het was niet het woord dat ze wilde zeggen. Ze probeert het opnieuw. ‘Sorry.’ Ze schudt haar hoofd. Simone zegt niet vaak sorry, daar het geen enkel nut dient: iets dat stuk is praat je nooit meer heel. Sorry is een waardeloos woord, met als enig doel een eigen gevoel van schuld weg te nemen. Sorry is een egoïstisch woord. ‘Sorry’ zegt ze opnieuw tegen de steen in de zon.

Ze houdt haar handen onder het kraantje en laat er wat water in lopen. Eerst drinkt ze, kleine slokjes, dan plenst ze de rest in haar gezicht. Ze vult een van de gieters met water, pakt een harde bezem, en loopt ermee terug richting graf. De gieter is zwaar. Af en toe zet ze hem neer, wisselt bezem en gieter van hand, houdt haar doel in zicht. Soms raakt ze het groene plastic met haar knie waardoor water over de rand klotst. Bij het graf tilt ze de gieter hoog boven haar hoofd en kiept hem iets naar voren. De inhoud plenst krachtig op de steen en het water spat alle kanten op. Donkere vlekken op haar jurk, natte tenen in haar gympen. Ze pakt de bezem en zet een van haar voeten opnieuw op de steen. Ze borstelt, schrobt, wrijft, duwt en trekt tot letter na letter de volledige naam verschijnt. Het mos plakt in plukjes aan elkaar, rolt zich op tot bolletjes beest. De zwarte steen glanst haar nu tegemoet, alsof hij gisteren is neergelegd. Ze legt de bezem neer, plaatst de gieter ernaast. Strijkt dan haar jurk glad, sluit haar handen en haar ogen en denkt even na. Egeltjes. Daar deden de bolletjes mos haar aan denken. Egeltjes, angstig opgerold, hun stekels paraat.

‘Dankjewel’. Ze zegt het voor ze kijkt. Opnieuw, met open ogen nu: ‘dankjewel.’ En opnieuw. ‘Dankjewel.’ Opnieuw. ‘Dankjewel. Voor het luisteren als ik zweeg, voor de stamppot als ik vergat te koken, voor de bank als ik mijn bed niet in durfde, voor het lachen zonder reden, voor het plannen van een dagje dierentuin zodat ik eindelijk de hamerhaai kon zien, voor het aaien van mijn rug als ik even niets meer wist, voor het niet wegkijken als ik heel lang en heel lelijk huilde, voor het er zijn. Dankjewel.’ Simone staart naar de vlek van de frikandel op haar jurk. ‘En sorry. ’

Als ze terugloopt richting de ingang zit de oude vrouw nog steeds op haar knieën naast het graf. Een kindergraf, ziet ze nu. Talloze plantjes, bloempjes, kaboutertjes en een kleine metalen regenboog. Daarboven de vlinder, zachtjes draaiend alsof ze vliegt. Even blijft Simone staan. ‘Mooi’, zegt ze. De oude vrouw kijkt niet op maar trekt wat sliertjes onkruid weg. ‘Dankjewel.’



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

Alles Vijf Sterren: 44

Warm en comfortabel

Deze week worden onze redacteurs blij van een goede jas en muziek om mee naar bed te gaan (of juist mee op te staan). Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Een dag uit het leven

Een dag in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt

Er zijn zoveel dingen die je zou kunnen zijn. Bioboer, au-pair à Paris, muze, schrijver, schilder, heks... En tegelijk heb je maar één leven om al je ambities in waar te maken. Lies Jo Vandenhende deconstrueert deze tragiek liefdevol door ons een dag mee te nemen in het hoofd van een lichaam dat niet uit bed raakt. Met een illustratie van Tonke Koppelaar. Lees meer

Automatische concepten 38

Hard//hoofd zoekt een nieuwe adjunct-hoofdredacteur

De adjunct-hoofdredacteur is het aanspreekpunt voor redacteuren en heeft een stem in belangrijke beslissingen. Lees meer

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties) 2

Hard//hoofd zoekt een beeldredacteur (illustraties)

Ter ondersteuning van de chef Illustratie zijn wij op zoek naar een beeldredacteur illustraties. Lees meer