Asset 14

Dank

Zondagsschrijver (IV): Dank

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel vier: Dank.

Het is een zaterdag, de zon schijnt en de dag begint pas echt als Simone ziet dat een volle fles shampoo zichzelf heeft uitgeknepen in haar tas. Boven haar agenda, twee notitieboekjes, een roman met een roodborstje op de cover, make-up, appel, lievelingstrui en waterfles. Een uur later springt ze net op tijd de trein in om daar een tafeltje open te klappen om haar ontbijt op uit te stallen om er vervolgens een geplette frikandel tussenuit te zien rollen, die op haar nieuwe jurk terechtkomt en een vettige mayonaisevlek achterlaat. Zo’n dag.

Na de trein stapt ze in een bus. Daarna loopt ze in een kwartier naar de begraafplaats. Ze is er lang niet geweest.

Een oude vrouw loopt gekromd over het grindpad, een zware gieter in haar hand. Even overweegt ze de vrouw te helpen maar ze heeft te weinig zin om het daadwerkelijk te doen. Ze blijft staan en kijkt hoe de vrouw voortstrompelt op haar zwarte klompjes. Aan het einde van het pad zet ze de gieter neer bij een overdadig versierd graf. Simone kan nog net de lantaarntjes zien die boven de grafsteen hangen en de plastic vlinder die uit de grond steekt. Uit een tas haalt de vrouw een rubberen matje dat ze laat vallen op de grond. Voorzichtig, hand voor hand, knie voor knie, positioneert ze zich op het matje en begint wat plantjes te fatsoeneren met een kleine gele schep.

Simone staart naar het tafereel zonder er echt iets van te vinden. Dan loopt ze door, naar het graf waar ze al lang had moeten zijn.

Op de liggende marmeren steen groeit een donzig laagje mos. Het ziet er zacht en aaibaar uit, als een vachtje. Simone wrijft erover met de punt van haar schoen. Kijkt dan even om zich heen, alsof ze iets doet wat niet mag. Ze wrijft iets harder, tot de eerste letter van de gegraveerde naam weer zichtbaar is. Daarna veegt ze haar zool af in het omliggende gras. Ze schraapt haar keel. ‘Sorry’. Het was niet het woord dat ze wilde zeggen. Ze probeert het opnieuw. ‘Sorry.’ Ze schudt haar hoofd. Simone zegt niet vaak sorry, daar het geen enkel nut dient: iets dat stuk is praat je nooit meer heel. Sorry is een waardeloos woord, met als enig doel een eigen gevoel van schuld weg te nemen. Sorry is een egoïstisch woord. ‘Sorry’ zegt ze opnieuw tegen de steen in de zon.

Ze houdt haar handen onder het kraantje en laat er wat water in lopen. Eerst drinkt ze, kleine slokjes, dan plenst ze de rest in haar gezicht. Ze vult een van de gieters met water, pakt een harde bezem, en loopt ermee terug richting graf. De gieter is zwaar. Af en toe zet ze hem neer, wisselt bezem en gieter van hand, houdt haar doel in zicht. Soms raakt ze het groene plastic met haar knie waardoor water over de rand klotst. Bij het graf tilt ze de gieter hoog boven haar hoofd en kiept hem iets naar voren. De inhoud plenst krachtig op de steen en het water spat alle kanten op. Donkere vlekken op haar jurk, natte tenen in haar gympen. Ze pakt de bezem en zet een van haar voeten opnieuw op de steen. Ze borstelt, schrobt, wrijft, duwt en trekt tot letter na letter de volledige naam verschijnt. Het mos plakt in plukjes aan elkaar, rolt zich op tot bolletjes beest. De zwarte steen glanst haar nu tegemoet, alsof hij gisteren is neergelegd. Ze legt de bezem neer, plaatst de gieter ernaast. Strijkt dan haar jurk glad, sluit haar handen en haar ogen en denkt even na. Egeltjes. Daar deden de bolletjes mos haar aan denken. Egeltjes, angstig opgerold, hun stekels paraat.

‘Dankjewel’. Ze zegt het voor ze kijkt. Opnieuw, met open ogen nu: ‘dankjewel.’ En opnieuw. ‘Dankjewel.’ Opnieuw. ‘Dankjewel. Voor het luisteren als ik zweeg, voor de stamppot als ik vergat te koken, voor de bank als ik mijn bed niet in durfde, voor het lachen zonder reden, voor het plannen van een dagje dierentuin zodat ik eindelijk de hamerhaai kon zien, voor het aaien van mijn rug als ik even niets meer wist, voor het niet wegkijken als ik heel lang en heel lelijk huilde, voor het er zijn. Dankjewel.’ Simone staart naar de vlek van de frikandel op haar jurk. ‘En sorry. ’

Als ze terugloopt richting de ingang zit de oude vrouw nog steeds op haar knieën naast het graf. Een kindergraf, ziet ze nu. Talloze plantjes, bloempjes, kaboutertjes en een kleine metalen regenboog. Daarboven de vlinder, zachtjes draaiend alsof ze vliegt. Even blijft Simone staan. ‘Mooi’, zegt ze. De oude vrouw kijkt niet op maar trekt wat sliertjes onkruid weg. ‘Dankjewel.’



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
Lees meer
het laatste
Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

 Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

"Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan", ondertekenden onder anderen Zihni Özdil, Jan Roos en Geerten Waling. Ook de namen van niet minder dan twaalf Forum-vertegenwoordigers staan onder de brief. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 31

Het is voorbij voor je het weet

Deze week werden onze redacteuren blij van een veel te korte serie, een ongebruikelijke detective en muziek die niet voor jouw oren bestemd is. Lees meer

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers 1

De rollen omgedraaid - kijken naar kunstkijkers

Wanneer een bezoeker in een museum bij een kunstwerk net wat langer dan de gemiddelde dertig seconden blijft staan, zou Vivian Mac Gillavry diegene het liefst het hemd van het lijf vragen. Om zo min mogelijk mensen lastig te vallen, bedacht ze een undercoveroperatie. Lees meer

Filmtrialoog: Queen & Slim

Queen & Slim

Onze redacteuren zagen Queen & Slim, een 'instant classic met een hoge mate van urgentie'. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan