Asset 14

Dank

Zondagsschrijver (IV): Dank

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel vier: Dank.

Het is een zaterdag, de zon schijnt en de dag begint pas echt als Simone ziet dat een volle fles shampoo zichzelf heeft uitgeknepen in haar tas. Boven haar agenda, twee notitieboekjes, een roman met een roodborstje op de cover, make-up, appel, lievelingstrui en waterfles. Een uur later springt ze net op tijd de trein in om daar een tafeltje open te klappen om haar ontbijt op uit te stallen om er vervolgens een geplette frikandel tussenuit te zien rollen, die op haar nieuwe jurk terechtkomt en een vettige mayonaisevlek achterlaat. Zo’n dag.

Na de trein stapt ze in een bus. Daarna loopt ze in een kwartier naar de begraafplaats. Ze is er lang niet geweest.

Een oude vrouw loopt gekromd over het grindpad, een zware gieter in haar hand. Even overweegt ze de vrouw te helpen maar ze heeft te weinig zin om het daadwerkelijk te doen. Ze blijft staan en kijkt hoe de vrouw voortstrompelt op haar zwarte klompjes. Aan het einde van het pad zet ze de gieter neer bij een overdadig versierd graf. Simone kan nog net de lantaarntjes zien die boven de grafsteen hangen en de plastic vlinder die uit de grond steekt. Uit een tas haalt de vrouw een rubberen matje dat ze laat vallen op de grond. Voorzichtig, hand voor hand, knie voor knie, positioneert ze zich op het matje en begint wat plantjes te fatsoeneren met een kleine gele schep.

Simone staart naar het tafereel zonder er echt iets van te vinden. Dan loopt ze door, naar het graf waar ze al lang had moeten zijn.

Op de liggende marmeren steen groeit een donzig laagje mos. Het ziet er zacht en aaibaar uit, als een vachtje. Simone wrijft erover met de punt van haar schoen. Kijkt dan even om zich heen, alsof ze iets doet wat niet mag. Ze wrijft iets harder, tot de eerste letter van de gegraveerde naam weer zichtbaar is. Daarna veegt ze haar zool af in het omliggende gras. Ze schraapt haar keel. ‘Sorry’. Het was niet het woord dat ze wilde zeggen. Ze probeert het opnieuw. ‘Sorry.’ Ze schudt haar hoofd. Simone zegt niet vaak sorry, daar het geen enkel nut dient: iets dat stuk is praat je nooit meer heel. Sorry is een waardeloos woord, met als enig doel een eigen gevoel van schuld weg te nemen. Sorry is een egoïstisch woord. ‘Sorry’ zegt ze opnieuw tegen de steen in de zon.

Ze houdt haar handen onder het kraantje en laat er wat water in lopen. Eerst drinkt ze, kleine slokjes, dan plenst ze de rest in haar gezicht. Ze vult een van de gieters met water, pakt een harde bezem, en loopt ermee terug richting graf. De gieter is zwaar. Af en toe zet ze hem neer, wisselt bezem en gieter van hand, houdt haar doel in zicht. Soms raakt ze het groene plastic met haar knie waardoor water over de rand klotst. Bij het graf tilt ze de gieter hoog boven haar hoofd en kiept hem iets naar voren. De inhoud plenst krachtig op de steen en het water spat alle kanten op. Donkere vlekken op haar jurk, natte tenen in haar gympen. Ze pakt de bezem en zet een van haar voeten opnieuw op de steen. Ze borstelt, schrobt, wrijft, duwt en trekt tot letter na letter de volledige naam verschijnt. Het mos plakt in plukjes aan elkaar, rolt zich op tot bolletjes beest. De zwarte steen glanst haar nu tegemoet, alsof hij gisteren is neergelegd. Ze legt de bezem neer, plaatst de gieter ernaast. Strijkt dan haar jurk glad, sluit haar handen en haar ogen en denkt even na. Egeltjes. Daar deden de bolletjes mos haar aan denken. Egeltjes, angstig opgerold, hun stekels paraat.

‘Dankjewel’. Ze zegt het voor ze kijkt. Opnieuw, met open ogen nu: ‘dankjewel.’ En opnieuw. ‘Dankjewel.’ Opnieuw. ‘Dankjewel. Voor het luisteren als ik zweeg, voor de stamppot als ik vergat te koken, voor de bank als ik mijn bed niet in durfde, voor het lachen zonder reden, voor het plannen van een dagje dierentuin zodat ik eindelijk de hamerhaai kon zien, voor het aaien van mijn rug als ik even niets meer wist, voor het niet wegkijken als ik heel lang en heel lelijk huilde, voor het er zijn. Dankjewel.’ Simone staart naar de vlek van de frikandel op haar jurk. ‘En sorry. ’

Als ze terugloopt richting de ingang zit de oude vrouw nog steeds op haar knieën naast het graf. Een kindergraf, ziet ze nu. Talloze plantjes, bloempjes, kaboutertjes en een kleine metalen regenboog. Daarboven de vlinder, zachtjes draaiend alsof ze vliegt. Even blijft Simone staan. ‘Mooi’, zegt ze. De oude vrouw kijkt niet op maar trekt wat sliertjes onkruid weg. ‘Dankjewel.’



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Outsider art is in zwang bij musea die pleiten voor diversiteit. Amber Bloos vraagt zich af of de term nu echt bijdraagt aan de erkenning van de kunstwerken van gemarginaliseerde mensen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan