tickets
Asset 14

Doop

Zondagsschrijver (II): Doop

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel twee: Doop.

In een rij staan twaalf jongens op de kade, hun ruggen richting zee. Thomas is de eerste die zich achterover laat vallen, zijn armen stijf tegen zijn benen. Na de eerste plons laat ook Maurits zich vallen, gevolgd door Felix, Maarten, Ton, Tom, Ollie, Justus en Leander. De tweeling Bram en Boras twijfelt even, pakt dan elkaars handen vast en telt af van 3-2-1. Ze sluiten hun ogen en vallen synchroon van de kademuur. Twee lijven, één plons. De laatste en de jongste, Vita, blijft staan. Zijn ouders knikken hem bemoedigend toe. Een buurman wrijft zijn handen warm. Als hij uitademt ontstaan er wolkjes die langzaam verdwijnen in flarden mist. Vita kijkt ernaar. Dan draait hij zich om en kijkt naar de zee. Het water golft rustig, ergens schreeuwt een meeuw. Beneden zich ziet hij een bootje met de negen natte jongens. Boras klimt net aan boord en trekt zijn broer omhoog. De jongens slaan elkaar op de schouders. De schipper schenkt iets uit een thermosfles in kartonnen bekers en deelt ze uit. Nog meer wolkjes die opgaan in de mist. Vita kijkt naar hen, naar de opkomende zon en de zee, en draait zich resoluut om. Hij zuigt lucht zijn longen in, slaat zijn armen tegen zijn benen en geeft zijn lijf over aan de zwaartekracht. Zijn hoofd, topzwaar, kantelt en de rest volgt vanzelf. Zijn tenen verliezen grip, onder wordt boven, dan raakt zijn kruin de zee.

Het water sluit zich boven zijn voeten en hij lijkt dieper te vallen dan hij vallen kan. Zijn rug raakt grond, zijn hoofd een steen. Vormen vervagen, het donker grijpt zijn zicht. De paarse trui bolt op, ontbloot zijn buik. Misschien denkt hij aan dingen die er nu niet meer toe doen. Zijn ouders, de cijfers op school, het meisje in de steeg, het hondje dat hij kreeg op zijn negende verjaardag, het bitter van zijn eerste biertje op het dorpsplein, het rennen, het nachtenlang lezen in een tent van dekens, het rennen, de vakanties in Zweden, het rennen, de kilometers avontuur. Misschien denkt hij niets, voelt hij alleen hoe het water langs zijn wangen glijdt. Dan is er plots dat licht. Zo fel dat hij zijn ogen sluit. Een zucht, belletjes lucht ontsnappen uit zijn longen, werken zich een weg omhoog. Voor het eerst ziet hij zichzelf. Van een afstandje kijkt hij naar zijn pluishaar, de uitstekende ribben, het litteken op zijn kin, de rimpels bij zijn ellebogen, zijn vingers met de afgekloven nagels, de losgeraakte veters van zijn felgekleurde Nikes. Het enige dat hij nog hoort is de beat van zijn eigen hart. Dan graaien vier armen zich een weg tot handen zijn schouders omsluiten. Iemand trekt hem omhoog, richting de lucht. Wanneer hij ligt op te drogen op een bankje op de boot en eindelijk ademhaalt, is niets ooit nog zoals het was. De zon, de zee, het zout op zijn huid.

Ooit was het begonnen. Niemand wist wanneer en waarom maar er waren geruchten. Over de dochter van de huisarts op de hoek, lang geleden. Hoe zij onsterfelijkheid beloofde aan elke jongen die, zonder te rusten aan de overkant, heen en weer zwom in de nacht. Een ander zei dat het ritueel ontstaan was na de watersnood, als een herinnering aan dat niets ooit blijven zou. Weer een ander verkondigde dat het niets van doen had met heldenmoed of natuurgeweld. Het zou simpelweg een proef geweest zijn, om de oorspronkelijken te onderscheiden van de nieuwen.

Hoe dan ook: na het vallen kwam het feest. De twaalf jongens lieten elkaar schreeuwend hun cadeaus zien: een nieuwe spelcomputer, een horloge dat van een opa was geweest, een stedentrip naar de overkant van de zee. Die avond danste Vita zoals hij nog nooit gedanst had. Zoals hij nog nooit had durven dansen.



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

RE: Kiezen voor rechts. De verslaglegging van Nederlandse media over de Britse verkiezingen

Kiezen voor rechts: hoe de Nederlandse media verslag deden van de Britse verkiezingen

Keuzes die Nederlandse media maken in hun verslaggeving pakken vaak uit in het voordeel van rechts. Dat belooft weinig goeds voor de verkiezingen van 2021 in het vooruitzicht. Lees meer

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Nora van Arkel las het liefst een boek in de trein, maar stoorde zich aan pratende mensen in de stiltecoupé. Tot ze besloot de gesprekken in haar voordeel te gebruiken. Een tip om je niet te ergeren in het OV. Lees meer

 Heilige hobby's

Heilige hobby's

Onze zoektocht naar bijzondere ervaringen begint religieuze trekjes te vertonen. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Alles vijf sterren: Om het een beetje dragelijk te houden

Om het een beetje dragelijk te houden

Deze week worden we blij van een timer, filmpjes van spelende kinderen en een Reddit-forum met alle antwoorden. Lees meer

Edward Hopper - Chop Suey

Verdrietvoyeur

Van een veilige afstand laat Babet ons meekijken naar een vrouw in een jas en laat ze ons gissen naar wie deze vrouw is of zou kunnen zijn. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan