Asset 14

Doop

Zondagsschrijver (II): Doop

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel twee: Doop.

In een rij staan twaalf jongens op de kade, hun ruggen richting zee. Thomas is de eerste die zich achterover laat vallen, zijn armen stijf tegen zijn benen. Na de eerste plons laat ook Maurits zich vallen, gevolgd door Felix, Maarten, Ton, Tom, Ollie, Justus en Leander. De tweeling Bram en Boras twijfelt even, pakt dan elkaars handen vast en telt af van 3-2-1. Ze sluiten hun ogen en vallen synchroon van de kademuur. Twee lijven, één plons. De laatste en de jongste, Vita, blijft staan. Zijn ouders knikken hem bemoedigend toe. Een buurman wrijft zijn handen warm. Als hij uitademt ontstaan er wolkjes die langzaam verdwijnen in flarden mist. Vita kijkt ernaar. Dan draait hij zich om en kijkt naar de zee. Het water golft rustig, ergens schreeuwt een meeuw. Beneden zich ziet hij een bootje met de negen natte jongens. Boras klimt net aan boord en trekt zijn broer omhoog. De jongens slaan elkaar op de schouders. De schipper schenkt iets uit een thermosfles in kartonnen bekers en deelt ze uit. Nog meer wolkjes die opgaan in de mist. Vita kijkt naar hen, naar de opkomende zon en de zee, en draait zich resoluut om. Hij zuigt lucht zijn longen in, slaat zijn armen tegen zijn benen en geeft zijn lijf over aan de zwaartekracht. Zijn hoofd, topzwaar, kantelt en de rest volgt vanzelf. Zijn tenen verliezen grip, onder wordt boven, dan raakt zijn kruin de zee.

Het water sluit zich boven zijn voeten en hij lijkt dieper te vallen dan hij vallen kan. Zijn rug raakt grond, zijn hoofd een steen. Vormen vervagen, het donker grijpt zijn zicht. De paarse trui bolt op, ontbloot zijn buik. Misschien denkt hij aan dingen die er nu niet meer toe doen. Zijn ouders, de cijfers op school, het meisje in de steeg, het hondje dat hij kreeg op zijn negende verjaardag, het bitter van zijn eerste biertje op het dorpsplein, het rennen, het nachtenlang lezen in een tent van dekens, het rennen, de vakanties in Zweden, het rennen, de kilometers avontuur. Misschien denkt hij niets, voelt hij alleen hoe het water langs zijn wangen glijdt. Dan is er plots dat licht. Zo fel dat hij zijn ogen sluit. Een zucht, belletjes lucht ontsnappen uit zijn longen, werken zich een weg omhoog. Voor het eerst ziet hij zichzelf. Van een afstandje kijkt hij naar zijn pluishaar, de uitstekende ribben, het litteken op zijn kin, de rimpels bij zijn ellebogen, zijn vingers met de afgekloven nagels, de losgeraakte veters van zijn felgekleurde Nikes. Het enige dat hij nog hoort is de beat van zijn eigen hart. Dan graaien vier armen zich een weg tot handen zijn schouders omsluiten. Iemand trekt hem omhoog, richting de lucht. Wanneer hij ligt op te drogen op een bankje op de boot en eindelijk ademhaalt, is niets ooit nog zoals het was. De zon, de zee, het zout op zijn huid.

Ooit was het begonnen. Niemand wist wanneer en waarom maar er waren geruchten. Over de dochter van de huisarts op de hoek, lang geleden. Hoe zij onsterfelijkheid beloofde aan elke jongen die, zonder te rusten aan de overkant, heen en weer zwom in de nacht. Een ander zei dat het ritueel ontstaan was na de watersnood, als een herinnering aan dat niets ooit blijven zou. Weer een ander verkondigde dat het niets van doen had met heldenmoed of natuurgeweld. Het zou simpelweg een proef geweest zijn, om de oorspronkelijken te onderscheiden van de nieuwen.

Hoe dan ook: na het vallen kwam het feest. De twaalf jongens lieten elkaar schreeuwend hun cadeaus zien: een nieuwe spelcomputer, een horloge dat van een opa was geweest, een stedentrip naar de overkant van de zee. Die avond danste Vita zoals hij nog nooit gedanst had. Zoals hij nog nooit had durven dansen.



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
Lees meer
het laatste
Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Nieuws in Beeld: Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt 10

Hoe het bedrijfsleven demonstraties mogelijk maakt

Fotograaf Ka-Tjun Hau bracht de 'achterkant' van de antiracismedemonstraties in beeld. Lees meer

Alles vijf sterren: 28

Breng ons naar zee

Deze week worden we blij van de documentaire Les plages d'Agnès, een boek over de midzomer en een recept voor veganistische zalm. Lees meer

Magma

Magma in mijn onderbuik

'Bij Cas liet ik los dat het drie uur ’s nachts was, dat ik morgen om acht uur op mijn werk moest zijn.' Een kort verhaal van Joanne van Beek. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 2)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 2)

Hoe Maaike Fransens baksels zich tot haar zorgen verhouden, is aan ons om te bepalen. Lees meer

Hard//talk: ‘Black Lives Matter’ betekent óók in Nederland politiegeweld tegengaan

‘Black Lives Matter’ betekent óók in Nederland politiegeweld tegengaan

De politie meer geweldsbevoegdheden geven is volstrekt onnodig. Het is zelfs onwenselijk en gevaarlijk. Lees meer

Hard//talk: De anderhalve meter negeren mag best, maar alleen als het geld oplevert

De anderhalve meter negeren mag best, maar alleen als het geld oplevert

Als de antiracismedemonstranten die begin deze maand op de Dam stonden de schuld krijgen van een tweede coronagolf, is dat niet omdat ze een risico namen. Lees meer

Zoek naar de oorsprong

Zoek naar de oorsprong

Babeth Fonchie schreef drie gedichten over geknutselde ouderfiguren en vroege herinneringen. Lees meer

 1

Hoe vang je activisme in beeld?

Hoe dun is de scheidslijn tussen een sterke boodschap en een kwalijke misser? Hoe luid moet je van je laten horen als witte illustrator, en vraag je geld voor het gebruik van een illustratie van George Floyd? Drie illustratoren gaan in gesprek. Lees meer

Alles vijf sterren: 27

Het mag eindelijk (weer)

Deze week worden we blij van een serie uit de zeroes, een boek dat ons meeneemt naar Istanbul en, eindelijk, weer een bezoekje aan het theater. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan