Asset 14

Doop

Zondagsschrijver (II): Doop

Sara van Gennip is de Zondagsschrijver. Zeven weken lang ziet Hard//hoofd zich iedere zondag gezegend met een kort verhaal van haar hand. Over geloof, en het gebrek daaraan. Vandaag deel twee: Doop.

In een rij staan twaalf jongens op de kade, hun ruggen richting zee. Thomas is de eerste die zich achterover laat vallen, zijn armen stijf tegen zijn benen. Na de eerste plons laat ook Maurits zich vallen, gevolgd door Felix, Maarten, Ton, Tom, Ollie, Justus en Leander. De tweeling Bram en Boras twijfelt even, pakt dan elkaars handen vast en telt af van 3-2-1. Ze sluiten hun ogen en vallen synchroon van de kademuur. Twee lijven, één plons. De laatste en de jongste, Vita, blijft staan. Zijn ouders knikken hem bemoedigend toe. Een buurman wrijft zijn handen warm. Als hij uitademt ontstaan er wolkjes die langzaam verdwijnen in flarden mist. Vita kijkt ernaar. Dan draait hij zich om en kijkt naar de zee. Het water golft rustig, ergens schreeuwt een meeuw. Beneden zich ziet hij een bootje met de negen natte jongens. Boras klimt net aan boord en trekt zijn broer omhoog. De jongens slaan elkaar op de schouders. De schipper schenkt iets uit een thermosfles in kartonnen bekers en deelt ze uit. Nog meer wolkjes die opgaan in de mist. Vita kijkt naar hen, naar de opkomende zon en de zee, en draait zich resoluut om. Hij zuigt lucht zijn longen in, slaat zijn armen tegen zijn benen en geeft zijn lijf over aan de zwaartekracht. Zijn hoofd, topzwaar, kantelt en de rest volgt vanzelf. Zijn tenen verliezen grip, onder wordt boven, dan raakt zijn kruin de zee.

Het water sluit zich boven zijn voeten en hij lijkt dieper te vallen dan hij vallen kan. Zijn rug raakt grond, zijn hoofd een steen. Vormen vervagen, het donker grijpt zijn zicht. De paarse trui bolt op, ontbloot zijn buik. Misschien denkt hij aan dingen die er nu niet meer toe doen. Zijn ouders, de cijfers op school, het meisje in de steeg, het hondje dat hij kreeg op zijn negende verjaardag, het bitter van zijn eerste biertje op het dorpsplein, het rennen, het nachtenlang lezen in een tent van dekens, het rennen, de vakanties in Zweden, het rennen, de kilometers avontuur. Misschien denkt hij niets, voelt hij alleen hoe het water langs zijn wangen glijdt. Dan is er plots dat licht. Zo fel dat hij zijn ogen sluit. Een zucht, belletjes lucht ontsnappen uit zijn longen, werken zich een weg omhoog. Voor het eerst ziet hij zichzelf. Van een afstandje kijkt hij naar zijn pluishaar, de uitstekende ribben, het litteken op zijn kin, de rimpels bij zijn ellebogen, zijn vingers met de afgekloven nagels, de losgeraakte veters van zijn felgekleurde Nikes. Het enige dat hij nog hoort is de beat van zijn eigen hart. Dan graaien vier armen zich een weg tot handen zijn schouders omsluiten. Iemand trekt hem omhoog, richting de lucht. Wanneer hij ligt op te drogen op een bankje op de boot en eindelijk ademhaalt, is niets ooit nog zoals het was. De zon, de zee, het zout op zijn huid.

Ooit was het begonnen. Niemand wist wanneer en waarom maar er waren geruchten. Over de dochter van de huisarts op de hoek, lang geleden. Hoe zij onsterfelijkheid beloofde aan elke jongen die, zonder te rusten aan de overkant, heen en weer zwom in de nacht. Een ander zei dat het ritueel ontstaan was na de watersnood, als een herinnering aan dat niets ooit blijven zou. Weer een ander verkondigde dat het niets van doen had met heldenmoed of natuurgeweld. Het zou simpelweg een proef geweest zijn, om de oorspronkelijken te onderscheiden van de nieuwen.

Hoe dan ook: na het vallen kwam het feest. De twaalf jongens lieten elkaar schreeuwend hun cadeaus zien: een nieuwe spelcomputer, een horloge dat van een opa was geweest, een stedentrip naar de overkant van de zee. Die avond danste Vita zoals hij nog nooit gedanst had. Zoals hij nog nooit had durven dansen.



Mail

Sara van Gennip schrijft verhalen waarin mensen discussiëren, liefhebben en geloven tegen beter weten in. Ze studeerde in 2012 af aan de (drama)schrijfopleiding van de HKU en schreef sindsdien o.a. theater voor Oerol, Over het IJ, Festival Boulevard en het Kameroperahuis, en korte verhalen voor ShortReads. Ze won diverse prijzen voor haar werk.

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Nieuws in beeld: Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Bomen zijn klaar met de hitte en zetten de herfst in

Sommige loofbomen begonnen vorige maand al hun bladeren af te stoten - veel vroeger dan normaal. Lees meer

Nieuws in beeld: Iedereen voor? Hallo?

Iedereen voor? Hallo?

De weinige Tunesiërs die kwamen opdagen voor het referendum, stemden massaal voor meer macht voor de zittende president. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!