Asset 14

laatste dag

Gilles slaapt niet meer. Gelukkig is hij huisvrouw, en schrijver. Iedere zondagochtend heeft hij op hard//hoofd een moment voor zichzelf. Zondagsrust: het (niet zo jonge) vaderschap van Gilles van der Loo, van onderen belicht.

Door de lange rit zou Nadim in slaap vallen in zijn kinderstoel, zijn speen bewegend op zijn gezicht als een dobber waar een vis aan knabbelt. Ik zou mijn rechterarm tussen de autostoelen neerlaten en mijn hand op de kop van Otis de Hond leggen. Zijn kop zou glad en warm zijn als een steen in de zon.

Birre zou vragen wat we gingen lunchen en ik zou weten dat ze eigenlijk bedoelde dat ik mosselen moest kopen bij de vishandel in het dorp, om er in het vakantiehuisje op de dijk een pasta mee te maken. Daarna zouden we naar zee gaan.
Ik zou vragen: “Heb je linguine meegenomen?”
Naast me zou Birre glimlachen. “En knoflook.”

Sinds de dood van mijn beste vriend Gijs, die altijd precies deed waar hij zin in had en daar geweldigerwijs ook anderen blij mee maakte, speel ik vaker dan ooit het spel Wat zou je doen als dit je laatste dag was?
Het is een eenvoudig spel. Ik denk dat iedereen het kent.  

Tegenwoordig zie ik elke dag als mijn laatste, wat een vloek is, maar ook een groot cadeau. Een vloek om overduidelijke redenen; een cadeau omdat me nu veel moois opvalt dat vroeger aan me voorbij zou zijn gegaan. Met dat moois maak ik verhalen, en zo draag ik bij aan het sprookje, aan de collectieve afspraak over wat het betekent om gelukkig te zijn.

Beeld: Joost de Haas

Vandaag wordt waarschijnlijk niet mijn laatste dag. Niet écht. Ik zit dan ook niet met mijn gezin in de auto, maar schrijf deze column aan de keukentafel in het huis van mijn ouders. Als ik wat opzij leun kan ik de achterkant van de bank in de woonkamer zien, waar mijn moeder met Nadim op schoot zit. Ze leest hem zijn lievelingsverhaal voor: het Gouden Boekje over de Koekeman.
“Lang geleden leefden er een oud vrouwtje en een oud mannetje. Kinderen hadden ze niet, en daarom maakte het oude vrouwtje op een goede dag een mannetje van koek…”

In de tuin achter het raam staat mijn vader over een rozenperk gebukt met een oranje harkje in zijn hand. Een kinderharkje. Zijn laarzen lijken opeens veel te groot. Ik volg mijn vaders kalme bewegingen en luister naar mijn moeders stem.
Mijn vader is er nog.
Mijn moeder is er nog. Ze leest mijn zoontje voor, en mij stiekem ook.
Boven de rugleuning van de bank steken twee bolletjes uit. Het kleinste valt af en toe tegen het grotere aan. Als het verhaaltje afgelopen is, zal het tijd worden om een boterham te eten. Daarna moet het kleine koppie naar bed.

Je laatste dag, blijkens mijn vriend, heb je niet voor het kiezen. Kijk naar de Koekeman, die hoopvol de wijde wereld in ging, maar eindigde in de bek van de vos. “En daarna,” leest mijn moeder, “heeft het Koekemannetje helemaal niets meer gezegd, nooit meer.” Met een klap sluit ze het boek.
Nu zal ik opstaan, een omelet bakken en die in vier stukken verdelen. Nadim zal met al zijn vingers in het ei prikken en daarna alleen een broodkorst eten. Als hij die opheeft, zal ik kijken hoe mijn vader - op zijn te grote laarzen - mijn zoon naar bed brengt; hem een aai over zijn koppie geeft en het licht uitdoet.

Misschien moet ik ophouden te dromen over ideale laatste dagen.
Vandaag zou goed genoeg zijn.

 

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
AVS:

Knuffels, superhelden en opgroeien

Deze week worden onze redacteurs blij van teddyberen, een maatschappelijke relevante superheldenserie en satire in zwart-wit. Lees meer

Interview: Suzanne Wallinga van Amsterdam Art

Verzamelen voor alle leeftijden tijdens het Amsterdam Art Weekend

Interim-directeur van Amsterdam Art Suzanne Wallinga vertelt hoe zij het verzamelen van kunst toegankelijk wil maken voor iedereen. Lees meer

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

Vacature voor hemelbestormers: Hard//hoofd zoekt makers!

Hard//hoofd zoekt talent!

Wij zoeken vrije geesten, rusteloze zielen en ambitieuze daedalussen die ons tijdschrift structureel willen komen versterken als lid van de redactie. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 38

(Amateur)kunst en de vrouwelijke Freek

Deze week worden onze redacteurs blij van dierenweetjes, vorken met persoonlijkheid en een podcast als vervanging voor het museum. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Het Vertrek (4) - De stortbui

Het Vertrek (4) - De stortbui

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de vierde aflevering. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan