De ontknoping! Kasper gooit er een schepje bovenop: de waarheid over Rupert en Wilfried blijkt nog vreemder dan we dachten. " /> De ontknoping! Kasper gooit er een schepje bovenop: de waarheid over Rupert en Wilfried blijkt nog vreemder dan we dachten. " />
Asset 14

Het telefoontje

‘Waarom heb je die ouwe eigenlijk dood laten gaan?’ vroeg de jongen, terwijl hij een kaaskoekje in zijn espresso doopte. De man met de groene vlinderdas keek hem verbaasd aan. ‘Dat is toch evident? De lifter hield het verhaal onnodig op.’ De jongen zuchtte. ‘Waarom heb je hem dan op de eerste plaats geïntroduceerd? Ik bedoel, wat was in godsnaam zijn functie?’ De jongen en de man waren de enigen op het zonovergoten terras. Het plein waar dit terras zich bevond strekte zo ver als de horizon. ‘Rupert, wat ik maar niet van jou begrijp,’ zei Wilfried hoofdschuddend, ‘is waarom alles een functie zou moeten hebben. Begrijp je dan niet dat het verhaal dat verteld moet worden nooit afgelopen is? Het gaat door zolang de lezer leest. Wanneer de lezer stopt met lezen is hij geen lezer meer.’ Rupert sloeg met zijn vuist op tafel, waardoor de kopjes omvielen en de koffie over het kleedje droop. ‘Wat een apekool!’ snauwde hij. ‘De lezer heeft recht op antwoorden. De lezer moet weten wie jij bent. De lezer moet weten waar ik ben. Wij kunnen toch niet alleen maar twee namen zijn in een eindeloos spel? Er moet een finale komen waarin alles samen komt, waarin eindelijk alles duidelijk wordt.’ Wilfried pakte Rupert’s mobieltje en veegde met zijn zakdoek het scherm schoon. ‘Doe jij eens kalm aan Rup, en doe niet alsof we dit gesprek nooit eerder hebben gevoerd. Je weet hoe ik erover denk.’ Hij legde de telefoon neer naast Rupert’s kaaskoekjes. ‘En let jij een beetje op dit ding? Misschien heb je hem nog nodig’, zei hij sarcastisch.

Zuchtend selecteerde ik de tekst en drukte op delete. Waar was ik in godsnaam mee bezig? Ik had nog vierentwintig uur voordat Annika terug zou komen, dan moest de finale geschreven zijn. En ik ging mij er toch zeker niet zo gemakkelijk vanaf maken? Wie dacht ik wel niet dat ik was? Harry Mulisch? Maar bij hem klopte tenminste alles. Bij mij leek nooit iets te kloppen, al deed ik graag alsof ik alle controle had over de dingen die ik schreef. Ik stak een sigaret op. Roken kon nu nog, vannacht zou ik alle ramen tegen elkaar open zetten en morgen zou het hier zo fris zijn als een schoonheid en haar Bubbeltje maar verdienen konden. Morgen was ik een gezin.

‘Ik moest mijn hoofd even leeg maken, ik moest even opladen.’ Jeroen Pauw keek Verhagen niet-begrijpend aan. ‘Maar dat opladen, dat deed u niet in de Ardennen, zoals uw voormalige spindokter Jack de Vries suggereerde? Waarom in hemelsnaam Bos en Lommer?’ Eerder die dag was Verhagen aangetroffen op Station Sloterdijk, zijn pak en stropdas geel van de aangekoekte pap. ‘Wilfried is de baas! Wilfried is de baas!’ riep hij door de stationhal, van alle kanten werden mobiele telefoon omhooggehouden om het te filmen. ‘Met ‘Wilfried’ bedoelde u natuurlijk Wilders?’ vroeg Paul Witteman even later in de uitzending. Maxime Verhagen sloeg zijn glas water achterover en liet een grote boer. Toen zei hij met samengeknepen ogen: ‘Dat mocht hij willen. Geert Wilders bestaat helemaal niet.’

Ik zette de televisie uit. Het was tijd om verder te schrijven, maar het leek wel alsof al mijn ideeën stompzinnig waren. De werkelijkheid was zo mogelijk nog stompzinniger, maar het was wel de werkelijkheid. De koekoeksklok die boven de tv hing, die was echt. De tijd die deze klok aangaf, klopte echter van geen kant. Ik keek naar mijn mobiele telefoon, die nog vele malen echter was dan de klok en de televisie tezamen. Als ik voor mijn laptop ging zitten om een stuk te schrijven, verborg ik het onding altijd. Ik wilde niet geconfronteerd worden met de pijnlijke eenvoud waarmee al mijn problemen opgelost konden worden. Na de antwoorden zouden er geen vragen zijn. Met twee bewegingen kon ik Rupert aan de lijn hebben en was mijn jeugd definitief voorbij. Ik pakte mijn telefoon.

De lucht begon duister te worden, maar op het terras was het nog net zo benauwd als in een reptielenhuis. Wilfried en Rupert hadden al uren geen woord gewisseld, maar bleven elkaar aankijken. Ze wisten dat binnen vierentwintig uur een van hen sterven zou. Wilfried vroeg zich af of hij de vader van Bubbeltje was. Rupert vroeg zich af waarom hij niet naar Lowlands was gegaan, Queens Of The Stone Age had hij graag willen zien. Toen verbrak zijn telefoon de stilte. ‘Dus toch?’ schreeuwde Wilfried en een straal bloed spoot uit zijn linkeroor. Hij schoot over de tafel heen om de trillende Nokia te pakken, maar Rupert had hem al in zijn hand. ‘Ik zei toch dat hij mij zou vinden?’ zei Rupert glunderend van trots en nam op. ‘Kasper?’ fluisterde hij zenuwachtig. ‘Rupert, ik word vader!’ klonk het aan de andere kant van de lijn.

- The End -

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
 Mag ik dan niks meer zeggen?

Mag ik dan niks meer zeggen?

'De vrije uitwisseling van informatie en ideeën, de levenslijn van een liberale samenleving, wordt met de dag verder ingeperkt', vonden zo'n 150 prominenten in een publieke aanklacht tegen de 'cancel culture'. Kritiek op de brief liet niet lang op zich wachten. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Beter laat dan nooit

Beter laat dan nooit

Deze week worden we blij van bijdehante teksten en goede interviews, en stil van een website over Srebrenica. Lees meer

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wat heeft een mens aan een miljard?

Wie de vermogensongelijkheid in Nederland aan de kaak stelt, hoort regelmatig: ‘Gelukkig zijn we geen Amerika. Daar is de rijkdom pas oneerlijk verdeeld!’ Dat klopt. Maar we staan wel op de tweede plek. Zo egalitair is ons land niet. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

Sinds Corona zijn we op retraite zonder rust

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: filosoof Aldo Kempen reageert op de reflecties van filosoof Miriam Rasch. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Alles vijf sterren: 29

Verhalen voor aan de keukentafel

Deze week worden we blij van een documentaire over een Braziliaanse fotograaf, een bundel met spookverhalen en een heuse keukentafelpodcastquiz. Lees meer

 Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Corona-afval brengt meerkoet in de nesten

Meerkoeten blijken hun nesten maar wat graag te bouwen met ons corona-afval. Dat heeft voor-, maar vooral veel nadelen. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Rueben Millenaar

“Excuses voor de slavernij? Moet ik me schuldig voelen?”

Overheidsexcuses zijn hét moment voor Nederland om het koloniale verleden eens recht in het gezicht aan te kijken, schrijft Lennart Bolwijn. Lees meer

 1

'Ik gebruik de toekomst, het verleden en het tijdloze'

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: illustrator Mans Weghorst reageert op de reflectie van animator Michael Dudok de Wit. Lees meer

TIP: Verander je perspectief

Verander je perspectief

De geschiedenis maar ook het heden lijken vaak een ver-van-ons-bed-show. Else Boer onderzoekt hoe je belangrijke gebeurtenissen pijnlijk dicht naar je toe haalt. Een tip om op zoek te gaan naar verhalen die je wereld- en zelfbeeld doen kantelen. Lees meer

 Vijftig jaar parade op de barricade

Vijftig jaar parade op de barricade

Vandaag precies vijftig jaar geleden liepen duizenden Amerikanen mee in de eerste Gay Pride Parade. Lees meer

 1

Met een liefdevolle blik

Deze week worden we blij van een documentaire over een Japanse oudtante, een datingshow op Netflix en een podcast over misdaad en alcohol. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 3)

De tent die in 'A Show Off' hoog richting de hemel reikt, wankelt door overmoed. Als een stomme film waarbij de pianist in de zaal letterlijk de toon zette bij het filmbeeld, zo vallen beeld en geluid hier ook samen. Lees meer

Juist nu kan het straatbeeld anders 3

Juist nu kan het straatbeeld anders

In veertig tramhaltes verspreid over Den Haag is in plaats van reclame een kunstproject te zien van collectief Topp & Dubio. Lees meer

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Homo? Ik zeg liever dat ik op jongens val

Als iedereen zo graag met ‘homo’ wil schelden, laten we het dan ook als scheldwoord behandelen. Laten we voetbalwedstrijden stilleggen bij homofobe uitlatingen. Laten we druk uitoefenen op kranten die homofobe artikelen publiceren, schrijft Sebastiaan van der Lubbe. Lees meer

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Wen niet aan het leven in de quarantaineshuttle

Alex Philippa moet niks hebben van zij die het quarantaine-leven willen optimaliseren. Zelfisolatie is niet optimaal, maar onnatuurlijk en eenzaam. Lees Alex' tip over zelfbehoud in lockdown. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan