Asset 14

Door de war

‘Meneer, meneer’, wordt er geroepen. Ik stap af van mijn fiets en loop terug naar waar het geluid vandaan komt. In de berm naast het fietspad staat een oudere vrouw met haar armen te zwaaien.
‘Ik heb al dagen niet meer gegeten,’ jammert ze. ‘Mijn man heeft al mijn geld afgepakt. En mijn zoon ligt thuis met een longontsteking.’
Het is een hoop informatie om in één keer te verwerken. Ik dacht dat ze alleen maar de weg zou vragen. Tegenwoordig grijp ik elke gelegenheid aan om daarmee te oefenen. Als postbode kan ik immers niet meer met goed fatsoen zeggen dat ik het ook niet weet. Gelukkig merk ik dat het steeds minder voorkomt dat ik mij later realiseer iemand totaal de verkeerde kant te hebben opgestuurd. Ook raak ik zelf steeds minder verdwaald.

‘Nou,’ zeg ik en ik kijk in mijn portemonnee. Er zit enkel een muntstuk van vijf cent in. ‘Ik wou dat ik meer kon betekenen, maar alle kleine beetjes helpen zeg ik altijd maar.’
De vrouw lijkt het muntje niet op te merken dat ik in haar hand leg. Mij lijkt ze ook niet echt te zien.
‘Wat moet ik nou doen?’ snikt ze, haar blik gericht op de strakblauwe hemel.
‘Ik weet niet wat ik moet doen. Ik weet niet wat ik moet doen.’
‘Soms is het ook juist goed om het niet te weten,’ zeg ik. Er klinkt oprechte troost in mijn stem, al weet ik niet precies wat mijn boodschap is.
‘Alles wat ik weet is dat ik niets weet,’ zei Socrates al,’ voeg ik eraan toe. De vrouw strekt haar armen weer in de lucht, het muntstuk valt tussen de paardenbloemen. Schichtig om mij heen kijkend — hopend dat er geen getuigen zijn geweest, al weet ik niet of ik iets verkeerd heb gedaan — stap ik op de fiets. Even heb ik het gevoel dat ze achter me aan zal komen en ik begin harder te trappen.

hh verward

‘Wat zielig voor die mevrouw,’ hoor ik een stem achter mij. Bijna was ik vergeten dat mijn dochter achterop zit.
‘Ja, sommige mensen hebben het niet makkelijk,’ zeg ik.
‘Maar ik denk dat het wel een béétje haar eigen schuld is.’
Annika spreekt ‘een beetje’ uit alsof ze vooral niemand wil kwetsen, maar de waarheid toch wel onder ogen gezien moet worden.
‘Wat bedoel je schat?’
‘Nou, ik denk dat zij al het eten heeft opgegeten. En daarom is er nu niks meer.’
Ik kan haar redenering ergens wel volgen. De vrouw was immers behoorlijk mollig, zeker voor iemand die een paar dagen gevast zou hebben.
‘En daarom heeft haar man natuurlijk het geld afgepakt. Het is haar verdiende loon.’
‘Nou nou,’ zeg ik, ‘jij trekt wel veel conclusies. We weten helemaal niet hoe het zit. We weten toch ook niet wat er waar is?’
‘Liegt ze dan?’ zegt Annika geshockeerd. ‘Ooooh, dat mag al hé-le-máál niet!’
‘Misschien liegt ze niet,’ opper ik, ‘niet expres bedoel ik, misschien is ze gewoon een beetje in de war.’
‘Heeft die zoon dan ook geen lange steekding?’
‘Een longontsteking, bedoel je. Nou ja, misschien heeft ze wel helemaal geen zoon.’
‘Dat vind ik al helemaal zielig.’
Terwijl we door de supermarkt lopen en ingrediënten voor groentesoep bij elkaar scharrelen, begin ik mij steeds slechter te voelen. Had ik niet wat meer moeten doen voor deze vrouw dan haar voor de vorm een schamel muntje overhandigen? Had ik niet een of andere instantie moeten inlichten, of iets dergelijks? Heb ik wel het goede voorbeeld gegeven, of zal Annika voortaan cynisch en achterdochtig staan tegenover onbekenden in nood?

‘Papa,’ zegt Annika als ik haar toestop, ‘ga ik later ook door de war worden?’
‘Nou, ik hoop het niet,’ zeg ik.
‘Ik hoop het wél!’
‘Waarom? Dat is toch helemaal niet leuk?’
‘Wél leuk! Als het eten écht op is, is toch veel stommer?’
‘Nou, dat weet ik niet schat. Honger is vervelend, maar in de war zijn kan nog veel erger zijn.’
‘Maar jij bent toch ook wel eens door de war?’
‘Wat bedoel je?’
‘Nou, als we weer eens verdwaald zijn. Dan zeg je ‘papa is weer eens door de war’.’
‘Ín de war bedoel je, het is ín de war. En dat zeg ik dan maar. Bovendien gaat het steeds beter. Valt het je niet op dat we steeds minder vaak verdwaald zijn?’
‘We zijn altijd verdwaald,’ mokt Annika.
‘Is gewoon niet waar schat, je bent zelf in de war.’

Terwijl ik een glas wijn inschenk stel ik mezelf weer eens de vraag welke levenslessen ik mijn dochter nou precies wil bijbrengen en of ik eigenlijk wel meer weet dan dat ik niets weet. Mijn hoofd begint als een onontwarbare kluwen te voelen. Hopelijk eindigt geen van ons in een berm naast een fietspad.

--

Meer lezen van Kasper? Zijn boek En toen kwam Annika ligt nu in de boekhandel!

P.S. Geniet jij met enige regelmaat van onze artikelen? Overweeg dan om ons te steunen. Hard//hoofd heeft het hard nodig.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

Column: De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

De jaren '20: brullen tot we gehoord zijn

Nu Eva van den Boogaard lange, dunne sigaretten rookt en in een monument uit 1922 woont, vraagt ze zich af of ze misschien een soort heimwee heeft naar die jaren 20 van de vorige eeuw. Lees meer

Tip: Boodschappendagen als bietenakkers

Boodschappendagen als bietenakkers

Loren Snel werkte als vrijwilliger op een Duitse eco-boerderij, en sindsdien koestert ze de weldaad van routinematige klusjes. Een deugdzame tip voor ook de minder deugdzame dodo’s onder ons, want door vrijwillig een ander te helpen, help je net zo goed jezelf. Lees meer

Tip: Blijf even kijken

Welkom in mijn raamkozijn

Terwijl de anderhalvemetersamenleving op gang komt, kruipt Iris Blaak nog even achter haar spreekwoordelijke geraniums. Ze ontdekt: het lijntje tussen voyeurisme en nieuwsgierige interesse is flinterdun. Een tip om in het voorbijgaan niet te snel weg te kijken. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan