Illustratie: Mirte Slaats Die zakjes onder je ogen, wat is het nut er nu eigenlijk van?" /> Illustratie: Mirte Slaats Die zakjes onder je ogen, wat is het nut er nu eigenlijk van?" />
Asset 14

Wallen

wallen
Illustratie: Mirte Slaats

Dit jaar heeft de Sint mij verwend met onder andere een anti-wallen-stick. Een subtiele hint dat ik wellicht iets gestructureerder moet leven en de weg naar mijn bedje wat eerder moet bewandelen. Eigenlijk maakt het niet zoveel uit hoe laat ik ga slapen; mijn wallen hebben zich inmiddels zo vereenzelvigd met mijn gezicht, die verdwijnen echt nooit meer. Sommige mensen hebben hier helemaal geen last van, bij hen is zelfs na een paar nachten doorhalen nog geen beginnende blauwe groef te bekennen. Aan de andere kant moet ik niet klagen over mijn groefwallen, het komt namelijk ook voor dat wallen zich manifesteren als van die opbollende luchtzakken. Hoe kan het eigenlijk dat sommige mensen veel sneller wallen krijgen dan anderen? En waarom zou een stukje huid onder je oog zo nodig blauw moeten worden? Is dat puur om zich van de rode Wallen te onderscheiden?

Gemiddeld genomen is je huid twee millimeter dik – onder je ogen is dat slechts een halve millimeter. Het is het dunste stukje huid van je lichaam en daardoor erg kwetsbaar. Hoe transparanter de huid is, hoe beter je de onderliggende bloedvaatjes ziet. Dit veroorzaakt een blauwe teint omdat het huidweefsel de doorschemerende adertjes verkleurt. Slaapgebrek zorgt er onder andere voor dat de huid bleker wordt. Hierdoor wordt de huid doorschijnender en zo ontstaan de donkere kringen die wij met vermoeidheid associëren. Ook vochtgebrek veroorzaakt een verdunde huid. Het kan trouwens ook nog zo zijn dat de huid onder je ogen meer pigment bevat dan de omliggende huid, en daardoor donkerder kleurt onder invloed van zonlicht.

Wallen zijn echter iets anders dan de blauwige kleur van je oogleden. Naarmate je ouder wordt neemt de spierkracht van je oogspieren af. Doordat je huid dan slapper wordt zakt het vet, dat zich rondom je ogen bevindt en fungeert als een soort stootkussen. Dit veroorzaakt de zogenaamde ‘vetwallen’, van die hangende zakjes. Dit is het soort waar Brainpower op doelde met de gevleugelde zin ‘Want ik blijft langer hangen dan de wallen van Wim Kok’. Dit type wallen zal niet verminderen door beter te slapen en eten, en kan alleen operatief verwijderd worden. Het slechte nieuws is dat dit soort wallen en de structuur van je huid voor een aanzienlijk deel genetisch bepaald zijn. Als wallen in je familie veel voorkomen is er dus een kleine kans dat de jouwe gemakkelijk te verhelpen zijn. Val je mooi tussen de wal en ‘t schip.

Een ander soort wal is de ‘vochtwal’, welke ontstaat door een vochtophoping in je onderste ooglid. Oorzaken hiervan zijn onder andere stress, vermoeidheid, gebrek aan bepaalde voedingsstoffen, roken en het slecht functioneren van bepaalde organen, waaronder je nieren. Deze zwellingen verdwijnen meestal gedurende de dag weer. Om dit proces te versnellen kun je je oogleden verkoelen en veel water drinken – dit klinkt tegenstrijdig, maar het drinken van water verbetert de vochtregulatie en onttrekt zo het vocht uit je oogleden.

De cosmetische industrie heeft zich uiteraard volop in de wallenstrijd gegooid. Er bestaat een legio aan crèmes en andere wondermiddelen die je vermoeide hoofd wat op zouden moeten beuren. Een methode die door modellen veel gebruikt wordt is het smeren van Sperti, een aambeiencrème. Dit klinkt wat ongepast, maar de ratio erachter is dat deze crème de bloedvaten doet samentrekken (aambeien worden veroorzaakt door verwijde bloedvaten in je anus), en daarmee het bloed aan de oppervlakte van de huid onttrekt. Bovendien irriteert de crème je huid een beetje en onttrekt de veroorzaakte zwelling de blauwe kleur aan het zicht. Keihard wetenschappelijk bewijs ontbreekt echter vaak. Je kunt ook je toevlucht nemen tot een scala aan huis-, tuin- en keukenmiddeltjes. Die maken gebruik van koude plakjes komkommer, aardappel, theezakjes of in citroen en melk gedrenkte wattenschijfjes die je een kwartier op je donkere halvemanen moet leggen. Ook hun werking wordt verklaard door het versmallen van de bloedvaten. Als je je niet op één van beide methodes wil toeleggen kan je natuurlijk altijd nog van beide walletjes proberen te eten.

Mijn eigen anti-wallen-stick claimt de boel te neutraliseren met behulp van cafeïne. Zou het dan niet gewoon werken als je heel veel koffie drinkt? Helaas, koffie werkt, net als alcohol, juist averechts, want het onttrekt vocht aan je lichaam en verergert zo je kringen. De werking van deze crème berust op het idee dat cafeïne de stofwisseling beïnvloedt en het afbreken van vetten stimuleert. Hierdoor zou de zwelling van je wallen afnemen en de donkere kleur verzacht worden. Ik moet het nog maar zien. Voorlopig zal ik maar gewoon braaf veel water drinken en op tijd naar bed gaan – daarvan raak je in elk geval niet aan lager wal.

Mail

Brankele Frank

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer