Asset 14

Verleider Jaimy lacht om verkrachting

Verleider Jaimy lacht om verkrachting

Harriet Bergman kijkt graag naar Temptation Island en had hoge verwachtingen van het programma Goedele on Top van de vermaarde seksuoloog Goedele Liekens. Het programma bleek een dieptepunt. Liekens had geen weerwoord op een achteloze verkrachtingsanekdote.

In Vlaanderen volgt op Temptation Island niet Temptation Talks maar Goedele on Top. Goedele Liekens is een bekende Vlaamse seksuoloog en volgens haar website ‘voorvechtster van een betere seksuele beleving’. Ze zou dus mogelijk een interessante kritische noot kunnen plaatsen bij de uitspraken en ervaringen van de vaak jonge koppels en verleiders die vijftien dagen lang onder cameratoezicht onbeperkt alcohol consumeren op een tropisch eiland. Helaas komt van dat vechten voor een betere seksuele beleving weinig terecht wanneer ‘verleider’ Jaimy bij haar in de studio lachend vertelt hoe hij zijn ex-partner heeft verkracht.

Hieronder een verslag van het gesprek tussen verleider Jaimy en Goedele (2 maart). Houd je vast want hopelijk herken je het als een walgelijke vertoning. Op televisie verschijnt het zonder trigger warning. Terwijl die trigger warning heel hard nodig is.

Jaimy: Ik had heel erg ruzie en toen ging ik het goedmaken. We hadden dus seks… Ik was zo boos. Ze boog voorover en ik zei: Blijf zitten. Ik pakte van de kast een fles wijn en ik *maakt zwaai beweging en lacht* die ging er natuurlijk niet helmaal in maar –
Goedele: Nee.
Jaimy: Dat zou een beetje gek zijn. Maar het was wel… uuhuhuhu…
Goedele: Wacht even. Welke kant duwde je er dan in?
Jaimy: Ja, die kant. Met de dopkant.
Goedele: Maar was die fles open?
Jaimy: Nee, die was dicht. Het was trouwens een heel mooie fles wijn van mijn oom.
Goedele: Ja, maar ik lach nu, maar tegelijkertijd klinkt dat ook een beetje agressief.
Jaimy: Maar er was ook heel veel agressie op dat moment. Er was veel ruzie.
Goedele: O jong. Dat klinkt niet oké hè.
Jaime: Nee? Ik vond het wel goed klinken.

Dat noch de ‘verleider’, noch Goedele, noch iemand op de redactie besluit dat dit lacherige gesprek geweld normaliseert, toont hoe normaal seksueel geweld is.

Daarna een tussenshot: Als de wijn op is. Zoals iemand op Twitter zei: ‘Ik kan niet begrijpen dat dit interview heeft plaats gevonden, is geëdit, goedgekeurd, geplaatst en daarna is bekeken door een bepaald publiek’ – en dat allemaal zonder dat er iemand verontwaardigd genoeg was over het fragment om er iets van te zeggen. Blijkbaar zijn er bij niemand alarmbellen gaan rinkelen. Dit fragment is exemplarisch voor ‘rape culture’: het accepteren of excuseren van ideeën en gedrag dat seksueel geweld normaliseert. Achteloos praten over een overtreding van seksuele grenzen, en vervolgens dat gesprek uitzenden alsof het een grappig verhaal betreft, is het normaliseren van seksueel geweld tegen vrouwen. Dat noch de ‘verleider’ in kwestie, noch Goedele, noch iemand op de redactie besluit dat dit lacherige gesprek geweld normaliseert, toont hoe normaal seksueel geweld is. En hoe belangrijk het is om elkaar aan te spreken op problematische uitspraken en gedragingen - zodat vrouwen in de toekomst geen last hebben van dure flessen wijn waarmee ze ongewild agressief gepenetreerd worden. Wat ik en Jaimy goed vinden klinken verschilt nogal. Wat ik een goed verhaal zou vinden is als Jaimy op televisie aangesproken zou worden op zijn gedrag. Dat Goedeles ‘strijd voor een betere seksuele beleving’ ook gaat over het genot – of op zijn minst het uitblijven van pijn – van de vrouwelijke helft van de bevolking.

Verleider Jaimy lacht om verkrachting 1
Stel je voor dat je zestien bent en dit kijkt. Dat je leert dat het grappig is als een man beschrijft hoe hij zonder consent een fles wijn in de vagina van zijn partner ramt. Dat Vlaanderens bekendste seksuoloog het blijkbaar oké vindt om dat uit te zenden. Dat ‘O jong, dat is niet oké’ een afdoende reactie is. Het is dan aannemelijk dat je nare seksuele ervaringen leert bagatelliseren, in plaats van dat je grensoverschrijdende mannetjes verantwoordelijk houdt voor hun geweld.

Iets bij iemand naar binnen rammen omdat je na de ruzie ‘dus seks’ hebt, is niet zomaar ‘niet oké’, het is verkrachting.

Alle seksuele handelingen waar je geen toestemming voor zou krijgen als je het gevraagd had aan je sekspartner zijn niet oké. Als je iets niet durft te vragen uit angst dat iemand nee zegt, dan moet je het juist vragen. Of niet doen. Iets bij iemand naar binnen rammen omdat je na de ruzie ‘dus seks’ hebt, is niet zomaar ‘niet oké’, het is verkrachting. Onderzoekster Alexandra Brodksy benoemde al dat tijdens de seks een condoom afdoen verkrachting is. Een avontuur met verleider Jaimy is niet zomaar slechte seks. Brodsky wil dat wat soms afgedaan wordt als ‘slechte seks’ de naam krijgt die het verdient: geweld. Als een zeester erbij liggen en hopen dat het ophoudt, te ruw of te vroeg penetreren, niet duidelijk communiceren, ongevraagd het condoom afdoen: het wordt vaak slechte seks genoemd, maar je kan beargumenteren dat het een andere naam verdient. Bij ‘ongevraagd een wijnfles in iemands geslachtsdeel rammen’ is het geen vraag of het geweld is of ergens op een grijs gebied ligt. Dat is heel simpel: verkrachting.

Dat de morele standaarden bij reality-televisieprogramma’s en de zenders die het uitzenden niet heel hoog zijn, is niets nieuws. Maar dat de standaarden zo laag zijn dat rape apologists lachend hun verhaal mogen doen, is een nieuw dieptepunt.



Beeld: still uit Goedele On Top (2 maart)

Mail

Harriet Bergman (zij/haar, 1992) doet verslag van acties, papers en vergaderingen. Ze onderzoekt sociale bewegingen en negatieve emoties over klimaatverandering, en brengt zowel het kill-joyen als de burgerlijke ongehoorzaamheid ook zelf in de praktijk.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Over hoe je echtheid kan dragen

Over hoe je echtheid kan dragen

Leren riempjes die uitdagend uitsteken, of juist veilig verstopt tussen sokken in een mandje. In dit essay reflecteert Imme van Zuilekom op de strapon: die zowel zachtheid, hardheid en samenzijn bevat. Lees meer

Auto Draft 16

Weer thuis voelen in een wegwerpwereld

Onderzoeksprogramma Reparatie Remise vroeg schrijvers, kunstenaars en denkers te reflecteren op reparatie als culturele, sociale en politieke praktijk. In dit essay onderzoekt Lieke Knijnenburg wat het betekent om zorg te dragen voor spullen in een wereld die draait op snelheid, vervanging en voortdurende vernieuwing. Lees meer

Verwachtingen

Verwachtingen

In dit openhartige en genuanceerde essay deelt Sharon van Oost haar twijfels bij het grootbrengen van een jongen in deze vrouwonvriendelijke wereld. Hoeveel ruimte zal ze hem geven? Heeft ze zijn gender niet al te veel bepaald? Hoe kan ze hem helpen om zelf uit te vinden wat mannelijkheid voor hem betekent? Lees meer

:Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Metamorfosen in het Rijksmuseum: verkrachtingscultuur tentoongesteld, maar niet gecontextualiseerd

Tussen marmeren goden en mythologische meesterwerken in de tentoonstelling 'Metamorfosen' ziet Nina Läuger vooral een pijnlijk gebrek aan context. Ze vraagt zich af waarom het Rijksmuseum geweld, misogynie en verkrachting in klassieke kunst toont zonder die beelden echt vanuit het heden te bevragen. Lees meer

:Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Athene: Ergens tussen Grindr, Griekse oudheid en cruisegebieden

Datingapps: een vloek en een zegen. Enerzijds laten ze je toe zonder grenzen gelijkgestemden te ontmoeten, anderzijds monetariseren ze je seks- en relatiebehoeftes. Bestaat er een best of both worlds? Onder de Griekse zon overdenkt Sharvin Ramjan de liefde in al haar vormen. Lees meer

Reuzenalken

De laatste reuzenalk en wat hij ons leert over de klimaatcrisis

In een Brusselse opslagkast staat een vogel die we nooit meer levend zullen zien. We weten al eeuwen hoe soorten verdwijnen en toch lijken we opnieuw weer toe te kijken. Wanneer wordt weten eindelijk handelen? Lees meer

:Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

Kraamtranen: hoe de postpartum depressie de roze wolk van het moederschap doorprikt

In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders* die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan, waarbij de vraag rijst in hoeverre we als maatschappij verantwoordelijkheid dragen voor de eenzaamheid die kersverse moeders kan overvallen. Een essay door Anne Louïse van den Dool. Lees meer

:Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Over taboedoorbrekende literatuur en langharige auteurs: I Hate Henry

Is literatuur links of rechts? Sarah Neutkens duikt in twee klassiekers en gaat na of ze wel zo links zijn als vaak wordt beweerd. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

over samen niet weten

Anne Louïse van den Dool won met het essay 'Een middenwereld: over samen niet weten' de derde plaats van Hooray for the Essay 2026. Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Tweede plaats Hooray for the Essay 2026 - Dat is dan jouw waarheid

Saar Lermytte won de tweede plek van Hooray for the Essay 2026 met het essay Dat is dan jouw waarheid Lees meer

Steen 1

Steen

Stel je eens voor hoe een relatie met een steen kan beginnen, hoe die eruitziet en waarin jullie elkaar zullen vinden. Sjoukje Kamphorst neemt je mee op een literaire reis langs verloren zwerfkeien, gebarsten geliefdes en zinloos geploeter. ‘Wat een steen te zeggen heeft, kan alleen maar van groot gewicht zijn.’ Lees meer

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Winnaar Hooray for the Essay 2026 - Wat zo is

Melissa Dhondt won de eerste prijs van Hooray for the Essay 2026, met haar essay ‘Wat zo is’ waarin ze haar moeders relatie tot alcohol op een invoelende manier beschrijft. De wedstrijd is een samenwerking tussen DeBuren, Rekto:Verso en Hard//hoofd. Lees meer

Nieuwe Mina’s, oude lessen

Nieuwe Mina’s, oude lessen

Rocher Koendjbiharie en Tamara Hartman schreven een essay over de Nederlandse geschiedenis van het feminisme en kritiek op de Dolle Mina’s binnen een kader van intersectionaliteit voor een boekpublicatie van de Dolle Mina’s. Er kwam feedback dat het stuk ‘te moeilijk’ en niet ‘speels’ genoeg was – een vanoudse kritiek wanneer over racisme of witheid geschreven wordt. Ze besloten zich terug te trekken en plaatsten dit incident binnen de context van systematische witheid van de Dolle Mina’s. Nu lees je het essay hier, op Hard//hoofd. Lees meer

Laatste woorden

Laatste woorden

Na een overlijden in de familie, vraagt Vera Corben zich af welke geluiden permanent in ons hoofd wonen. Is dat de score van het leven? Hoe klinkt die dan? En is de dood dan niet meer dan de afwezigheid van dat geluid? Lees meer

Tmettigh x tseghnas 8

Tmettigh x tseghnas

'Ontvreemd en onthéémd,' schrijft Imane Karroumi El Bouchtati over Riffijnse sieraden. Wat betekent dit zilver voor haar en haar identiteit? Lees meer

Neil Armstrong (they/them) 1

Daar ben je, hier zijn we

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Ayden Carlo: 'Dit hier lijkt helemaal niet over jou te gaan en dat is precies waarom ik je schrijf.' Lees meer

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

We herkennen vroege signalen van partnergeweld, maar als een bevriende staat geweld pleegt zijn we ineens stekeblind

Wat als je ogen werken, maar je de patronen niet herkent? Marthe van Bronkhorst kijkt terug op een week van sneeuw en ICE. Lees meer

Neil Armstrong (they/them)

Neil Armstrong (they/them)

BredaPhoto, Pride Photo en Tilt organiseerden de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’ en vroegen vier queer auteurs een brief te schrijven aan een geportretteerde. Vandaag lees je de brief van Trijntje van de Wouw: ‘Ze zoeken zo hard naar buitenaardse wezens dat ze niet zien hoeveel er nog te ontdekken valt recht voor hun neus.’ Lees meer

 1

Beste Dimitri

In november 2025 organiseerden fotofestivals BredaPhoto en Pride Photo samen met Tilt de tentoonstelling ‘Levenslijnen – queer verhalen in beeld’. Daarin onderstreepten en vierden we het belang om in alle vrijheid te kunnen zijn wie je wilt zijn. Vier queer auteurs schreven een brief aan een van de geportretteerden. Lees meer

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

Taal als brug tussen AI en de menselijke creatie

In een wereld waarin talen verdwijnen en technologie oprukt, stelt Axel Van den Eynden de vraag: kan AI een dode taal weer tot leven wekken? In een reflectieve zoektocht onderzoekt hij de (on)macht van digitale vooruitgang, en de verbindende kracht van taal, verhalen en woorden. Lees meer

Word vóór 1 juli kunstverzamelaar en steun jong talent!

Al meer dan 1700 kunstverzamelaars maken een vrije culturele ruimte mogelijk en steunen jong talent. Als dank ontvang je eens of tweemaal per jaar kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Word vóór 1 juli kunstverzamelaar en ontvang in juli al je eerste kunstwerk. Veel verzamelplezier!

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!