Asset 14

Bemoei je eens met andermans zaken

Tip: Bemoei je eens met andermans zaken

Slechts twee weken na mijn besluit naar Berlijn te verhuizen, had ik er woonruimte gevonden. Ik was het gaan vieren met een vriendin en een fles riesling. Opgewekt hupste ik aan het einde van de avond de trappen naar het metrostation af en wachtte, met Tove Lo in mijn oren, op het perron.

I got boiling blood
I'm that fire kind

Rechts van mij zaten twee vrouwen van eind twintig op een bankje. Een mottige man in een verweerd windjack stond hen aan te gapen. Mijn intuïtie brak open als een eitje en verspreidde een warmte vanuit mijn buik. Ik zette Tove uit.

Vrouwen hebben geen #metoo-beweging nodig om een #metoo-ervaring te herkennen. Want wat je zelf hebt meegemaakt, herken je gauw genoeg.

De metro die binnenkwam was dusdanig vol dat we moesten staan. De vrouw met het dieprode haar nestelde zich in de hoek van het metrostel. Haar vriendin met het spitse gezicht ging voor haar staan. De mottige man nam naast hen plaats, en hield met één hand de paal naast de deur vast.

Voor mij heeft zorgeloos reizen in de avonduren lang niet bestaan. Toen ik zeventien was werd ik namelijk aangerand in een volle bus. Medereizigers negeerden mijn schreeuwen. De therapeut zou later zeggen dat ik ‘brand!’ had kunnen roepen, omdat mensen daar sneller op reageren. Het vertrouwen in mijn medemens leek lange tijd verloren.

‘Entschuldigung!’ begon ik luid, nadat de man zich voor een tweede keer tijdens een metrowending tegen de meiden had aangedrukt. De ene vrouw plantte beschermend een arm voor haar vriendin tegen de metrowand. ‘Entschuldigung,’ zei ik nogmaals, met vuur in mijn maag, ‘kennen Sie sie?!’ Ik was als Ron in Harry Potter, die keer dat hij denkt Felix Felices te hebben gedronken en zich onoverwinnelijk voelt. Dat was helemaal geen riesling, dacht ik. Het was Felix die me zo deed roepen.

Eindelijk keek hij om, mompelde wat. Ik keek de meiden aan. Nee, schudden ze, grote ogen, strakke monden, ze kenden hem niet. Mottige man wenkte, alsof hij wilde dat ik tussen hem en de vriendinnen in kwam staan. Ik vuurde een stroom van mijn beste Duits op hem af. Je hoeft niet dichtbij. Ze moeten je niet. De man bleef staan, maar hield zich koest. Ik richtte me weer tot de vriendinnen en vroeg, zo rustig als ging, waar ze eruit moesten. Mierendorffplatz. Mijn halte. We lachten opgelucht naar elkaar, spraken zonder woorden. Ja, ik zag het. Nee, ik pikte het niet. Hun ogen glommen, en even nam ik in het helderblauwe paar van de roodharige vrouw mijn zeventienjarige ik waar.

Bij ons afscheid vroeg zij om mijn nummer. Een week later werd ik uitgenodigd op haar dertigste verjaardag. De vriendin met wie ik de Felix had gedronken mocht mee.

We traden de woonkamer binnen en wisten het nu zeker. We waren geluksvogels. De kamer was bedekt met kleedjes. Berlijnse intellectuelen peuzelden van shakshuka. Er werd muziek gespeeld op oeds en violen, gedichten werden voorgedragen, glazen volgeschonken. De jarige omhelsde me.

Voor deze tip hoef je geen held te zijn. Bemoei je eens met andermans zaken en maak nieuwe vrienden. Vertrouw je intuïtie en deel je onoverwinnelijkheid. Ik beloof, je wordt er een rijker mens van.

 

Beeld: Max Noisa via Flickr

 

Mail

Loren Snel Loren Snel (1992) studeerde Book and Digital Media Studies en woonde in Berlijn. Nu werkt ze bij het Verzetsmuseum in Amsterdam, is ze Hardhoofd-eindredacteur De Tip en schrijft en redigeert ze verhalen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel