Asset 14

Locker Room Talk

Re: Locker Room Talk

De kleedkamer van de sportschool is niet de eerste plaats waaraan je denkt om troost te vinden. Voor Madeleijn van den Nieuwenhuizen blijkt de kleedkamer van haar gym in New York echter een warm bad wanneer CNN bekend maakt dat conservatief Brett Kavanaugh zijn plaats als opperrechter in het Hooggerechtshof heeft bemachtigd.

Mail

Mijn haar zit in een witte handdoek gewikkeld die naar eucalyptus ruikt. Naast me vloekt een vrouw: “Oh for fuck’s sake, klootzak.” We kijken met een groepje van vijf vrouwen naar het hangende televisiescherm in de kleedkamer van mijn sportschool in New York. CNN doet verslag van de stemming van de Senaatscommissie over de aanstelling van Brett Kavanaugh als rechter in het Hooggerechtshof - een positie voor het leven. Ondanks de aantijging van Christine Blasey Ford dat Kavanaugh zich vroeger schuldig zou hebben gemaakt aan seksueel geweld, is de kogel net door de kerk in zijn voordeel: 50 senatoren stemmen vóór en 48 tegen.

We bevinden ons in verschillende stadia van kledij en razernij. De vrouw die vloekte draagt een beige stringetje, haar sportbeha hangt in haar hand, nog nat van het zweet. Een vrouw met diepbruine huid staat in een okergele handdoek tegen het tafeltje met de föhn geleund, haar gezicht strak op de tv gericht. Twee andere vrouwen zijn bloot, eentje schat ik 68 en de ander 24. De oudere blote vrouw houdt een handdoek tegen haar borst gedrukt zoals ik doe als ik warm beddengoed uit de droger haal, maar ik heb er nog nooit zo kwaad bij gekeken.

'Het is oké, ik ben gewoon zo kwaad'

Als in trance luisteren we naar de Republikeinse fractievoorzitter Mitch McConnell die in een toespraak het proces van de afgelopen twee weken vergelijkt met 'McCarthy tactieken', refererend aan de anti-communistische heksenjacht uit de jaren ’50. “Die klootzak was zelf tegen een degelijke onderzoeksprocedure naar Fords aanklachten”, briest de vrouw in het stringetje, “Beetje de zaken omdraaien!”

Een gespierd meisje loopt hoofdschuddend langs, op weg naar haar kledingkluisje. Ik ken haar uit de fitnesszaal, ze heeft een Instagram account met veel volgers. Haar personal trainer neemt filmpjes op als ze gewichtheft en zegt dingen als “Get it, Kelsey!”. Terwijl de politieke analisten door elkaar heen praten bij CNN vraag ik me af of het meisje vandaag op Instagram iets zal zeggen over de benoeming. Het past natuurlijk niet zo bij de glimmende spieren en de tags voor eiwitshakes, maar ik heb de laatste tijd verrassend veel Instagrammers over #metoo zien praten, vrouwen die normaal strikt politiekneutrale ‘content' plaatsen.

Het had een Caravaggio schilderij kunnen zijn, alleen zou die dit tafereel nooit aanschouwd hebben.

Ik hoor gesnik en trek m’n blik los van het scherm. De donkere vrouw in de gele handdoek is aan het huilen, haar ogen gesloten. De blote oudere vrouw mompelt iets, strekt aarzelend haar arm uit en legt een hand op haar schouder. Het had een Caravaggio schilderij kunnen zijn, alleen zou die dit tafereel nooit aanschouwd hebben. Ik denk aan alle scenes uit vroegere vrouwenlevens die nooit zijn opgetekend omdat de inktpot en verftubes elders lagen. De blote vrouw heeft nu haar hele arm om de schouder van de huilende vrouw geslagen en mompelt iets wat ik niet kan horen. Haar tepels drukken zacht tegen de bovenarm van de huilende vrouw, die haar hoofd knikt op het ritme van de bemoedigende woorden. Ik voel ook tranen achter mijn ogen prikken en ik weet niet of dat is uit woede of ontroering.

In de twee jaar dat ik in deze kleedkamer kom — de televisie ofwel op Fox News ofwel op CNN afgesteld afhankelijk van wie de afstandsbediening had —, heb ik nog nooit mensen zien huilen in deze kleedkamer. Niet toen Trump het Parijsakkoord verloochende noch toen het nieuws van de kinderdetentiekampen aan de Amerikaanse grens naar buiten kwam. Gezichten wit weggetrokken van woede, ja. Tranen, nee. Misschien zijn de vaak rijke inwoners van Manhattan daarvoor ook te zeer verwijderd van de gemeenschappen waar bepaald beleid het hardst binnenkomt. Wel heb ik de afgelopen tijd een ontwikkeling richting activisme gezien onder vrouwen, als groep, aangewakkerd door een president die niet alleen denigrerend spreekt over vrouwen, maar zelfs is weggekomen met het toegeven van aanranding — you just grab them by the pussy.

Ik schud de handdoek van mijn hoofd, zet de föhn op de hoogste stand en blaas de Senaatscommissie en aanstelling van Kavanaugh uit mijn hoofd.

“Het is oké, ik ben gewoon zo kwaad.” De donkere vrouw veegt met de achterkant van haar hand de tranen weg. “Wanneer komt de dag dat ze tenminste zullen doen alsof ze ons serieus nemen als vrouwen?” De jonge blote vrouw verzamelt haar haar in een staart en trekt er een elastiekje om. Ze zegt: “Laten we beginnen met de tussentijdse verkiezingen in november.” Er klinkt instemmend gemompel. Op 6 november gaan Amerikanen naar de stembus om te beslissen wie er in het Huis van Afgevaardigden en Senaat mogen zitten. Als het lukt om een Democratische meerderheid te behalen zal het veel moeilijker worden voor Trump om zijn agenda er door te duwen en conservatieve rechters te installeren in de rechtbanken. We drentelen nog even en wensen elkaar dan een fijne dag. Ik schud de handdoek van mijn hoofd, zet de föhn op de hoogste stand en blaas de Senaatscommissie en aanstelling van Kavanaugh uit mijn hoofd.

Een vreemde, dramatische gedachte flitst door me heen: als ik ergens mag kiezen te sterven, ooit een dag, laat het dan in deze kleedkamer zijn. Deze plek van troost, naakte woede en bemoedigende woorden. In een stad als New York, waar de rondzoevende glimmende taxi’s en eindeloos flikkerende billboards met gephotoshopt glanzend haar op de gevels prijken, is er soms een rare, onnatuurlijke afwezigheid van lelijkheid, verdriet en pijn. In deze stad waar bovenmatig veel vrouwen grote carrières hebben en op het werk nooit een klap op hun billen zullen krijgen, is het met name voor mannen gemakkelijk om te denken dat daarmee de kous af is. Maar wij, in die kleedkamer, weten beter. Weten dat er nog een lange weg te gaan is voordat vrouwen géén statistisch disproportioneel slachtoffer zullen zijn van seksueel geweld, van huiselijk geweld, van professionele en economische discriminatie, van absurde schoonheidsidealen. En dat met elkaar huilen in een kleedkamer - voor we onze kousen over onze knieën rollen en lippenstiften weer dichtklikken - een grotere troost is dan welke feel good serie op Netflix ons ooit zal kunnen bieden.

Beeld: flattop341 via Flickr

Madeleijn van den Nieuwenhuizen woont in New York en studeerde politieke geschiedenis aan Columbia University. In haar vrije tijd beheert ze het mediakritische Instagramaccount @Zeikschrift. www.instagram.com/zeikschrift

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al tien jaar een vrije ruimte voor talentvolle makers. Elke dag verschijnen op onze site artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties. Zonder advertenties en helemaal gratis.

Maar zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons
het laatste
Filmtrialoog: The Third Wife

The Third Wife

Redacteuren Oscar Spaans, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in de bioscoop hoe in het Vietnam van eind 19e eeuw, de 14-jarige May de derde vrouw wordt van Hung, een steenrijke en veel oudere grootgrondbezitter. Lees meer

Lieve Mark 2

Lieve Mark

Jan Hamstra sneed zijn kijk op Zwarte Piet in hout voor zijn beeldkritiek 'Lieve Mark'. Hij neemt ons in sneltreinvaart mee door de geschiedenis van raciale karikaturen, en drukt premier Mark Rutte op het hart dat hij zich meer in die geschiedenis zou moeten verdiepen. Lees meer

Hard//talk: Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Een label geeft een naam aan een ervaring, maar kan nooit een verklaring zijn voor waarom iemand, op dat specifieke moment in haar leven, die specifieke klachten heeft. Lees meer

Paw Patrol krijgt concurrentie

Paw Patrol krijgt concurrentie

De Australische hond Bear werd als puppy achtergelaten. Hij werd zelf gered, en sindsdien staat zijn leven in het teken van het redden van andere dieren. Het nieuws in beeld door Aida de Jong. Lees meer

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Gijsbert Pols herleest Wolkers' meesterwerk Turks fruit, en moet constateren dat de roman niets waarmaakt van de bevrijding die hem wordt toegedicht. Een bewerkt hoofdstuk uit Pols' nieuwe essaybundel 'Het onhoudbare midden'. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

 Mag ik nog even vangen?

Mag ik nog even vangen?

Honderden Amerikanen ontvingen eerder deze week opeens een nachtelijk berichtje van een vriend, kennis, collega... Maar die wisten op hun beurt nergens van. Oude berichten van jaren eerder werden 'gerecycled'. Het nieuws in beeld door Nastia Cistakova. Lees meer

Poortwachters van de Homogemeenschap

Poortwachters van de homogemeenschap

Sebastiaan van der Lubbe ontmaskert het dunne laagje vernis dat we in Nederland ‘tolerantie’ noemen. Hij strijdt tegen de regenboogvlag als goedkoop fashion statement en vóór de regenboogvlag als pleitbezorger van inclusiviteit. Lees meer

 Wie stoot koning Netflix van de bank?

Wie stoot koning Netflix van de bank?

Voor koning Netflix staat er veel op het spel. Het is dringen geblazen voor de troonopvolgers. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

Filmtrialoog: Light Of My Life 1

Light Of My Life

Onze redacteuren werden meegesleept in de vlucht van Casey Affleck en zijn filmdochter in 'Light of my Life'. Lees meer

Hard//talk: Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Een spelletje memory voor de Alzheimervereniging

Met enige verbazing ziet Vivian Mac Gillavry hoe goede doelen geld ophalen met acties die patiënten zelf vaak niet meer kunnen uitvoeren. Lees meer

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen 1

Stort jezelf in een crisis zónder er sterker uit te komen

Intenties om (nog) gelukkiger/gezonder/succesvoller te leven? Filosofe Lieke Knijnenburg onthult hoe de kapitalistische samenleving deze intenties in ons programmeert, en hoe we ertegen in opstand kunnen komen. Een bevrijdend essay over tijdverspilling, zelfverwoesting en liefde. Lees meer

 Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Een bezegeld lot in een verzegelde trailer

Zodra de trailer verzegeld werd, waren de 39 Chinese migranten die zich erin hadden verstopt kansloos. Het nieuws in beeld door Rob Worst. Lees meer

Is het demonstratierecht in Nederland een farce?

Is het demonstratie­recht in Nederland een farce?

Na roerige protestweken met boze boeren en blokkades door Extinction Rebellion maakt Jarmo Berkhout de balans op. Hoe staat het er eigenlijk voor met het demonstratierecht in Nederland? Lees meer

Een vuile plas regenwater

Een vuile plas regenwater

Alexander van der Weide bespreekt op intuïtieve wijze de klassieke film Stalker van Tarkovski. ‘Probeer nooit je idee over te brengen aan het publiek — het is een ondankbare en zinloze taak. Laat ze het leven zien en ze zullen in zichzelf de middelen vinden om het te beoordelen en te waarderen.’ Lees meer

Mevrouw Rouw in Zomergasten 2

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Lees meer

 China trekt zich er niets van aan

China trekt zich er niets van aan

China gaat zijn eigen gang, terwijl de internationale gemeenschap niet veel meer doet dan waarschuwingen uitdelen. Lees meer

Hard//talk: Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd 4

Betrokkenheid begint bij meer geld en tijd

Diederik Samsom stelde onlangs dat welvaart uit meer bestaat dan inkomen. Wolter de Boer ziet dat geld en tijd wel noodzakelijk zijn om je als burger te engageren met de problemen van deze tijd. Lees meer

Steun ons en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor talentvolle makers. Zonder advertenties en helemaal gratis. Dankzij onze kunstverzamelaars. Steun ons en ontvang speciaal geselecteerde kunstwerken. Én een Hard//hoofd-tasje. Je eerste kunstwerk is van Hard//hoofd-maker Nastia Cistakova.

Steun ons