Sinds kort behoor ik tot het gedeelte van de mensheid dat naar vlogs kijkt. Lange tijd dacht ik vlogs alleen maar bestonden uit video’s van mensen die havermout aten, of hun gezicht vol smeerden met foundation en waarom zou ik daar naar kijken? Totdat Ashley in mijn leven verscheen.
Ashley is de grote zus die ik nooit heb gehad, maar dan virtueel. Ze heeft haar eigen YouTubekanaal getiteld bestdressed en post (zoals de naam natuurlijk al doet vermoeden) wekelijks filmpjes over kleren, maar ook over films, hoe ze heeft geleerd haar single bestaan te omarmen, hoe je een appartement vindt in New York en hoe ze precies haar brood verdient.
Oké, zal je nu misschien denken, leuker dan een filmpje waarin iemand havermout eet, maar waarom moet ik hier nou per se naar kijken?
Dat zal ik je vertellen.
Dankzij Ashley ben ik er namelijk achter gekomen dat vlogs een genre vormen. Net zoals er goede en slechte rapmuziek bestaat, bestaan er ook goede en slechte vlogs. Iedereen kan een stel woorden heel snel achter elkaar uitspreken op een bepaald ritme. En iedereen kan een filmpje van zichzelf maken en online gooien. De kunst is alleen om dit zo goed te doen dat je jezelf onderscheidt van de massa. Daarom bestaan er mensen zoals Kendrick Lamar. En Ashley.
Uitblinken gebeurt meestal wanneer je ergens talent voor hebt en vervolgens helemaal je eigen doet. Ashley is daar geen uitzondering in. Haar vlogs zijn origineel, een pareltje voor het oog en vooral: grappig! Ashley is een beetje ongemakkelijk, wat ze regelmatig uitbuit door robotachtige bewegingen te maken. Of veel te ver in te zoomen op haar hoofd terwijl haar ogen zenuwachtig heen en weer schieten. Daarnaast praat ze snel en associatief wat een hoop geweldige oneliners oplevert. (Ik hoop dat die op een dag gebundeld gaan worden).
Bijvoorbeeld: 'I am a little bit congested and sick right now and kind of feel like a spicy piece of trash but when do I not?'
En: 'Yes, it is 2.15 am and I am about to cut my own bangs, because apparently I don’t have enough regrets in my life already.'
Of die keer dat ze wat kledingstukken wilde vermaken: 'I also just find it weirdly soothing to fix things which probably explains a lot about my ex-boyfriends.'
Ashley geeft niet alleen plezier, maar ook nieuwe inzichten. Bijvoorbeeld dat de samenleving een veel te grote druk legt op relaties, terwijl het juist ook heel waardevol is om alleen te zijn. Of dat we moeten stoppen met het demoniseren van vrouwenvriendschappen.
Maar bovenal laat Ashley zien hoe je ’s ochtends toch nog een leuke outfit bij elkaar kan schrapen als je wanhopig ligt te spartelen in een berg met kleren als een gestrande walvis. En, geef het maar toe, ook jij hebt in deze situatie gezeten. Oftewel, kijk bestdressed!
