Asset 14

Word je functieomschrijving

Word je functieomschrijving

Je hebt geen 9-tot-5-mentaliteit, kunt interessante invalshoeken bedenken, bent een geboren crossmediaal storyteller en een social-mediagenie: de journalist van vandaag moet alles kunnen. Creatief en origineel moet je zijn en het liefst ook een beetje snel. En natuurlijk moet je dat zo goed mogelijk kunnen laten zien in een sollicitatiegesprek.

‘Doe je tas maar open’, zegt de hoofdredacteur van het regionale dagblad. Haar hippe bril past goed bij haar blonde, strak geknipte haar. De adjunct kan niet aanwezig zijn, in zijn plaats heeft ze iemand meegenomen die ze introduceert als 'de sterverslaggeefster'. 'Leg je spullen maar op tafel.' Ik twijfel even. De verslaggeefster lacht me bemoedigend toe. Ik haal de inhoud van mijn tas tevoorschijn. Een schrijfblokje met een pen die door de ringetjes steekt, Brussel: Eurabia van Arthur van Amerongen, een leeg pakje kauwgom, een wegwerpcameraatje, een iPhone, mascara, wat losse blaadjes met aantekeningen, een appel.

'We doen hier niet aan traditionele sollicitatiegesprekken', zegt de hoofdredacteur. 'We geloven dat persoonlijke voorwerpen veel meer zeggen. Zo'n gesprek kun je volledig faken als je zou willen. Je kunt elke vraag ook zelf wel bedenken en een perfect sluitend verhaal voorbereiden. Ook een CV vind ik weinig zeggen. Wij kijken eigenlijk alleen naar je brief, je uitstraling en je profiel, waarvan we een inschatting maken aan de hand van je bezittingen.'

Keurige antwoorden heb ik bedacht voor vragen die me niet gesteld gaan worden. Mijn sterke en zwakke punten uit mijn hoofd geleerd, bedacht wat ik zou zeggen als ze zouden vragen 'wat kan er beter aan de krant?'. Mijn meest relevante ervaringen nog eens voor de geest gehaald. Bedacht waarom ik welke studie­ en carrièrekeuzes maakte. Waar ik mezelf zie over vijf jaar? Bij deze krant natuurlijk! Vergeefse moeite. De hoofdredacteur gebaart naar de verslaggeefster. 'We hebben Esther direct aangenomen toen we zagen dat ze altijd een goede Nikon bij zich droeg. Dat is het soort persoon dat we zoeken. Goed. Laten we eens kijken naar jouw bezittingen.'

'Ik heb thuis ook een betere camera', begin ik mezelf te verdedigen, terwijl ik angstig naar mijn wegwerpcameraatje kijk. 'Hm hm', zegt ze en pakt hem even op. 'Godzijdank heb je wel een smartphone en geen ouderwetse Nokia.' Ze pakt mijn iPhone op, vraagt me of ik hem kan ontgrendelen en bekijkt de apps op de startpagina, drukt dan op het Twittericoontje. Het duurt even voor de app opent. Ze zucht. 'Dit gaat dus niet hè. Kun je je indenken dat je op een persconferentie bent en live verslag uitbrengt? Als je een halve minuut wacht, is de concurrent ons voor.' De app opent. 'Honderdvijftig volgers. Dat is niet zoveel hè?' Ze legt mijn telefoon neer, pakt mijn schrijfblok op. Bladert, mompelt 'kun je dit zélf nog lezen?', legt het neer. Ook voor Arthur van Amerongen heeft ze geen goed woord over. 'Meer gonzo dan journo. Ik hoop dat jij de journalistiek niet door een waas van alcohol en drugs ziet?'

Ze geeft me een hand. 'Je hoort nog van ons.' Met knikkende knieën verlaat ik de redactie. Ik weet zeker dat ik het niet ben geworden. Kwaad ben ik niet, wel verbouwereerd. In een sector die zo taalgebonden is, waar schrijven en jezelf kunnen uitdrukken de belangrijkste instrumenten zijn, heb ik niets kunnen zeggen over mezelf, mijn ervaringen of ambities. Toch heb ik iets bijzonders gezien: ergens voldoet dit sollicitatiegesprek aan die gouden schrijversregel: 'show, don't tell'. Het was in geen enkele zin een traditioneel gesprek. Het was even creatief en crossmediaal als de kandidaat die werd omschreven in de functieomschrijving. Ik besluit vanaf nu dagelijks te twitteren, een betere smartphone te kopen en elk geschreven stuk op mijn website te plaatsen, voorzien van een goede foto. Nooit meer zal ik zeggen dat ik journalist wil worden, ik zal het gewoon zijn.

Beeld: Xiu Xiu

Mail

Jaya Frederiksen (1989) is journalist. Op een dag treedt ze in de voetsporen van correspondent-avonturier Ryszard Kapuściński, maar tot die tijd verslindt ze Brussel alsof het haar favoriete boek is.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer